Ze groeiden op op nog geen paar honderd meter van het veld, liepen vroeger dwars door het weiland naar de training en staan nu samen in het eerste elftal van VVI Idskenhuizen. Voor broers Jan Rein en Harmen Boelsma voelt het als thuiskomen, maar tegelijkertijd ook als iets bijzonders. “Dit is waar het allemaal begonnen is,” vertelt Jan Rein. “We woonden hier vlakbij op de boerderij. Dan liep je zo naar de club toe.”
Zoals bij veel talentvolle spelers uit de regio bleef het daar niet bij. Beiden maakten op jonge leeftijd de overstap naar ONS Sneek. “Ik was een jaar of veertien,” zegt Jan Rein. “Dan wil je toch kijken hoe ver je kunt komen, een stapje hoger proberen.” Harmen maakte rond dezelfde leeftijd dezelfde keuze. “We werden gevraagd en dat leek ons gewoon een mooie kans. En dat is het ook geweest.”
Bij ONS doorliepen ze de jeugd en deden ze waardevolle ervaring op. Jan Rein schopte het tot het eerste elftal voordat hij besloot terug te keren. “Ik zat op een punt dat ik kon blijven op een hoger niveau, maar waarschijnlijk weinig zou spelen. Hier bij VVI kreeg ik de kans om alles te spelen. Dan is de keuze eigenlijk niet zo moeilijk.” Voor Harmen liep de route nog iets anders. Hij speelde eveneens in het eerste van ONS en kreeg daarna de kans om een stap hogerop te zetten bij SC Cambuur O21. ‘’Dat was natuurlijk een prachtig niveau, met veel trainen en alles eromheen.”
Toch bleek dat avontuur niet alles te zijn. “Je gaat van twee keer trainen naar vijf keer in de week, dat is een groot verschil. Maar ik speelde weinig en op een gegeven moment merkte ik dat het plezier minder werd. Dan moet je eerlijk zijn naar jezelf.” De keuze om terug te keren naar Idskenhuizen was dan ook bewust. “Hier heb ik dat plezier weer helemaal teruggevonden. Gewoon voetballen met jongens die je kent, in je eigen dorp.”
Dat ze nu weer samen spelen, maakt het extra speciaal. “Dat is wel bijzonder, ja,” zegt Harmen. “We hebben natuurlijk jarenlang allebei ons eigen pad gevolgd en dan kom je hier weer samen.” En mogelijk blijft het daar niet bij, want ook jongste broer Corwin klopt op de deur. “Hij traint al met ons mee,” vertelt Jan Rein. “Het zou mooi zijn als we ooit met z’n drieën in het veld staan.”
De charme van VVI zit voor de broers niet alleen in het voetbal. “Het is echt een dorpsclub,” zegt Harmen. “Ons kent ons. Als je hier op zaterdag langs de lijn staat, dan voel je dat gewoon.” Jan Rein knikt. “Iedereen leeft mee. Als je wint is het gezellig, maar als je verliest hoor je het ook..” Die betrokkenheid zie je overal terug. “Er zijn hier zoveel vrijwilligers. Dan vind ik ook dat je zelf iets moet terugdoen.” Beide broers zijn dan ook actief als jeugdtrainer binnen de club.
Op het veld vervullen ze verschillende rollen. Jan Rein speelt controlerend op het middenveld of in de verdediging, terwijl Harmen als nummer tien opereert. Opvallend is dat Jan Rein dit seizoen regelmatig het net vindt, vooral vanaf de strafschopstip. “Vorig seizoen werd ik ineens vaste penaltynemer en die gingen er allemaal in. Dit jaar begon dat weer zo en toen kregen we ook nog eens vaak penalty’s. Dan loopt het ineens lekker.”
Dat VVI dit seizoen meedoet om de titel, is voor beide broers nog altijd enigszins verrassend. “De doelstelling was gewoon handhaving,” zegt Harmen. “Niemand had het over een kampioenschap.” Toch veranderde dat langzaam. “We wonnen de eerste periode en toen begon het te leven,” vult Jan Rein aan. “Dan ga je er ook voor.” De competitie is echter onvoorspelbaar. “Iedereen kan van elkaar winnen,” zegt Harmen. “Dat maakt het ook zo spannend.”
De kracht van VVI ligt volgens hen vooral in het collectief. “We hebben niet één speler die er twintig maakt,” legt Jan Rein uit. “We moeten het echt samen doen.” Harmen vult aan: “Als iedereen zijn niveau haalt, kunnen we van iedereen winnen. Maar als dat niet zo is, wordt het lastig.” Met snelle buitenspelers is de ploeg vooral gevaarlijk in de omschakeling. “Als er ruimte ligt, zijn we echt sterk.”
Komende zaterdag wacht misschien wel de belangrijkste wedstrijd van het seizoen, thuis tegen VV Workum. Het verschil op de ranglijst is minimaal en ook Sneek Wit Zwart kijkt mee in de titelstrijd. “Dit zijn de wedstrijden waar je het voor doet,” zegt Harmen. “Veel publiek, spanning, twee mooie clubs tegenover elkaar.” Jan Rein is duidelijk over de insteek: “Het hoeft niet mooi, als we maar winnen.”
Dat juist VVI en Workum nu bovenaan staan, maakt het volgens hen extra bijzonder. “Niemand had dit vooraf verwacht,” zegt Harmen. “En dat maakt het eigenlijk alleen maar mooier.”
Dromen mag inmiddels ook voorzichtig. “Met VVI naar de eerste klasse zou geweldig zijn,” zeggen ze bijna tegelijk. Toch blijft de nuchterheid die zo bij de club past. “De tweede klasse is een prachtig niveau voor ons,” zegt Jan Rein. “Maar als het kan, gaan we er natuurlijk vol voor.”
