Bron: website Oeverzwaluwen
Zaterdag 14 februari 2026.
Op de dag van de liefde trappen de Sweltsjes vanmiddag af tegen Woudsend. Een wedstrijd die de afgelopen drie edities telkens voer was voor een uitgebreid verslag.
Drie overwinningen in evenveel wedstrijden, maar spannend was het vaak wel. Er was een 6-4 overwinning te noteren en nog eens twee benauwde overwinningen, 3-4 en 0-2.
De voortekenen voor spektakel zijn dus ruimschoots aanwezig.
Trainer Bakker beschikt over een ruime selectie en zodoende krijgt Ingmar vrijaf om te gaan paddelen met it twadde. De volgende namen mogen het gaan doen:
Feike op doel, Jurgen en William zijn de backs. Gert Hum en Yvo mogen plaats nemen en zodoende moet Thijs plaats nemen op de bank.
De Verlosser staat weer op 6 met daarvoor Rowan, Mark en Jochum. AHH en Jorn vormen het spitsenduo. Werner, de Kam en Joey vergezellen Thijs op de bank.
Eerste helft:
Arbiter Kater fluit even na 14:30 voor aanvang van de wedstrijd. In het zonnetje kan de jas bijna uit, maar wanneer je in de schaduw staat dan kan er gerust eentje extra aan. Het veld is prima bespeelbaar, maar wel nog aan de gladde kant.
In de aftastende openingsfase kijken beide ploegen eerst de spreekwoordelijke kat uit de boom, toch zijn de Sweltsjes iets doelgerichter. De eerste keer dat Woudsend de 16 van de Sweltsjes betreed is het ook gelijk raak. De sterke spits neemt mijn rug naar het doel de bal aan, draait en schiet dan in de korte hoek raak, 0-1. De Sweltsjes maar weer eens op een vroege achterstand… In het vervolg is het minst beroerde van het spel voor de thuisploeg, maar ook voor de blauwhemden is meer dan drie keer overspelen een te hoge opgave. Kleine mogelijkheden en soms wat grotere volgen, maar de 0-1 blijft voorlopig staan. AHH heeft de grootste kans op de gelijkmaker, maar vindt de vuisten van de Woudsender goalie. Op slag van rust is het dan toch raak. Rowan, misschien wel de minst slechte van het eerste bedrijf vindt in zijn dadendrang opnieuw de goalie van Woudsend op zijn weg. Gelukkig is Jorn er als de kippen bij om de rebound eenvoudig tegen de netten te werken, 1-1. Niet veel later is het rust.
Rust:
Trainer Bakker is kort van stof in de kleedkamer. Doorpakken in de tweede helft. AHH blijft achter in de kleedkamer en de Kam, nog altijd niet fit, maar wel met een mooi nieuw kapsel (sommigen dachten dat hij een naaktslak op zijn hoofd had) mag het een helftje proberen.
De tweede helft:
Waar het spelpeil op zijn zachtst gezegd niet best was in het eerste bedrijf, gelukt het de beide ploegen in de tweede helft om dit nog een heel eind verder naar beneden te krijgen. Het is zelfs zo slecht dat het bijna kelderklasse onwaardig wordt. Dumpert had de gehele 45 minuten wel online kunnen zetten.
Het enige dat er dan nog wel overblijft is strijd en daar beschikken de Woudsenders net wat meer over dan de Sweltsjes. Arbiter Kater is solidair aan de spelers en het getoonde niveau en toont zich ongelukkig in zijn besluiten, terwijl hij niet eens zo’n beroerde wedstrijd fluit. De Kam mag van geluk spreken dat hij niet tegen een oliedomme gele kaart aanloopt. Zijn blessure en de daaruit voortvloeiende onmacht zorgt ervoor dat alles met een hartslag vanmiddag een veeg uit de pan krijgt, lekker bezig Kam!!!
Mark en de Verlosser vallen uit met een blessure en zo lijkt de middag te eindigen in een gelijkspel en daar zou een ieder ook vrede mee hebben gehad. In de slotfase ploffen er echter nog 2 ballen achter Feike. De eerste is een voorzet die door Yvo wordt verlengd tot achter Feike, 1-2. Niet veel later wordt het ook nog 1-3 door een vrije trap van Eise Spoelstra. Hier had Feike wel wat doortastender mogen optreden, maar ach wat geeft het ook nog. Arbiter Kater laat nog lang doorspelen, terwijl een ieder verlangt naar het verlossende fluitsignaal van de leidsman. Wanneer de best man dan uiteindelijk voor het laatst fluit kunnen de handen in de lucht voor de Wâldseiners.
Alle credits voor de supporters die dit schouwspel hebben moeten aanschouwen. Je moet echt wel een beetje van zelfkastijding houden om dit 90 minuten vol te houden…
Trainer Bakker zal niet snel met zijn handen in het haar zitten, maar zal zich wel eens achter zijn oren krabben. Hij tekende afgelopen winterstop bij voor nog een jaar, maar telkens wanneer de bodem van de spreekwoordelijk put lijkt te zijn bereikt, bewijzen zijn manschappen het tegendeel.
De aankomende weken wordt er links en rechts wat geoefend en hopelijk werpt dat zijn vruchten af. Op zaterdag 7 maart spelen we uit tegen Mulier uit Witmarsum, aftrap is dan om 14:30. Met heel veel goede wil, veel strijd en inzet valt er wellicht nog wat te maken van het tot nu toe kleurloze seizoen en anders moeten we met pijn in het Sweltsjeshart concluderen dat het seizoen al halverwege februari uit gaat als een nachtkaars.
Heel graag tot ziens op 7 maart in Witmarsum.
Selectie Oeverzwaluwen
