Gorredijk pakt drie punten, maar laat het voetbal grotendeels in de kleedkamer
Op papier leek het vooraf een vrij overzichtelijke middag op sportpark Kortezwaag:
Koploper Gorredijk tegen hekkensluiter Trinitas.
En eerlijk is eerlijk: de punten bleven uiteindelijk ook gewoon in Gorredijk. Maar wie had gehoopt op een overtuigende middag van de koploper, kwam er al snel achter dat het niveau deze zondag niet bepaald richting kampioensvorm ging.
Het begon nog wel prima. In de eerste minuten ontstond er een rommelige situatie voor het doel van Trinitas.
Na wat duwen, schieten, blokken en vooral veel gefrommel was het uiteindelijk Jeldert Bruinsma die de bal over de lijn wist te werken: 1-0.
Geen doelpunt dat in de geschiedenisboeken komt als schoolvoorbeeld van aanvallend voetbal, maar ze tellen allemaal even zwaar.
Wie dacht dat Gorredijk daarna rustig zou doordrukken tegen de nummer laatst, kwam bedrogen uit.
Het tempo zakte weg, passes kwamen net niet aan en het spel werd slordig.
Het publiek kreeg een lange reeks veilige breedteballen, verkeerde aannames en kleine irritaties te zien.
Voor een koploper tegen een degradatiekandidaat was het allemaal wel erg gezapig.
Dat is overigens geen diskwalificatie voor Trinitas. Integendeel: de ploeg bleef hard werken, stond compact en maakte het Gorredijk lastig.
Daardoor bleef het lang een wedstrijd die meer spanning dan kwaliteit bood.
Vlak voor rust leek Gorredijk de voorsprong alsnog te verdubbelen.
Een vrije trap van Sil Bruinsma werd door Thijs knap binnengekopt, maar de bal belandde op de paal.
Even later klonk het rustsignaal en kon iedereen even op adem komen – inclusief het spel van Gorredijk.
Na rust kwam er in elk geval iets meer duidelijkheid op het scorebord.
In de 50e minuut gaf Ferre Jasper een voorzet die door Lars Klijnstra van dichtbij werd binnengetikt: 2-0.
Geen ingewikkelde aanval, wel effectief.
Soms is voetbal gelukkig nog gewoon simpel.
Trainer Johan van Slooten besloot daarna dat het tijd was voor wat nieuwe energie. Thijs, Mark en Jeldert werden naar de kant gehaald en Fimme, Siedrik en Sjack mochten hun minuten maken. Later kwamen ook Sil Keimpema voor Euan en Karym voor Jeffrey binnen de lijnen.
De definitieve beslissing viel toen Ferre Jasper een pass van Jeffrey bij de rand van het strafschopgebied binnen schoot: 3-0.
Daarmee was de wedstrijd eigenlijk gespeeld, al kreeg Gorredijk in de slotfase nog een kans om de score verder op te voeren.
Karym gaf een mooie steekbal op Lars , die alleen op de keeper af mocht. Lars omspeelde de doelman netjes – een actie die het publiek even wakker maakte – maar schoot daarna in het zijnet. Een moment dat perfect paste bij de middag: het zag er even veelbelovend uit, maar het eindresultaat bleef net achter.
Onder de streep blijft er natuurlijk weinig te klagen als je alleen naar de cijfers kijkt: 3-0 winst, geen tegengoals en opnieuw drie punten.
Maar wie de wedstrijd zag, weet ook dat Gorredijk deze keer toch wel door de ondergrens zakte qua spel. Tegen een sterkere tegenstander had zo’n middag zomaar punten kunnen kosten.
Gelukkig voor de koploper kwam er later nog goed nieuws uit Vollenhove. Titelrivaal Olyphia speelde met 0-0 gelijk, waardoor Gorredijk nu twee punten los staat aan kop.
Soms zit het mee: als het bij jezelf niet sprankelt, is het altijd prettig dat de concurrent ook niet bepaald de vorm van het jaar heeft.
Toch zal in Gorredijk ook duidelijk zijn dat het volgende week beter moet.
In de titelrace kun je je af en toe een mindere middag veroorloven, maar het wordt een ander verhaal als dat er meer worden.
De punten bleven zondag op Kortezwaag – en daar zal niemand rouwig om zijn. Maar als Gorredijk serieus voor het kampioenschap wil gaan, dan mag het spel de komende weken best weer een paar tandjes scherper.
Anders wordt het niet alleen spannend bovenin, maar ook een stuk minder ontspannen in de kantine na afloop.
IKKE
