Dit artikel is geschreven door de redactie van slotoffensief.nl.
Aanstaande zondag ontmoeten AVV en SC Terschelling elkaar eindelijk weer in competitieverband na elf jaar. Voor eilandbewoners is het altijd een bijzonder affiche: twee clubs die elkaar al decennialang kennen, waar families en vrienden verspreid over beide teams spelen, en waar de ontmoeting vooral staat voor verbondenheid op het eiland. De laatste officiële derby’s dateren uit het seizoen 2003-2004, toen er bij SC Terschelling thuis met 2-2 gelijk werd gespeeld en op Aester grond met 0-4 gewonnen werd door SC Terschelling. Ook later, in oefen- en bekerwedstrijden, trok SC Terschelling vaker aan het langste eind.
Dit seizoen krijgt de derby een nieuw, bijzonder hoofdstuk. Want voor het eerst draagt Arjen de Jong, jarenlang de absolute goalgetter en clubicoon van SC Terschelling, het shirt van AVV.
Arjen de Jong wordt in januari 50 jaar, maar zijn staat van dienst is tijdloos. Van zijn 15e tot zijn 47e, van 1990 tot 2022 speelde de Jong onafgebroken in het eerste elftal van SC Terschelling. Daarin maakte hij tussen de 375 en 400 doelpunten, waarmee hij de topscorer aller tijden is van de club.
Voetbal beperkt zich bij hem niet tot zelf spelen. Zijn dochter is actief bij de JO12 van SC Terschelling waar de Jong op toerbeurt coach is en de Jong is al jaren organisator van het Barrentoernooi, het bekende voetbalevenement dat jaarlijks spelers van binnen en buiten het eiland trekt. Afgelopen zomer werd zelfs de 50e editie gevierd. Na de Jong zijn afscheid in 2022 werd hij twee seizoenen hoofdcoach van het eerste van SC Terschelling. Met veel plezier.
“Ik vond het prachtig om voor de groep te staan, maar op een gegeven moment waren ze toe aan iemand anders voor de volgende stappen. En zelf begon het toch weer te kriebelen. Voetballen blijft het mooiste.”
Bij SC Terschelling 2 waar de Jong actief was als speler vielen destijds geregeld wedstrijden uit, waardoor zijn wens om weer wekelijks te spelen sterker werd. En toen ontstond onverwachts een nieuwe mogelijkheid.
Tijdens een gesprek met Gerard Cupido, jarenlang een vaste waarde bij AVV, ging het ineens over stoppen, doorgaan en bijna voor de grap overstappen. “Hij zei dat hij wilde stoppen. Toen zei ik: ‘En als ik nou bij jullie kom spelen?’ Waarop hij antwoordde: ‘Dan ga ik nog een jaar door.” Eenmaal thuis besprak de Jong het met zijn vrouw en merkte hij dat het idee bleef hangen. “Nieuwe prikkels, een nieuwe omgeving… waarom eigenlijk niet? Ik ben zeker niet negatief weggegaan bij SC Terschelling, absoluut niet. Maar dit voelde als een mooi nieuw avontuur.”
Zo voetbalt de man die tientallen jaren symbool stond voor SC Terschelling vorig en dit seizoen voor AVV een overstap die op het eiland hem niet altijd in dank werd afgenomen. “Maar ik snap dat dat gevoelig ligt en een ieder mag daar uiteraard zijn mening over hebben”, zegt de Jong.
Komende zondag staat De Jong tegenover zijn oude club, spelers die hij goed kent en waarvan hij de meesten zelf nog coachte. “Ik vind het prachtig om tegen mijn oude club te spelen. Ik ga er echt van genieten om met en tegen die jongens op het veld te staan.”
Sportief gezien beleven de clubs verschillende seizoenen. SC Terschelling staat tweede en ruikt aan een snelle terugkeer naar de vierde klasse. AVV staat onderaan, zonder punten en met een zwaar doelsaldo. Maar dit soort wedstrijden staat zelden volledig in het teken van sportieve verhoudingen. Zoals altijd op het eiland gaat het om beleving, saamhorigheid en plezier.
Ondertussen leert De Jong AVV steeds beter kennen. Hij is inmiddels trainer van de JO17 en volgt zijn VC2-opleiding bij de KNVB. “Ik vind het mooi dat ik ook hier kan bijdragen en de clubcultuur en de functie van de club in de gemeenschap van het dorp leer kennen.” Misschien wel het meest opvallende is De Jongs droom voor de langere termijn.
“Ik hoop echt dat we ooit onze kinderen gezamenlijk naar de wal kunnen laten voetballen. Met één club op het eiland, maar met behoud van beide velden in Midsland én Hoorn. Dat zou het allermooiste zijn. En vooral het allerbeste voor de kinderen.”
Het zegt veel over zijn betrokkenheid. Hoe verschillend AVV en SC Terschelling soms ook lijken, voor De Jong is het duidelijk: “Uiteindelijk zijn we één eiland met zijn allen.”
De geschiedenis garandeert geen spektakel, de ranglijst bepaalt niets en rivaliteit is er nauwelijks. Wat wel zeker is: deze ontmoeting wordt gekleurd door het verhaal van een speler die 32 jaar lang het gezicht van SC Terschelling was, nu met plezier voor AVV speelt en vooral het eilandvoetbal in zijn geheel een warm hart toedraagt.
Zondag gaat het niet alleen om drie punten, maar om herkenning, waardering, geschiedenis én een man die in zijn vijftigste levensjaar nog steeds laat zien waarom hij het spel nooit losliet.
Foto’s: Gerrit van Goor
