Donderdagavond 19.15 uur. Een bezoek aan het complex van vv Wardy uit Ferwert staat gepland. We parkeren de auto en zodra we het complex betreden, valt direct op hoe verzorgd alles erbij ligt. Nieuwe borden, dug-outs in de herkenbare huisstijl en een kantine die tot in detail is afgewerkt. Alles ademt voetbal, betrokkenheid en trots.
Binnen spreken we met assistent-trainer Jurjen Kingma. Een echte clubman in hart en nieren.
“Wardy is gewoon een warme club”
Als we hem vragen de club te omschrijven, hoeft Jurjen niet lang na te denken.
“Wardy is warm. Heel betrokken. We hebben een gezellige groep en iedereen helpt mee. Ook al sta je onderaan, je wil elk weekend weer. Omdat je toch gelooft dat er iets te halen valt.”
Die betrokkenheid is overal zichtbaar. ”Op vrijdag staat een vaste ploeg vrijwilligers het veld te onderhouden. Jongens uit het dorp geven training. Spelers die misschien niet altijd winnen, maar wel al jaren blijven komen.”
“Die mannen mogen zich wel echte culthelden noemen,” lacht Jurjen. “Al tien jaar lang niet het linkerrijtje gehaald, maar ze blijven staan. Dat zijn echte clubdragers. Liefde voor de club, voor het dorp, dat is alleen maar te prijzen.”
Spelen voor het dorp
Zelf debuteerde Jurjen al op zijn zestiende in het eerste. “Dat is hier niet ongebruikelijk: lekker vroeg erin.” Een blessure zorgde ervoor dat hij tijdelijk stopte, maar via het zaalvoetbal vond hij zijn weg terug bij de club.
Inmiddels is hij al drie jaar assistent-trainer en volgt hij de VC2-opleiding in de regio Heerenveen, waar onder anderen Jan de Jonge betrokken is.
“Je hoort daar prachtige verhalen uit het betaalde voetbal. Hoe het vroeger ging en hoe de KNVB het nu ziet. Dat contrast is mooi. Maar ik doe die cursus vooral voor Wardy. Om het dorp te helpen. Om deze club verder te brengen.” Dat is ook mijn ambitie. Plezier maken omdat je het spelletje zo geweldig vindt. Met jongens uit het dorp. Daar gaat het om.”
Bouwen aan wat er staat
Tegelijkertijd is er realisme. Wardy bevindt zich in een fase waarin keuzes gemaakt moeten worden, maar steeds met het oog op de toekomst. De club bungelt al jaren onderaan het rechterrijtje van de vijfde klasse en elk jaar is het weer spannend om de selectie rond te krijgen voor het volgende seizoen.
“We staan op een kruispunt,” zegt Jurjen eerlijk. “Wat gaan we doen? We zouden graag willen dat jongens terugkomen, zodat we weer verder kunnen bouwen. Want het gaat om meer dan alleen het eerste elftal.”
Hij doelt op het grotere geheel: de vrijwilligers, de sponsoren, de mensen in de kantine en de vrijdagmiddagploeg die het complex onderhoudt. Een standaardelftal is het kloppend hart van de vereniging.
Een eventuele fusie wordt niet uitgesloten, maar is geen doel op zich. “Je wilt vooral bouwen aan wat hier ligt. Dit complex, deze mensen. Dat is onze basis.”
Een paar jaar geleden maakte de club al eens de stap naar de reserveklasse na zware seizoenen in de standaardklasse. “Dan vraag je je af waar je het voor doet. Maar uiteindelijk kom je toch weer uit bij hetzelfde antwoord: voor de club.”
Een oproep aan oud-Wardy-spelers
Om dat fundament te versterken, hebben Jurjen en twee andere betrokkenen het initiatief genomen voor een gerichte actie richting oud-spelers.
“We hebben samen een flyer gemaakt,” vertelt hij. “Persoonlijk gericht, met namen erop van jongens die hier vroeger hebben gespeeld.” In totaal gaat het om zo’n 25 oud-Wardy-spelers.
Binnenkort organiseert de club een speciale avond voor hen. “We willen die jongens bij elkaar brengen en onze plannen uitleggen. Gewoon open en eerlijk vertellen waar we staan en waar we naartoe willen. De kern van de huidige selectie wordt steeds kleiner, dus we moeten wel in beweging komen.”
Via een QR-code op de flyer kunnen oud-spelers zich aanmelden. De eerste reacties zijn nog voorzichtig, maar het vertrouwen is er. “De aanmeldingen vallen op dit moment misschien nog wat tegen,” zegt Jurjen nuchter. “Maar wie weet dat als ze dit lezen, ze denken: het is toch mijn club. Dan hoop ik dat ze gewoon komen.”
De kracht van Wardy
Wardy speelde in het verleden in hogere klassen, zelfs derde en vierde klasse, maar zoals bij veel dorpsclubs hangt succes samen met lichtingen. Een talentvolle jeugdlichting stroomde enkele jaren geleden in één keer door naar het eerste elftal. Jong, talentvol, maar eigenlijk nog te licht voor de standaardklasse.
“Dan leer je snel. Maar het zegt ook iets over de club. We geven jeugd kansen. Hier krijg je als jonge speler de mogelijkheid om minuten te maken.”
Wanneer we het complex verlaten, staan de jongens van het eerste elftal al klaar om zich om te kleden voor de training. Wat meteen opvalt, is dat ze weer in groten getale aanwezig zijn. Los van het resultaat staat hier een groep die vooral plezier met elkaar wil maken. “’Wij doen ons best om er wat moois van te maken!’” besluit Jurjen.
