Oldeholtpade, 2024
Tweedeklasser Oldeholtpade speelt de laatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen Annen. De wedstrijd eindigde in een 5-3 zege voor de gastheren. De wedstrijd stond vooral in het teken van afscheid, want het was de laatste wedstrijd van boegbeeld en captain Rudie de Vries voor de thuisclub. Trainer Theo Los had hem een publiekswissel gegund, maar gezien het scoreverloop durfde hij – de lafaard! – zijn verlengstuk niet voortijdig te wisselen. Wel mooi: De Vries scoorde in zijn laatste optreden voor de tweedeklasser.

‘’Een aderlating’’, zei de bange Los na afloop van de wedstrijd tegen de media. ‘’De groep moet zijn gemis straks maar opvangen.’’  En zo verdween een van de hoofdrolspelers van het ‘sprookje van Oldeholtpade’ geruisloos van het strijdtoneel. Paste wel bij hem. De Vries is nou eenmaal geen man die zich graag in een versierde koets door het dorp laat rijden. 

Beste zondagclub van Friesland
Hij was pas vijftien jaar toen hij in het eerste van Oldeholtpade mocht debuteren. In de vijfde klasse. Vanaf 2017 reeg de club ineens de sportieve successen aaneen en in 2022 vond de club zich zomaar ineens terug in de tweede klasse, waarin het ook ‘gewoon’ gemakkelijk mee kon komen. Eigenlijk was er destijds veel te weinig aandacht voor het huzarenstukje van de club, die dus vooral leunde op de inbreng van de familie De Vries. Soms stonden er wel zes De Vriesjes in de basis; broers, neven, ooms en achterneven van elkaar. Het zorgde altijd weer voor de nodige hilariteit als de opstelling voorgelezen werd, vooral bij de hooghartige Groninger en Drentse clubs, die de uitwedstrijd bij Oldeholtpade beschouwden als een trip naar het einde van de wereld.. Oldeholtpade was FC De Vries, met captain Rudie als onverzettelijk en bescheiden boegbeeld én was zomaarineens ook de beste zondagclub van Friesland. Pas als hij niet speelde, merkte je dat hij echt onmisbaar was.

Mooie reis
Na de wedstrijd tegen Annen dronk Rudie een stevig glas bier om vervolgens de deur achter zich dicht te trekken. Werk in Groningen en gezinsuitbreiding hadden hem uiteindelijk doen besluiten te stoppen. ‘’Het was een mooie reis’’, zei de verdedigende middenvelder bij zijn afscheid. Rudie liet daarbij geen traan. Ook dat past niet bij de stoere Fries. Het leven ging vervolgens – en dat is vaak bijzonder teleurstellend –  gewoon door. Oldeholtpade bleef gewoon bestaan en blijft het tot op de dag van vandaag prima doen in de tweede klasse. Slechts zelden heeft men het in Friesland nog over Rudie de Vries. Want zo gaat dat. 

Uit het oog, uit het hart.

Maar: er is goed nieuws. Want Rudie de Vries is terug op de velden. De routinier gaat dit seizoen spelen voor vijfdeklasser Nieuw Roden. In Drenthe dus. Een bewuste keuze, want De Vries herkent iets van Oldeholtpade in zijn nieuwe club. ‘’Het is een jonge ploeg, met heel veel energie. Het is allemaal nog wel wat onstuimig’’, zei hij tegen de plaatselijke huis-aan-huis-krant. ‘’Ik hoop dat ik er wat rust in kan brengen.’’

Op een hoopje
In Nieuw Roden, dat vorig seizoen op ongelooflijke wijze promotie naar de vierde klasse misliep, werd verheugd gereageerd op de komst van Rudie. Hij lijkt de missing link in het talentvolle elftal. Tekenend voor de jeugdigheid (gemiddelde leeftijd rond de twintig jaar) van de ploeg was wel het verloop van de beslissingswedstrijd die de club vorig seizoen speelde tegen SC Angelslo. Onbevangen speelden de Drenten de tegenstander een uur lang op een hoopje. Het leidde tot een 3-1 voorsprong. Met het besef dat promotie zo goed als een feit was, ging het vervolgens helemaal mis. De youngsters bleken in het laatste half uur niet meer bestand tegen de provocaties van de ervaren tegenstander, de ene persoonlijke fout volgde de andere in sneltreinvaart op en toen de scheidsrechter na anderhalf uur affloot, was SC Angelso gepromoveerd: 3-4. 

Lionel Messi
En dus moet het dit seizoen gebeuren in het kleine dorpje in Drenthe, al gaat men er bij TLC uit Leek vanuit dat zij – en niemand anders – al ergens in april de titel kunnen vieren. De aankondiging dat er een ervaren speler van een tweedeklasser bij Nieuw Roden kwam spelen, leverde overigens nogal wat nieuwsgierigheid op. Wie was die Fries dan wel? En hoe goed was hij? Google maakte overuren in het dorpje en soms leek het wel of de club erin geslaagd was Lionel Messi binnen te halen. 

Ondertussen heeft De Vries de voorbereiding er bij zijn nieuwe club op zitten. Hij sloot geruisloos aan bij de selectie. De Vries blijkt een anti-vedette. Hij heeft helemaal niets van Messi en is al helemaal geen Ronaldo.  En toch zien kenners nu al een verschil tussen het Nieuw Roden van vorig seizoen en het Nieuw Roden van nu. Dat verschil heeft een naam.

Rudie de Vries.

Rudie de Vries dribbelt nooit een tegenstander voorbij. Een dubbele schaar zit niet in zijn arsenaal. Het is geen speler met een verschroeiend schot en geen speler die met een individuele actie een wedstrijd open kan breken. Toch is de maestro uit Friesland in één aspect van het voetbal ijzersterk: de bal naar de juiste kleur spelen. En precies dat maakt het verschil. De Vries lijdt zelden balverlies, doet nooit gekke dingen, is tactisch sterk en helpt zijn jeugdige medespelers met simpele aanwijzingen verder in hun voetballoopbaan. Zonder te schreeuwen en zonder band om de arm is hij de nieuwe stille leider van de club die het net als Oldeholtpade in 2017 in zich heeft om de komende jaren te stijgen op de voetballadder.

‘’Hij valt niet echt op’’, zei een supporter na zijn eerste wedstrijdje. De voetbalprofessor van het kleine dorpje had het echter al snel en vooral heel anders gezien. Appie Lampe, voorheen ‘De Blonde Pijl’ en alom beschouwd als de beste speler die Nieuw Roden ooit voortbracht en tegenwoordig een klaverjasser van wereldklasse, was helder in zijn analyse.

‘’Die jongen doet werkelijk helemaal niets fout.’’ 

Promoveren
En daarmee sloeg de echte kenner de spijker op de kop. Niets aan De Vries is mooi of bijzonder. Het enige wat echt opvalt zijn zijn voetbalschoenen, want die zijn nog gewoon zwart. Adidas. Copa Mundial, de beste voetbalschoenen ooit maar waarvoor de jeugd van tegenwoordig, en ook die in Nieuw Roden, de neus ophaalt. Want: niet opvallend genoeg. Saai. Kleurloos. De jeugd van nu speelt liever op wit, roze of geel plastic. In het eerder genoemde huis-aan-huis krantje zei De Vries nu vooral nog voor zijn plezier te voetballen. ‘’Het moeten is er wel een beetje af’’, zei hij. ‘’Bovendien is het een mooie manier om mensen te leren kennen in mijn nieuwe woonplaats Roden.’’ Wie hem echter aan het werk heeft gezien in de beker en voorbereiding, weet ondertussen wel beter. Net als heel Nieuw Roden wil hij dit seizoen maar één ding: promoveren.

Vogelspotter
In één aspect is De Vries wel bijzonder: in zijn spaarzame vrije tijd is hij namelijk fanatiek vogelspotter. Ook wat dat betreft is hij in Nieuw Roden helemaal op zijn plaats, want daar zitten de ooievaars tegenwoordig al gewoon op de lantaarnpalen in het dorp. Bovendien is natuurgebied de Onlanden om de hoek. Als De Vries daar op zondagmorgen zoekt naar de bijna uitgestorven drievleugelige eksteroehoe en naar andere bijzondere vogelsoorten speurt, moet hij wel oppassen dat hij ondertussen niet struikelt over een vos, een otter of een bever. Want ook die voelen zich thuis in de Kop van Drenthe.

Natuurmens De Vries is dus helemaal op zijn plaats in Nieuw Roden. En voor de Friese voetballiefhebber: Nieuw Roden speelt dit seizoen in 5D met veel Friese clubs. Wie de maestro in Drentse dienst nog eens in actie wil zien kan op zaterdag 10 oktober bijvoorbeeld naar Donkerbroek. 

Komt dat zien!

Modderpoel