Na 10 minuten is de wedstrijd gespeeld. 3-0 de tussenstand. Dramatisch. De Leeuwarder tegenstander glijd met speels gemak door onze verdediging. Mes door de boter. Geklungel bij de uitploeg. Slaap nog niet uit de ogen. De doelpunten vallen als rijpe appels. Ze staan erbij en kijken er naar. Miscommunicatie. Je begrijpt het, kansloos.
Er missen wat spelers vanwege “een weekendje weg.” Nog voor het eerste doelpunt zorgt het voor wat ongemakkelijke gevoelens bij jullie verslaggever. Om met Antoinette de Jong te spreken: Hoe dan?” Naar het schijnt missen er om dezelfde reden wat Leeuwarders vandaag.
Het blijft lang bij drie doelpunten. We hopen nog even op een aansluitingstreffer. Valse hoop. Het vierde Blauw Wit doelpunt valt vlak voor tijd. We zijn dan al een tijdje afgehaakt om de wedstrijd intensief te volgen.
De Friese Olympische medailles op de massa start zijn overheerlijk. Volgens een paar kenners staan we als Fryslan gewoon in de top tien in de medaillespiegel.
Volgende week is er weer een inhaalwedstrijd. Thuis tegen Oranje Nassau. Jullie verslaggever meld zich bij deze af. Weekendje weg. Naar topvoetbal in Liverpool. Sorry.
“Take a sad song and make it better.”
