De blessuregolf waar Zeerobben momenteel mee te maken heeft mag dan geen excuus zijn, het verklaart wel mede waarom Zeerobben veel waardering oogstte voor de wijze waarop het zich manifesteerde tegen Workum. De eerste helft gelijkwaardig, de tweede helft de betere ploeg met ook de meeste kansen. Wat echter uitbleef was de beloning. Je kunt ook zeggen dat Zeerobben zichzelf vergat te belonen. Want zo is het ook: je moet de gecreëerde kansen natuurlijk wel zelf afmaken. Dat deed Zeerobben net één keer te weinig, waardoor het tegen de gepromoveerde kampioen van vorig jaar bleef steken op 1-1 met uitschakeling tot gevolg. Voor het tweede achtereenvolgende jaar geen knock-out fase in de beker dus. En dat zijn we op het Oostersportpark niet echt gewend.
De dinsdag tegen Bolsward uitgevallen Max Faber lijkt een meniscusblessure te hebben opgelopen en hij voegde zich bij Godert Attema, Thom Faber, Jesse Lee Staalsmid en Jildert Boekema in de ziekenboeg, daar waar inmiddels ook Jay de Vries (hamstring) zich bevond. Het betekende dat aanvoerder en rots in de branding Patrick van der Veen samen met Ane Schaap het centrum van de verdediging vormde, waarbij de flanken nu werden bezet door de youngsters David Kwast en Davey Volbeda. Beide backs deden dat overigens prima en voor de wel heel jonge Davey gold dat in de tweede helft ook toen hij in het centrum kwam te spelen.
Op het middenveld moest de routine komen van Wesley Tankink en die was -zeker in de eerste helft- goed op dreef, ook al profiteerde ook hij niet toen hij tweemaal in scoringspositie kwam. Wesley werd geflankeerd door Niec Aalders (ook tweemaal nadrukkelijk in beeld met bekeken doelpogingen) en de zowel voor als achter zeer actieve en nuttige Quinten Warmerdam. Hangend op rechts stond weer de tegen Bolsward tweemaal scorende Stijn Schakenbos en het echte spitsenduo werd gevormd door Levi Kiewiet en Durk Ennema. Levi kwam deze middag niet in echt kansrijke scoringspositie, Durk wel enkele keren, waarvan hij er eentje benutte. Dat was meteen de gelijkmaker en tevens aanzet voor Zeerobben om vanaf dat moment op jacht te gaan naar de overwinning die noodzakelijk was om door te kunnen bekeren.
Bij die jacht op de winst was in de tweede helft ook de in de rust ingevallen Tomas Zeilmaker enkele keren nadrukkelijk in beeld. Hij was zijn tegenstanders vaak op snelheid en handigheid de baas, stichtte daarmee veel gevaar, maar ook hier leidde het helaas niet tot het gewenste rendement in de vorm van doelpunten. Ook Levano Oegema, Sil Kuperus en Mees Nagel werden nog als vers en fris bloed binnen de lijnen gebracht. Zij hielden mede het overwicht van Zeerobben in stand, maar konden helaas ook niet beslissend worden.
En zo kon het gebeuren dat eesteklasser Workum ontsnapte aan uitschakeling dankzij een overigens goed doelpunt van Niels de Jong na een snelle combinatie door het centrum van de Zeerobben-verdediging. De goed keepende Johan Zuidema zat er nog met de vingertoppen aan, maar de bal rolde binnen in de uiterste hoek. En in de tweede helft bleek de uitstekende keeper Brett Minnnema voor Zeerobben op één keer na een te grote sta-in-weg.
Bij het thuispubliek proefde je de waardering voor de wijze waarop er gestreden is voor een beter resultaat. Het zou verdiend geweest zijn, maar helaas werkt het zo niet in de voetballerij.
Nu de beker erop zit, moet de focus op de competitie, met als eerste wedstrijd volgende week uit tegen Stiens. Geen eenvoudige opgave, maar het vertoonde spel tegen Workum mag een positieve stimulans zijn om aan het nieuwe seizoen te beginnen.
Zeerobben – Workum 1-1
36. 0-1 Niels de Jong
51. 1-1 Durk Ennema
Foto’s: Bert Drent
