Dit artikel is geschreven door de redactie van Slotoffensief.nl
Wanneer we het terrein van vv Minnertsga oplopen, is Enno Kingma er al. “Keema”, zoals hij liefkozend genoemd wordt door vaste supporter Gabe, die elke donderdag aanwezig is als er corvee is en dus hapjes op de club zijn. Het is een vertrouwd beeld: Enno op de club, lachend, een praatje makend, altijd betrokken. Een clubman die met zijn 30 jaar inmiddels een oud gediende binnen het eerste elftal is.
Hij speelt inmiddels al elf seizoenen in het eerste elftal, maar zijn voetbal carrière begon niet in Minnertsga. “Ik ben begonnen bij Sint Jacob, in de zondag vijfde klasse,” vertelt hij. “Daar heb ik tot de B’tjes gevoetbald. Omdat er geen A-elftal was en ik niet meer op zondag wilde voetballen, ben ik naar vv Minnertsga gegaan. Een seizoen in de A’s en een seizoen in het tweede. Het ging goed, ik scoorde veel doelpunten, tot Douwe Zondervan mij de kans gaf om minuten te maken in het eerste. Vanaf dat moment ging het snel.”
Sindsdien is Enno niet meer weg te denken uit het eerste elftal. Onder de vorige trainer, Duco Mulder, werd hij aanvoerder. “Ik speel het liefst in de spits,” zegt hij. “Al kom ik de laatste seizoenen vaker op ‘10’ terecht, in de spits voel ik me het beste. Dat is echt mijn plek.” Hij lacht als hij vertelt hoe het voelt om aanvoerder te zijn. “Je probeert een leider te zijn, met een grapje hier en daar, maar ook serieus zijn als het moet. Het is fijn dat de jongens naar je luisteren en dat je vooral op maar ook naast het veld iets kunt betekenen.”
Opvallend is dat Minnertsga al die jaren dat Enno er speelt in de derde klasse actief is. “In mijn tweede seizoen stonden we tweede en konden we op de laatste dag nog kampioen worden. We moesten winnen en hopen dat SC Joure punten zou laten liggen, maar dat gebeurde niet. Los gezien van dat seizoen is het elk jaar eigenlijk knokken om erin te blijven. De competitie is sterker geworden door de overstap van veel zondagclubs. We hebben de laatste jaren eigenlijk altijd moeten vechten om in de derde klasse te blijven.” Hij haalt even zijn schouders op. “Maar dat maakt het ook wel spannend en leuk. Elke wedstrijd telt.”
Als het over derby’s gaat, hoeft hij niet lang na te denken. “Voor ons is SC Berlikum dé derby. Voor de oudere generatie is dat misschien AVC, maar voor ons is Berlikum al jaren de grote tegenstander. Ik heb in deze derby’s tegen en nu laatste seizoenen met mijn broer gespeeld, dat maakte het altijd extra bijzonder.” De derby van vorig seizoen staat hem nog goed bij. “We waren beter, stonden voor, zij kregen twee rode kaarten, en toch scoren ze met negen man in de laatste minuut de winnende. Normaal gesproken heb je echt flink de pest in, maar nu heerste echt ongeloof dat dat ons overkwam. Je staat daar en denkt: hoe dan?”
In al die jaren heeft Kingma één keer een halfjaar moeten missen met een goede reden. Hij ging studeren én voetballen in het buitenland. ‘’In 2018 zat ik een half jaar in Engeland voor mijn studie. Daar heb ik ook gevoetbald. Ik zocht een club en nam online contact op met Wisbech St Mary. De voorzitter had mijn naam gegoogeld en een doelpunt van mij op Twitter gezien. Diezelfde avond stond hij al bij mij aan de deur met de inschrijfformulieren, haha. Het niveau lag hoger dan ik gewend was. Ik had bijvoorbeeld teamgenoten die de jeugdopleiding van Norwich City en Peterborough United hadden doorlopen. Elke uitwedstrijd gingen we met de hele selectie in de bus. In Engeland is het traditie dat er na afloop van de wedstrijd een warme hap voor de spelers klaarstaat in de kantine, dat beviel mij wel. We kwamen op echt mooie complexen, al zaten daar af en toe ook dramatische velden tussen. De wedstrijden waren in een hoog tempo en fysiek zwaar, echt Brits voetbal. De wedstrijd op de foto is tegen Woodbridge. Wat ik me daar nog goed van herinner, is één speler: hij kwam uit Trinidad & Tobago en had onder Leo Beenhakker op het WK van 2006 gespeeld. Niet te houden, die gozer.’’
Enno in actie in 2018 voor Wisbech St Mary.
Hoewel Enno al jaren in Leeuwarden woont, heeft hij nooit gedacht aan een overstap. “Het was best een stap, van Sint Jacob naar Minnertsga. Wat me meteen opviel, is hoe de club hier leeft. Zoveel vrijwilligers, zoveel mensen die helpen, de club wordt echt gedragen door het dorp. Het is hier gemoedelijk, en je wordt gewaardeerd dat je hier speelt. Dat maakt het fijn om hier te voetballen.”
Elke training rijdt hij met een paar ploeggenoten vanuit Leeuwarden naar Minnertsga. “Je rijdt tig voetbalclubs voorbij voordat je hier bent, maar ik heb het altijd naar mijn zin gehad. De rol die ik hier heb, past bij me. Ik weet niet of ik dat ergens anders ook zo zou hebben. Hier weet ik wat ik heb en dat voelt goed.”
Inmiddels staat Kingma na al die jaren op 97 competitiegoals. De topscorer aller tijden van VV Minnertsga heeft er 144. “Uiteraard wil zo snel mogelijk naar de honderd goals,” zegt Enno lachend. “Maar het clubrecord ga ik niet halen, denk ik. Al zou het mooi zijn als ik in de buurt kom. ”Dan verdien ik toch wel een plekje naast Remco aan de wand hier in de kantine.’’
Over zijn mooiste momenten bij vv Minnertsga moet hij even nadenken. “Twee seizoenen geleden speelden we op de een-na-laatste speelronde uit bij VV Hardegarijp. Het was Duco zijn laatste seizoen als trainer van Minnertsga. We hadden een overwinning nodig om ons veilig te spelen. We wonnen met 0-2. Ik scoorde via een omhaal en we waren veilig. Dat zijn van die wedstrijden die je niet vergeet. Op zo’n moment is handhaven in de competitie gewoon een mooie afsluiting van het seizoen en wordt het harde werken beloond.”
Enno scoort met een omhaal tegen vv Hardergarijp.
Minnertsga heeft een lastige start van de competitie met twee punten uit vijf duels. Toch blijft Enno positief. “We staan er op dit moment niet super voor, maar de komende weken voor de winterstop zijn belangrijke en zullen we aansluiting moeten zien te vinden. Het wordt knokken, maar als aanvoerder wil ik mijn verantwoordelijkheid nemen en het team daarin meenemen. We zijn gemotiveerde ploeg en heb er alle vertrouwen in.”
