Het seizoen van ONS Sneek verloopt moeizaam, maar voor Simon heeft het ook een bijzondere lading. De aanvaller keerde na de winterstop terug bij de club waar hij eerder al speelde, maar destijds op een zijspoor belandde door een gebrek aan speeltijd. Nu is zijn rol totaal anders.

“Voor mij persoonlijk is dit seizoen bijzonder,” vertelt hij. “Een paar jaar geleden zat ik hier ook, maar toen kreeg ik te weinig minuten en ben ik vertrokken. Nu ben ik teruggekomen en ben ik blij dat ik weer kan spelen en belangrijk kan zijn voor het team.” Ondanks de tegenvallende resultaten ziet hij wel positieve dingen binnen de ploeg. “Natuurlijk hadden we op meer gehoopt, maar we blijven hard werken en als groep bij elkaar.”

Die hernieuwde rol blijft niet onopgemerkt. Simon wordt door velen gezien als een van de sterkhouders van het elftal. Zelf blijft hij daar nuchter onder. “Het is mooi om te horen, maar ik probeer vooral mijn verantwoordelijkheid te nemen. Zeker in een lastig seizoen is het belangrijk dat spelers opstaan en elkaar helpen.”

Met zes doelpunten sinds zijn terugkeer levert hij ook direct zijn bijdrage. Toch is hij kritisch op zichzelf. “Ik ben redelijk tevreden, zeker omdat ik pas na de winterstop ben aangesloten. Maar als aanvaller wil je altijd meer goals en assists. Ik blijf hard werken om zo belangrijk mogelijk te zijn.”

De kern van de problemen bij ONS Sneek zit volgens hem vooral in de wisselvalligheid. “In sommige wedstrijden laten we zien wat we kunnen, maar we moeten dat niveau vaker halen. Constanter worden is de grootste uitdaging.”

Toch is het vertrouwen in een goede afloop aanwezig. “Ik geloof dat we ons gaan handhaven in de vierde divisie. We hebben kwaliteit en de juiste mentaliteit. Als we blijven samenwerken en scherp zijn, gaan we het redden.” Daarbij ziet hij duidelijke verbeterpunten: compacter spelen, kansen beter benutten en meer communicatie in het veld.

Met de druk die daarbij komt kijken, weet Simon goed om te gaan. “Druk hoort bij voetbal, zeker in zo’n seizoen. Ik probeer daar juist motivatie uit te halen en gefocust te blijven. Samen blijven we knokken.”

Buiten het clubvoetbal maakte hij dit seizoen ook een bijzonder moment mee: een oproep voor het Eritrees voetbalelftal. “Dat was echt speciaal. Het is een eer om je land te vertegenwoordigen en het gaf me veel trots.” Die trots deelt hij met zijn familie. “Het betekent heel veel voor mij en voor hen. Het is iets waar je als speler van droomt.”

Voor de toekomst blijft Simon ambitieus, maar realistisch. “Ik wil mezelf blijven ontwikkelen en zo belangrijk mogelijk zijn voor het team. Daarnaast hoop ik stappen te maken in mijn carrière en mezelf op een hoger niveau te laten zien, bij ONS Sneek of misschien daarbuiten.”