Met tien seizoenen bij VV Jubbega, een periode bij ONB en inmiddels zijn derde seizoen bij VV Gorredijk heeft Yens Arndt een lange staat van dienst in het Friese amateurvoetbal. Zijn ontwikkeling begon volledig bij Jubbega, waar hij al op jonge leeftijd werd klaargestoomd voor het seniorenvoetbal.
“Met weinig slaap mijn debuut gemaakt”
“Ik heb mijn hele jeugdopleiding doorlopen bij VV Jubbega,” vertelt Arndt. “Rond mijn twaalfde heb ik een tijdje mogen meedraaien bij JPN, het Jeugdplan Noord van de KNVB. Voor die leeftijd krijg je daar belangrijke facetten van het voetbal voorgeschoteld. Technisch, maar vooral duik je tactisch ook dieper het voetbal in.”
In de bovenbouw speelde hij op verschillende posities. “Ik heb op 10 gespeeld, centraal achterin en als back. Dat heeft mij geholpen om het spel vanuit meerdere perspectieven te leren bekijken.”
Op zijn zestiende volgde een moment dat hij nog altijd helder voor de geest heeft. “Onder trainer Ger Lamberts mocht ik mijn debuut maken in het eerste elftal. Die dag weet ik nog goed. In de ochtend kreeg ik een bericht dat ik onverwachts in de basis zou starten tegen VAKO.”
De voorbereiding op dat duel verliep niet bepaald ideaal. “Ik had het de nacht ervoor nogal laat gemaakt. Dus met weinig tot geen slaap heb ik uiteindelijk mijn debuut gemaakt.”
Toch bleek het een belangrijk moment in zijn loopbaan. “Op relatief vroege leeftijd spelen in het eerste elftal is voor mij een belangrijke stap geweest in mijn ontwikkeling. De stap van juniorenvoetbal naar seniorenvoetbal is groot. Fysiek, maar ook in handelingssnelheid en beleving van wedstrijden.”
Zijn debuutseizoen kreeg direct een succesvol vervolg. “We werden dat jaar kampioen in de vierde klasse. Daarna heb ik nog twee seizoenen als vaste kracht in de derde klasse gespeeld.”
“Bij ONB werd ik twee linies naar voren geschoven”
In 2014 kwam er een nieuwe stap in zijn loopbaan. “Ik werd benaderd door ONB uit Drachten, dat net uit de eerste klasse was gedegradeerd. Na lang wikken en wegen leek dit voor mij een mooie stap omhoog binnen het amateurvoetbal.”
Bij ONB kreeg hij te maken met een andere rol in het veld. “Onder trainer Carlo Rietdijk draaide ik de voorbereiding mee. Hij zag in mij een ware rechtsbuiten en schoof me twee linies naar voren. Dat was een andere positie dan ik gewend was, maar ik kon daar goed uit de voeten.”
De stap omhoog was direct merkbaar. “Het trainingsniveau lag hoger, er werd meer van je gevraagd en ook het niveau van de tegenstanders was anders. Dat heeft mij beter gemaakt als speler.”
In Drachten speelde hij in een elftal met onder anderen Menno Reinders en Marco Biegel. “Dat waren twee goede seizoenen in een sterk team.”
Na anderhalf jaar kwam er abrupt een einde aan zijn periode bij ONB. “Door een zware enkelbreuk hield het daar op. Ondanks die blessure ben ik blij dat ik die stap heb gemaakt.”
Waardevolle jaren met ervaren spelers
Na zijn periode bij ONB keerde Arndt terug bij Jubbega, waar hij uiteindelijk in totaal tien seizoenen in het eerste elftal speelde. In die jaren maakte de club een sterke opmars.
“In 2018 promoveerden we onder leiding van trainer Inne Schotanus naar de tweede klasse. Nog geen twee jaar later stootten we door naar de eerste klasse. Dat ging in een rap tempo. In het coronajaar hadden we recht op promotie op basis van de minste verliespunten.”
In die periode speelde hij samen met spelers met een profachtergrond, onder wie Oebele Schokker, Henrico Drost en Xander Houtkoop. “Dat was een genot om mee samen te spelen en uiteindelijk ontzettend waardevol. Je leert van dat soort jongens in trainingen en wedstrijden.”
Ook in het bekertoernooi kende Jubbega succes. “We hebben prachtige bekeravonturen beleefd, zoals de halve finale tegen SC Genemuiden. Die ging helaas in de slotfase nipt verloren.”
“In de herfst van mijn carrière een bewuste keuze gemaakt
In 2022 verhuisde Arndt naar Gorredijk. Dat leidde tot een nieuwe stap. “Ik was het niet helemaal eens met de beleidsvoering bij Jubbega en heb er toen voor gekozen om in de herfst van mijn carrière de overstap te maken naar VV Gorredijk.”
Die keuze pakte sportief goed uit. “In ons eerste seizoen onder leiding van trainer Johannes Veenema pakten we meteen het kampioenschap. Voor Gorredijk was dat een historische stap naar de tweede klasse.”
De periode in de tweede klasse duurde één seizoen. “In 2024 degradeerden we weer naar de derde klasse. Of dat terecht was of niet, daar kun je over discussiëren. Maar het is een feit dat we weer een stap terug moesten doen.”
Toch is zijn motivatie onverminderd. “Momenteel ben ik bezig met mijn derde seizoen bij deze warme club, waar voetbal echt enorm leeft.”
“Met 31 jaar probeer ik mijn ervaring over te brengen”
Bij Gorredijk is Arndt vaste waarde centraal achterin. “Vanuit die positie kan ik belangrijk zijn met mijn duelkracht en mijn trap. Ik probeer onze buitenspelers in stelling te brengen met een crosspass.”
Daarnaast ziet hij een duidelijke rol voor zichzelf binnen het team. “Met mijn 31 jaar ben ik de oudste van de selectie. Binnen het veld probeer ik belangrijk te zijn in de coaching en eventueel het verlengstuk van de staf te zijn.”
Ook buiten het veld voelt hij verantwoordelijkheid. “Ik probeer een verbindende factor te zijn voor de jongere garde en aansluitende jeugdspelers. Het is belangrijk dat zij zich op hun plek voelen binnen de groep en meteen aanhaken op het niveau.”
Over zijn speelstijl is hij eerlijk. “Er is aan fanatisme geen gebrek. Ik geef altijd 110 procent. Met een beetje zelfreflectie kan ik zeggen dat ik in het veld een ‘klootzak’ kan zijn. Maar dat wil niet zeggen dat ik dat in de kantine ook ben.”
“Wat bij ons met stip op één staat, is dat we een hechte groep zijn”
Dat VV Gorredijk momenteel bovenaan staat in de derde klasse M noemt Arndt geen verrassing. “We hebben vanuit de basis kwalitatief gezien een ontzettend goede groep.”
Aan het begin van het seizoen kwamen er versterkingen bij, waaronder Sjack de Vries van GRC Groningen. “Dat is ook een goede vriend van me. Daarnaast zijn er jeugdspelers doorgestroomd die het hartstikke goed doen. We hebben een relatief jonge selectie.”
De belangrijkste factor zit volgens hem in iets anders. “Wat bij ons met stip op één staat, is dat we een hele hechte groep zijn. Ondanks leeftijdsverschillen en verschillende karakters is dit een eenheid. Wanneer de sfeer goed is en iedereen met zelfvertrouwen speelt, vertaalt zich dat op het veld. Dat zie je dit seizoen echt terug.”
“We gaan vol voor het kampioenschap”
Binnen de groep wordt de ambitie niet verborgen gehouden. “Wanneer je er zo voor staat als wij nu doen, moet je uitspreken dat je voor het kampioenschap gaat. Dat doen we ook.”
Tegelijkertijd beseft hij dat het spannend blijft. “We rekenen ons nog lang niet rijk. Er zijn nog kanshebbers in deze competitie, zoals Olyphia, Read Swart en Oerterp. Ik verwacht dat er weinig punten worden verspeeld door de bovenste ploegen, dus de onderlinge resultaten worden ontzettend belangrijk.”
De ambitie is helder: “We gaan vol voor het kampioenschap, zodat we ons volgend jaar weer kunnen meten in de tweede klasse.”
“Deze derby leeft al jaren”
Komende zondag wacht de derby tegen VV Jubbega. “Dat zijn wedstrijden waar je jezelf niet voor hoeft op te laden. Dit leeft al jaren. Niet alleen bij spelers, maar zeker ook bij supporters. Ik verwacht zomaar weer rond de 800 mensen langs de lijn.”
Voor Arndt is het duel extra bijzonder. “Ik heb tien seizoenen bij Jubbega gespeeld. Een overstap van Jubbega naar Gorredijk ligt enigszins gevoelig. Bovendien spelen er inmiddels meer dan zes jongens bij Gorredijk met een Jubbega-verleden.”
Hij treft nog veel bekenden, zoals Jacco Kuiper, Kevin vd Belt en Daryl de Vries. Ook speelde hij onder de huidige trainers Johnny Wassenaar en Jan Jonker. “Dat wordt een leuk weerzien. Richting zondag zullen er vast wat appjes en grappen over en weer gaan.”
“Zo lang mogelijk belangrijk blijven”
Tot slot kijkt Arndt vooruit. “Mijn persoonlijke ambitie is om nog zo lang mogelijk op niveau mee te draaien in het eerste elftal en belangrijk te zijn voor deze selectie.”
Een kampioenschap met Gorredijk zou een hoogtepunt zijn. “Dat soort prestaties is het mooiste wat je kan meemaken als amateurvoetballer.”
Ook daarna wil hij betrokken blijven bij de club. “Tijdens mijn CIOS-opleiding heb ik mijn TC3-diploma gehaald, het huidige VC3. Zodra mijn kinderen oud genoeg zijn en willen voetballen, lijkt het me mooi om iets richting het trainersvak te doen. Wie weet wat de toekomst brengt.”
Voor nu is de focus duidelijk: “We gaan vol voor het kampioenschap.”
