Ôfrûne Wite Tongersdei sieten Saapke en ik gesellich neistinoar op ’e bank, foar de televyzje. The Passion kaam derfoar en wy hiene der echt sin oan om te sjen. It brocht ús werom nei ús fakânsje, doe’t wy dêr troch de omkriten fytsten. Sa’n moai en rêstich plakje, dat bliuwt dochs hingjen. Mar foar my hat Dwingeloo noch in ekstra laach. It docht my tinken oan dat ús jongens fan de earste seleksje in pear jier lyn op trainingskamp wiene. Under lieding fan ús trainer Jelmer en teammanager Sjoerd Jan — dy’t der sels spesjaal foar fan de camping yn Appelskea kaam. Dat makke it net allinnich sportyf, mar ek hiel bysûnder en gesellich. Dwingeloo waard foar ús echt “the place to be”. Dêrom fielde it sjen fan The Passion dizze kear ek oars. It wie net allinnich in moaie foarstelling, mar ek fol herinneringen. Der waard prachtich spile en it ferhaal bliuwt my reitsjen. It is sa’n bysûnder ferhaal dêr’tst gewoan net oer útpraat rekkest.
En dan is het alweer zaterdag. Stille Zaterdag… al heb ik niet de indruk dat veel mensen doorhebben dat het Stille Zaterdag is. Bij ons is het in ieder geval allesbehalve stil, want onze mannen spelen tegen Arum. De Arumers zitten in een overwinningsflow: twee keer achter elkaar gewonnen (waarvan één keer tegen Ouwesyl), dus je weet dat je vanaf minuut één scherp moet zijn. Bij onze mannen is het weer puzzelen door de vele blessures. Tiemen staat op doel voor de geschorste Dennis en daarnaast missen we nog een man of zes. Het is passen en meten, maar we gaan er vol voor.
Vanaf de aftrap is dat ook te zien: onze mannen laten zich de kaas niet van het brood eten. De eerste actie van Arum is ‘een raam nei foaren’ maar daar raken de Sylsters met name in de eerste helft niet van onder de indruk. Sterker nog, Ouwesyl pakt het spel goed op. Na een minuut of vier is het al raak. Ruben stuurt Auke weg, loopt zelf door, krijgt de bal terug en rondt netjes af: 1-0. ‘Sa dat is ien, een lekker begjin.’ Daarna volgen de kansen elkaar in rap tempo op. Kees en Jelmer krijgen mogelijkheden die er net niet in gaan. Remco speelt de bal ‘krekt tuskentroch’, maar Auke komt ‘in ‘e mangel’. Even later zet Sybren hem vrij voor de keeper, maar die is net op tijd uit zijn doel. Dan een vlammend schot van Auke: de keeper laat de bal los, maar Ruben kan de rebound niet benutten. Het is eigenlijk een wonder dat het niet al veel ruimer staat. Achterin loopt het prima. Tiemen heeft weinig te doen en voetbalt prima mee, HJ regisseert als een ervaren rot en Berry, Sjoerd en Sybren spelen solide. Dan valt de 2-0. Sjoerd neemt de inworp, Remco controleert en speelt Auke in. Die neemt prachtig aan en geeft een perfecte voorzet. Kees staat klaar, maar een verdediger helpt een handje en werkt de bal in eigen doel. Niet handig voor Arum, maar wij klagen niet: 2-0. Auke blijft intussen strooien met prima passes. Het is een lust voor het oog. Kees komt daarna nog goed door over links, geeft een strakke voorzet, maar Ruub schiet zijn tweede kans over. De enige die het spel een beetje ontregelt, is de grensrechter. Die lijkt wel erg veel plezier te hebben in vlaggen. Bovendien maakt hij er nog wat blaffende geluiden bij ook. Maar goed, blaffende honden bijten niet — al vlagt hij er wel lustig op los.
Op het middenveld draait het goed met Wesley en Jelmer. De mannen verzetten een berg werk en Remco zorgt voor de aanvallende impulsen, de kleine kroegbaas komt nog een keer lekker ‘door’ (het leek geen buitenspel, woef, woef), maar zijn schot gaat naast. We sluiten de eerste helft af met een mooie actie van Auke, maar ook die levert geen doelpunt op. Conclusie: we spelen een prima eerste helft, maar maken te weinig goals. En 2-0 is zo’n stand waarbij je niet denkt dat het al beslist is….
In de tweede helft krijgen we vrijwel direct het deksel op de neus. De passing achterin is uiterst ongelukkig, de bal valt verkeerd en ineens staat de spits van Arum, één op één, met Tiemen. En die faalt niet: 2-1. En dan is het ineens weer een hele andere wedstrijd. De Arumers proberen met opportunisme op zoek te gaan naar de gelijkmaker. Ouwesyl speelt een totaal andere tweede helft. Het soevereine van de eerste helft is verdwenen. Wel blijven we kansen krijgen, echter het overleg in de aanvallen is weg. Auke schiet een corner bijna in één keer in de goal. Mar hast is mar heal! Een kopbal van de gasten gaat net naast. Het wordt meer een wedstrijd, de passes komen minder aan en dat helpt de Arumers zeker. Oebele komt in het veld om weer wat controle op het middenveld te brengen. Gelukkig staat Tiemen prima te keepen, hij weet de nodige projectielen onschadelijk te maken. Een vrije trap van Remco komt ‘hast’ op de kop van Wesley maar net niet nauwkeurig genoeg. Ruub steekt Auke weg, maar de spits schiet met links op de voeten van de keeper. En dan krijgen we een vrije trap voor de gasten. De bal wordt met links ingebracht. Tiemen pareert ternauwernood en de rebound is gelukkigerwijs ook voor hem. Het was even billenknijpen. We krijgen zeker de kansen om de wedstrijd in het slot te gooien maar dat lukt maar niet. Tijmen komt er bij en krijgt de gelegenheid om hoit Gerard een vervroegd verjaardagscadeau te geven. Ook dat lukt net niet. Tot twee keer toe kan hij de bal maken maar ook afleggen. Auke, Sjoerd en Ruben staan te wachten. Onze mannen trekken de wedstrijd met hangen wurgen over de streep. Zeker verdiend maar ‘it hie ek oars kinnen!’ En we stijgen wel een plekje op de ranglijst.
Nije wike komt Frentsjer nei Ouwesyl, ‘ik hoap d’r wérby to wêzen, jim ek? O ja en Jenne is d’r dan ek wér, hy is no te fytsen in Limburg. Dan binne jim wér op’e hichte, oant dan!’
Supporter Jelle.
