Na een vrij weekend waarin het eerste elftal van VV Gorredijk zich sportief had voorbereid op de competitie door middel van een uiterst fanatiek darttoernooi, was het zondag weer tijd voor voetbal.
Een toernooi waar tactiek, motoriek en concentratie zwaar werden getest — en waarbij vooral bleek dat sommige spelers beter kunnen mikken op een dartbord dan op een doel. Positief: geen blessures, geen pijltjes in ogen, oren of achterhoofden en iedereen haalde maandag gewoon de appgroep weer.
De hele week was het spannend of de wedstrijd wel door kon gaan. Velden elders in Ureterp, De Knipe en Leeuwarden werden afgekeurd alsof het om Champions League-normen ging, maar in Gorredijk werd niet moeilijk gedaan.
It giet oan.
Handschoenen aan, verstand uit, om 14.00 uuraftrap tegen VENO.
Eerste helft: Gorredijk dominant, doelpunt-schaamte voorbij
Gorredijk begon zoals je dat na een dartweekend verwacht: verrassend scherp. In minuut twee al een grote kans, maar de keeper van VENO bleek wakker. Even later schoot Sil naast en was duidelijk: Gorredijk wilde wel, maar het vizier stond nog niet helemaal op voetbalstand.
VENO had daar minder moeite mee. Eén aanval, over links, bal voor het doel en binnen: 0-1.
Het publiek even stil. Gorredijk op achterstand. Iets wat dit seizoen ongeveer net zo vaak gebeurt als een nuchtere derde helft.
Maar Gorredijk raakte niet in paniek. Integendeel. De druk ging omhoog, het tempo bleef hoog en de kansen stapelden zich op. Thys, Jesmer, Lars — iedereen probeerde het.
De rechterkant van Gorredijk leek ondertussen tijdelijk offline; alles liep via links, alsof rechts collectief had besloten vandaag niet mee te doen.
In minuut 27 viel dan eindelijk de verdiende gelijkmaker. Hoekschop van Sil, Lars kopt raak: 1-1.
Extra speciaal, want het was zijn 25e doelpunt in Gorredijk 1. Resultaat: een ster. En terecht. Geen glitter, geen show, gewoon koppen en scoren.
Daarna ging het hard. Een foute pass bij VENO, Jesmer zegt dankjewel, passeert de keeper en zet Gorredijk op 2-1. VENO wankelde en vlak voor rust schoot Ferre via een verdediger ook nog de 3-1 binnen.
Ruststand 3-1. Dik verdiend.
( In de kantine begon de eerste wenkbrauw al omhoog te gaan bij het inschenken van de thee.)
Tweede helft: glühwein-benen en lat-frustratie
Na rust begon Gorredijk nog wel aanvallend, maar het spel werd slordiger. Passes net niet, loopacties half en het tempo zakte weg alsof iemand stiekem de thermostaat nog lager had gezet.
VENO profiteerde. In minuut 61 een schot van buiten de zestien: 3-2.
Wedstrijd weer open en ineens begon het publiek zich af te vragen of dat darttoernooi toch niet langer had geduurd dan gedacht.
Het voetbal werd er niet beter op. VENO gooide er strijd en fysiek spel in, Gorredijk liet het middenveld af en toe volledig onbeheerd achter en de rust was ver te zoeken.
Dan hét moment van Jesmer: schot, onderkant lat, bal stuitert terug het veld in. Geen goal, wel pure pech. Kort daarna moest Jesmer, licht geblesseerd, het veld verlaten en werd vervangen door Bauke. Einde wedstrijd voor Jesmer.
Penalty als reddingsboei
Gorredijk probeerde weer controle te krijgen, maar het bleef rommelig. Tot minuut 84. Ferre breekt door, wordt gevloerd en iedereen weet: dit is een penalty.
Sil blijft koel — geen zeldzaamheid deze middag — en schiet de 4-2 binnen. Klaar. Over. Uitspelen.
Na 92 minuten vond ook de scheidsrechter het mooi geweest en floot af.
Conclusie
Een 4-2 overwinning voor Gorredijk in een wedstrijd met twee totaal verschillende gezichten:
Een sterke, dominante eerste helft met goed voetbal en veel kansen
Een tweede helft waarin het spel net zo slordig werd als de dartpijlen laat op de avond
PS: Volgens zeer hardnekkige geruchten was de thee in de rust geen thee meer, maar glühwein. Officieel ontkent iedereen. Onofficieel verklaart het alles.
Toch konden er weer 3 punten bij geschreven worden en op naar Volgende week Havele uit.
Hopelijk is de temperatuur dan wat dragelijker dan vandaan ,want ik vond het ” Gloepende kald”..
Ikke
