In de week dat heel domrechts Nederland zich bezighield met het aller-, aller-, allerminst belangrijke op deze aardbol (lees: hoofdpiet geneuzel), lag bij ons de focus op maar één ding: het Sinterklaasfeest van Joure 1 in ’t Haske op zaterdagavond! En wat een gezelligheid weer, mensen. Echt onvoorstelbaar dat dit team, dat zich kenmerkt door een onbegrensde domheid, toch zo geestig blijkt te zijn. Met hier en daar wat hulp van de ChatGPT-piet rolde het ene na het andere beledigende gedicht van het papier, inclusief goedkope cadeaus. Maar het mooiste cadeau, dat kwam in de middag al.
Thuis moest er gewonnen worden van Bolsward om niet verder achterop te geraken. Zoals inmiddels te zien is op de ranglijst, staat alles nog altijd dicht bij elkaar. Het toont aan dat niemand er met kop en schouders bovenuit steekt, maar ook dat niemand ver door de ondergrens zakt. Een pittige competitie dus. Met een fitte selectie werden de drie punten over de streep getrokken, hoewel dit veel strijd en inzet vergde.
Wij begonnen echt uitstekend. Al in de 4e minuut lag de bal in het doel. In ons doel, om precies te zijn. De eerste corner leverde direct een tegengoal op, uit de rebound op de kopbal kon vrij makkelijk binnengetikt worden. Maar gelukkig wisten wij terug te slaan. Eerst was er al een grote kans, een perfect schot van Robin die richting de cornervlag was gegaan, ware het niet dat een tegenstander de bal in de juiste richting stuurde. Vanuit de scrimmage was het Stijn die schoot, en Rick die de bal ongelukkig naast werkte.
Even later was het wel raak. Met de nodige hulp van Bolsward, dat moet gezegd. Jurre van Zeggelaar veegt de bal naar voren, de verdediger van Bolsward wil de bal terugspelen op oude bekende Jelle Huitema. Maar, net te kort/te zacht. Koud kunstje voor Rick om de bal voorbij boer Jelle te spelen en binnen te schieten. Mooi om te zien hoe vervolgens, direct na aftrap van Bolsward, de gretigheid van het veld afspatte. Direct was het volle druk erop, op zoek naar die voorsprong.
Bent kwam dichtbij na een uitstekende actie, zijn schot ging maar net naast. Een misschien nog wel grotere kans volgde voor Bolsward, maar gelukkig wist Maik buiten de zestien redding te brengen met zijn enorme massieve cojones. Tot ieders opluchting niet tegen las manos aan, want wie weet wat de scheids dan had gedaan. De nootjes van Maik gekraakt dus, maar nog steeds vruchtbaar (hopelijk) kon hij weer verder na een koude spons op het zaakje. 1-1 ruststand.
In de tweede helft was het met name Bolsward die het spel probeerde te maken, maar Joure met de volle 100% inzet. Dit zou uiteindelijk zijn vruchten afwerpen. Het was Rick die het kopduel aanging, waardoor de bal weer hoog de lucht in schoot. Uit deze ietwat vreemde situatie wist Jelle niet adequaat genoeg in te grijpen, en Stijn die scherp bleef en oog had voor Rick. Terugleggen, en binnenwerken. Alweer doelpunt nummer 7 voor die sketige cutie van een Rickert. Klasse puppy!
Het voetbal bleef uiteindelijk matig, evenals het weer. En zoals in het verslag van Bolsward terecht opgemerkt werd: verlichting was zeker niet overbodig geweest. Eén persoon leek wel heel veel last te hebben van de duisternis. Eén persoon stond te voetballen in die 2e helft, als ware het Stevie Wonder himself. Ik ga geen namen noemen (Sem). Gelukkig is Jopie normaal een fantastische voetballer, dus een keertje ‘as’ een blinde op het veld staan: het is je vergeven. Dit was tevens te leuk om niet te benoemen in het verslag, waarvoor excuses Semtation. Je weet wie het zegt hè! 😉
Goed, de drie punten dus. En dat is lekker, zo in de laatste competitiewedstrijd voor de winterstop. Volgende week nog éénmaal aantreden, thuis tegen Workum in de beker. Een prachtig affiche, dus kom vooral door weer en wind naar Sportpark de Hoge Zomerdijk. Thuis om 14:00 uur. Bedankt voor de support, en tot de volgende!
