Een dorpsclub, trouwe supporters en een speler die jarenlang langs de lijn stond te kijken. Dit seizoen staat Sem Wieringa niet meer tussen het publiek, maar midden in het verhaal. Zonder grote aankondiging, zonder verwachtingen. Wat begon als invaller onder de lat, groeide uit tot een onverwachte hoofdrol in de aanval van SSS’68. En juist dat maakt zijn seizoen er één om niet snel te vergeten.
Wieringa maakte op 30 augustus 2025 zijn officiële debuut voor SSS’68 in de bekerwedstrijd tegen VV Sint Annaparochie. Door de afwezigheid van de vaste keeper kreeg hij onverwacht de kans om het doel te verdedigen. De uitslag (7-2 verlies) was fors, maar Wieringa liet desondanks een sterke indruk achter. Het verschil tussen de vierdeklasser en derdeklasser was duidelijk. Ook in de daaropvolgende bekerduels stond Wieringa onder de lat. Tegen MKV ’29 bleef het 0-0 en een week later werd er nipt verloren van VV Minnertsga met 3-2. Na de beker keerde de vaste doelman terug en leverde Sem zijn plek weer in. Maar stoppen? Dat kwam niet in hem op.
“Het voelde in het begin wat houterig. Maar ik bleef gewoon twee keer in de week trainen.”
Wieringa bleef meetrainen, dit keer als spits. Zijn laatste echte voetbaljaren lagen al drie à vier seizoenen achter hem toen hij in een vriendenteam speelde. “Ik ben geen wereldvoetballer,” zegt hij nuchter. “Soms voetbal ik echt als een draak, maar goals maken kon ik altijd wel.” Toch was het wennen. “Het voelde in het begin wat houterig. Maar ik bleef gewoon twee keer in de week trainen.” Hij begon als wisselspeler en wist dat zijn kans zou komen. Bert Alma speelde daarin een belangrijke rol. “Bert zei altijd: ‘Wieringa, lekker je ding doen. Wedstrijdritme is niet te trainen.’ Daar heb ik me aan vastgehouden.”
Het echte sprookje begon op 29 november 2025. Op zijn 26e verjaardag speelde SSS’68 tegen Arum en maakte Wieringa in de 84e minuut de 3-1. SSS’68 won uiteindelijk met 3-2. Een week later, uit tegen VV Ouwe Syl, ging SSS’68 met 6-3 onderuit, maar opnieuw stond Wieringa op het scoreformulier. Op 13 december volgde de uitwedstrijd tegen VV Dronrijp. SSS’68 won met 1-2 en beide doelpunten kwamen van de voet van… Sem Wieringa. Drie wedstrijden, vier goals. De winterstop brak aan en Wieringa hield zichzelf fit in de sportschool.
“Het vertrouwen kwam al in de eerste helft. In de rust zei Bert nog: er gaat er wel eentje vallen, rustig blijven.”
Vandaag op 17 januari werd de competitie hervat met een uitwedstrijd tegen VV Oosterlittens, toen nog de nummer twee van de ranglijst. Wieringa was opnieuw belangrijk en scoorde zowel de 1-1 als de 2-2. Daarmee kwam hij op zes doelpunten in vier opeenvolgende wedstrijden. “Je stapt het veld op en denkt: als we hier een punt pakken is het mooi,” vertelt hij. “Het vertrouwen kwam al in de eerste helft. In de rust zei Bert nog: er gaat er wel eentje vallen, rustig blijven.” Dat gebeurde zelfs twee keer, maar toch ging SSS’68 met lege handen naar huis door een late 3-2 van Jip de Bakker. “Dat is echt enorm zuur.”
“Ik heb jarenlang als supporter bij hen gekeken, nu staan ze bij mij en daar krijg je extra energie van.”
Een belangrijke rol in zijn ontwikkeling speelt broer Ward Wieringa. “Elke vrijdagmiddag belt hij me met tips voor de wedstrijd. Hij heeft hoog gevoetbald en ziet het spel veel beter dan ik. Wanneer ik naar links moet, wanneer naar rechts, die telefoontjes helpen mij enorm.” Extra bijzonder is dat beide broers en vader Wieringa wekelijks langs de lijn staan. “Ik heb jarenlang als supporter bij hen gekeken, nu staan ze bij mij en daar krijg je extra energie van.”
Op de vraag of hij bezig is met de topscorerslijst moet Wieringa lachen. “Ik heb wel even gekeken, het gat is klein.” Toch blijft hij realistisch. “Volgend seizoen blijf ik sowieso. Wat er ook gebeurt: in de vierde klasse staat voorop.”
Van supporter naar smaakmaker, van keeper naar spits. Het verhaal van Sem Wieringa is er één dat het amateurvoetbal zo mooi maakt. En één ding is zeker: van Wieringa gaan we bij SSS’68 en in de Friese vierde klasse nog veel horen.
