Wat een wedstrijd. Wat een prachtige, dramatische thriller in Groningen op deze zaterdagmiddag. Zo nu en dan ogen wrijvend omdat je het niet allemaal kan geloven en bevatten wat er gebeurd. Doelpunten van een bijna hemelse schoonheid. De meest schrandere speler vandaag is met afstand Jorn Wester.
De start van de wedstrijd is al om twee uur. Zo zijn we op tijd klaar voor de liefhebbers die naar de Euroborg willen om de plaatselijk FC tegen Ajax te zien stunten.
De start van de wedstrijd is gelijk opgaand. Beide teams fris en aanvallend. Maar Velocitas scoort in korte tijd maar liefst twee schoonheden van doelpunten. Vooral de tweede is een afstandsschot met dodelijke precisie. Twee nul achter tegen de koploper. We zijn bang voor een flinke schrobbering. Zeker gezien de afgelopen weken waarin tegendoelpunten rijkelijk veel binnenvallen.
Dylan raakt nog wel de paal in de eerste helft. We hebben er weinig vertrouwen in dat het de tweede helft veel beter zal worden.
We houden ons vast aan bijgeloof van medekuddedier Tjerk. Die verdween vorige week de tweede helft het clubhuis in. En ja hoor onze Boys kwamen uit een geslagen 0-3 positie terug tot 3-3!
Dus wanneer Dylan de eerste maakt kijken we elkaar aan: “Durven we nog naar buiten te gaan?” We nemen geen enkel risico. Het betaald zicht dubbel en dwars uit. Er komen ook nog eens twee bijzonder leuke Velo dames bij ons staan. Ze kunnen gelukkig ook ontzettend goed slap ouwehoeren, dus het wordt gezellig.
Ondertussen is Jorn Wester op stoom geraakt. De gelijkmaker is heerlijk. Bij de aftrap staan Velo’s elkaar nogal opzichtig en verwijtend aan te kijken. Ik wil bijna waarschuwen: “Jongens niet doehoenn, als onze Boys bloed ruiken…..” Het is al te laat.
Alles op de aanval het devies en dat werkt wonderwel. Het maakt niet uit hoe Jorn ze maakt met voet en hoofd. Allemaal raak met de overtuiging van een topscorer met een missie. En die is: nog meer maken. We staan dus plots 2-4 voor.
Het is nog niet gedaan. De kampioenskandidaat wil nog wat terug doen. En dat lukt ze. 3-4. Het is bijna tijd. De laatste minuten zijn wat overleven geblazen. Dat lukt. Had iedereen zijn hartpilletje wel op tijd genomen? Gelukkig.
