Dit seizoen breken twee jonge spelers door in het eerste elftal van VV Buitenpost: Menthe Hiemstra en Pieter Postma. Beiden maken op jonge leeftijd hun minuten in de hoofdmacht en ontwikkelen zich razendsnel. Hoe ervaren zij hun debuutjaar en wat zijn hun ambities?
Voor zowel Menthe als Pieter is het eerste seizoen in het eerste elftal er één om niet snel te vergeten. “Het is een heel leerzaam jaar,” vertelt Menthe. “Je leert veel van de ervaren spelers om je heen en merkt dat je je op meerdere vlakken ontwikkelt.” Pieter sluit zich daarbij aan: “Het is een nieuwe uitdaging. Ik leer veel van de jongens met ervaring en dat helpt me echt om stappen te maken.”
Dat ze al zoveel minuten zouden maken, hadden ze allebei niet zien aankomen. “Eerlijk gezegd had ik het niet verwacht, maar wel gehoopt,” zegt Menthe. Pieter voegt toe: “Ik dacht vooraf dat ik vooral bij het tweede zou spelen en misschien af en toe minuten bij het eerste zou maken. Dat het zo zou lopen, had ik niet verwacht.”
In de competitie draait VV Buitenpost een degelijk seizoen. Volgens de jonge spelers beschikt het team over veel voetballend vermogen, maar ligt de uitdaging vooral tegen tegenstanders die compact spelen. “We hebben een ploeg die wil en kan voetballen,” aldus Menthe. “Alleen hebben we het soms lastig tegen teams die vooral hard werken en weinig ruimte weggeven.” Pieter herkent dat: “Tegen ploegen die ingezakt spelen en op de counter loeren, hebben we het moeilijker.”
Het moment waarop ze zich echt onderdeel voelden van het eerste, kwam geleidelijk. “Je merkt vertrouwen tijdens trainingen en wedstrijden,” zegt Menthe. “En in de kleedkamer wordt het steeds leuker. Dan voelt het op een gegeven moment gewoon normaal.” Voor Pieter kwam dat besef toen hij een reeks wedstrijden in de basis stond: “Dan denk je wel: ja, hier hoor ik echt bij.”
De stap van de jeugd naar het eerste elftal blijkt groot. Het tempo ligt hoger, het spel is fysieker en het niveau van medespelers is beter. “In de jeugd waren we vaak bepalend,” legt Menthe uit, “dus het is wennen dat dat nu niet automatisch zo is.” Pieter vult aan: “Je kunt je niets permitteren; iedereen moet zijn taak uitvoeren.”
Ook het wennen zelf vroeg aanpassing. Voor Menthe zat dat vooral in het fysieke aspect. “Je lichaam moet veel meer leveren.” Pieter merkte vooral het verschil in tempo: “Alles gaat sneller en fouten worden direct afgestraft.”
Op het veld hebben de twee veel vertrouwen in elkaar. Menthe omschrijft Pieter als een sterke centrale verdediger die rustig blijft aan de bal en goed kan opbouwen. Pieter roemt op zijn beurt de techniek en rust van Menthe, gecombineerd met een sterke dribbel.
Buiten het veld is de band minstens zo sterk. De twee zitten bij elkaar in de klas en zien elkaar veel. “We kunnen samen veel lachen,” zegt Menthe. “Ik zie Pieter als een van mijn beste vrienden.” Ook Pieter benadrukt dat: “We hebben het eigenlijk heel vaak over voetbal.”
Met een spannende slotfase van het seizoen in zicht ligt er nog van alles open op de ranglijst. “We spelen nog tegen veel directe concurrenten, dus het kan alle kanten op,” aldus Menthe. Pieter kijkt iets vooruit: “We moeten mikken op plek vier, misschien zelfs wel plek drie.”
Voor de toekomst hebben beide spelers duidelijke ambities. Ze willen zich blijven ontwikkelen en uitgroeien tot vaste waarden binnen het team. “Ik wil zo goed mogelijk worden en belangrijk zijn voor het elftal,” zegt Menthe. Pieter denkt ook aan de langere termijn: “Mijn doel is om een vaste kracht te worden en hopelijk ooit nog een stap hogerop te maken.”
