Na vijf seizoenen is Tarik Bourakba terug op het oude nest. De aanvaller keerde deze zomer terug bij L.A.C. Frisia 1883 en liet meteen zijn waarde zien. Met een hattrick in zijn eerste wedstrijd was zijn rentree er één om niet snel te vergeten, al volgde daarna ook een lastige periode met blessureleed. In gesprek met Slotoffensief.nl vertelt Bourakba over zijn terugkeer, zijn rol binnen het elftal, zijn voetbalschool, de verwachtingen in de halve finale van Protos Weering zaalvoetbaltoernooi en de ambities voor de rest van het seizoen.
Tarik, na vijf seizoenen ben je weer terug bij Frisia. Wat maakte dat dit voor jou het juiste moment was om terug te keren?
“Ik heb drie jaar op een lager niveau gespeeld en ik wilde toch weer lekker op hoog niveau voetballen. Dan is een club waar je in de jeugd hebt gespeeld, al meerdere jaren in het eerste hebt gezeten, waar je goede gesprekken hebt met de trainer en de mensen kent, ideaal. Alles viel gewoon op zijn plek.”
Frisia is geen onbekende voor je: jeugdspeler en al twee periodes in het eerste. Voelde het direct weer als thuiskomen?
“Ja, zeker. Je mist wel wat oude gezichten en ineens ben ik één van de oudere spelers, maar het voelt meteen vertrouwd. Je speelt weer in je eigen stad, bij je cluppie en vooral bij de beste club van de stad.”
Waarin ben je nu een andere speler dan tijdens je vorige periode bij Frisia?
“Ik ben veel volwassener en heb meer ervaring dan toen. Ook speel ik nu op een andere positie. Nu ben ik meer de spits met een vrije rol, terwijl ik vroeger vooral als rechtsbuiten speelde.”
Je begon indrukwekkend met een hattrick tegen Buitenpost, maar raakte daarna geblesseerd. Hoe lastig was dat?
“Heel lastig. Je wilt alles spelen en het team helpen. Zaterdagen hoor je gewoon op het voetbalveld te staan en niet langs de lijn als speler.”
Na je terugkeer begon Frisia echt te draaien. Wat veranderde er volgens jou in het elftal?
“Goals. Dat is eigenlijk het enige wat veranderd is. We spelen al het hele seizoen goed en mooi voetbal, maar we belonen onszelf nu meer. Achterin staan we altijd heel goed en geven we bijna niks weg.”
Voel jij dat je nu een meer ervaren rol hebt binnen deze selectie?
“Leidend wil ik het niet echt noemen, maar ervaring wel. Ik probeer het team te motiveren en scherp te houden, want in de eerste klasse kan er altijd van alles gebeuren.”
Wat probeer jij jonge spelers mee te geven binnen deze groep?
“Dat ze moeten genieten van het moment. Deze groep heeft meer dan genoeg ervaring. Ze zijn niet voor niets al twee keer dik kampioen geworden. Hopelijk gebeurt dat nu voor de derde keer, al is het nog een lange weg.”
Naast het voetbal ben je actief met je eigen voetbalschool, VBS Bouri, op de velden van Frisia. Hoe is dat ontstaan?
“Ik begon als trainer bij Noordbergum en Cambuur. Op social media zag ik veel voetbalscholen en toen dacht ik: waarom begin ik niet iets voor mezelf? Ik startte klein met één-op-één trainingen, omdat kinderen vaak weinig individuele begeleiding krijgen. Dat groeide snel uit tot een voetbalschool en academy.
Ik kan zelf met beide benen voetballen en dat wil ik kinderen ook bijbrengen, net als andere aspecten: scannen, skills, passing, zelfvertrouwen. Met de voetbalschool trainen we elke vrijdag. Met de academy spelen we zelfs wedstrijden tegen andere voetbalscholen en één keer per jaar in Duitsland tegen clubs als AC Milan, Feyenoord, Dortmund en Crystal Palace. We proberen altijd het maximale uit de kinderen te halen.”
Wat wil je jonge spelers vooral leren bij VBS Bouri?
“Zelfvertrouwen en plezier. Als ik ontwikkeling zie, dan ben ik blij. Daar doe ik het voor. Ik wil ze sterker maken, zowel als voetballer als mens.”
Hoe combineer je het ondernemerschap met voetbal op niveau?
“Dat is nu een stuk makkelijker, omdat ik bij Frisia speel en mijn voetbalschool ook hier zit. Geen gereis, dus veel beter te combineren.”
Jullie staan in de halve finale van het Protos Weering zaalvoetbaltoernooi. Wat zegt dat over deze groep?
“Dat we van alle markten thuis zijn. We laten de bal goed rondgaan, ook in de zaal. We hebben spelers die kunnen scoren, verdedigen en hun man één-op-één kunnen passeren. Die mix zorgt ervoor dat we nu in de halve finale staan en die finale gaan halen.”
Hoe is de liefde voor Futsal ontstaan en in de halve finale zitten ook de finalisten van vorig jaar. Hoe schat je de kansen in?
“Ik vind het persoonlijk geweldig. Je bent continu in actie, kleine ruimtes, veel één-op-één duels. Dat ligt mij wel. Onze kracht is de wilskracht voor elkaar en dat we van alles wat hebben. We hebben ook pas drie tegengoals tegen, dat is heel weinig in de zaal, zeker na acht wedstrijden van 25 minuten. Dat we nu tegen de finalisten spelen maakt het alleen maar mooier. Een geweldige uitdaging. Hopelijk halen we de finaledag, dat is ons doel.”
Na de winterstop gaat Frisia verder in de eerste klasse. Hoe kijk jij naar de tweede seizoenshelft?
“Ik schat onze kansen heel hoog in. Ik denk dat we gaan promoveren en het liefst kampioen worden. Als je ziet wat voor team we hebben en hoe we voetballen, dan horen wij gewoon in de vierde divisie thuis. We moeten fit blijven en knallen.”
Waar hoop jij persoonlijk op aan het einde van het seizoen?
“Dat we terugkijken op een mooi en geslaagd seizoen. Het zou zonde zijn als we zo hard werken en ons niet belonen. Dan voelt het niet geslaagd. Ik hoop zelf vooral zoveel mogelijk wedstrijden te spelen en mijn steentje bij te dragen.”
Tot slot: wanneer is het seizoen echt geslaagd?
“Als we een prijs pakken. Een periode, de beker of het kampioenschap. Onze trainer gaat na dit seizoen weg, dus het zou mooi zijn als we hem kunnen uitzwaaien met een extra titel erbij, haha.”
