Van IJVC naar ONS Sneek, van Sneek naar Amerika en via Harkemase Boys weer terug naar ONS Sneek. De voetbalreis van Jelle de Graaf bracht hem op verschillende plekken, maar uiteindelijk keerde hij terug bij de club waar het voor hem begon: IJVC in IJlst. Inmiddels speelt de middenvelder daar samen met zijn vrienden in de derde klasse. Daarnaast is hij sinds kort ook buiten het veld aan een nieuw avontuur begonnen met zijn eigen bedrijf Bright Future.
Het voetbalverhaal van De Graaf begint bij IJVC. Als jonge speler maakte hij snel stappen en volgde de overstap naar ONS Sneek. Daar sloot hij op jonge leeftijd al aan bij de eerste selectie.
“Toen speelden daar nog wel grote namen. Martijn Barto, Ale de Boer, Yume Ramos. Gewoon echt jongens met wat allure. Ik kwam daar als klein jongetje bij. Ik had gelukkig ook andere jonge jongens om me heen, dus dat was heel prettig. Maar het was best wel een grote stap. Echt ineens van Onder 19 naar de derde divisie.”
Bij ONS kreeg De Graaf de kans om zich op hoog niveau verder te ontwikkelen. Toch lonkte na verloop van tijd een heel ander avontuur. Via King’s Talent, een organisatie die sporters begeleidt naar Amerika, kreeg hij de mogelijkheid om een jaar aan de andere kant van de oceaan te wonen, studeren en voetballen.
Aanvankelijk zag De Graaf daar niets in. “Ik heb het eerst afgeslagen, omdat ik bij ONS nog op mijn plek zat. Er was genoeg ruimte voor ontwikkeling.” Een jaar later veranderde dat. “Ik dacht: dat lijkt me echt wel heel mooi. Een jaar ertussenuit. Daar wonen, leven en sporten.”
Tijdens een showcase in Brabant, waar tientallen Nederlandse spelers zich presenteerden aan Amerikaanse coaches, kreeg hij verschillende mogelijkheden. Hawaii, New York en Los Angeles waren onder meer opties. Uiteindelijk gaf een gesprek met Alex Pama, oud-directeur van Cambuur en destijds trainer in Amerika, de doorslag.
“Gevoel is voor mij heel belangrijk. Ik moet ergens naartoe gaan waarvan ik denk: hier word ik gelukkig. Anders wordt het voor mij geen leuk jaar. Hij gaf me een heel goed gevoel.”
Het avontuur werd extra bijzonder doordat Bart Kooistra eveneens naar Amerika vertrok. De twee deelden een kamer en hielden aan hun Amerikaanse periode een hechte vriendschap over. “We hebben echt een hele mooie tijd gehad samen. Een hele mooie vriendschap opgebouwd. We hebben nog steeds veel contact en ik volg hem op de voet met zijn avontuur in IJsland.”
Voor De Graaf stond vooraf al vast dat Amerika geen vierjarig project zou worden. “Ik kwam er vrij snel achter dat ze ervan uitgingen dat ik vier jaar zou blijven, omdat de studie ook vier jaar duurde. Maar dat was eigenlijk helemaal niet mijn intentie. Ik had meer het idee: ik ga er gewoon een jaar tussenuit. Beetje proeven.”
Tijdens dat jaar kwam Harkemase Boys op zijn radar. De club sprak hem aan vanwege de sfeer en het karakter. Na zijn terugkeer in Nederland ging hij voor Harkemase Boys spelen, terwijl hij zijn studie afrondde en in Groningen woonde. Toen hij na zijn studie naar Sneek verhuisde, werd de reis naar Harkema echter een stuk minder praktisch.
De combinatie met een fulltime baan maakte de afstand uiteindelijk te veel. De Graaf keerde terug naar ONS Sneek, maar merkte daar opnieuw dat zijn werk steeds meer ruimte vroeg.
“Ik had het bij ONS iets minder naar mijn zin en merkte dat mijn werk steeds meer begon te vragen. Als je bij ONS voetbalt, heb je een contract en ben je verplicht om aanwezig te zijn. Logisch ook, want je wordt betaald. Alleen had ik behoefte aan wat meer flexibiliteit.”
Die vond hij uiteindelijk bij IJVC. Niet alleen vanwege de praktische kant, maar vooral vanwege de mensen met wie hij op het veld stond.
“Al mijn vrienden voetballen hier. Ik wist dat er ook een aantal andere jongens terug zouden komen. Als ik terug zou gaan, zouden we gewoon echt een hele mooie selectie krijgen.”
Maar de belangrijkste reden was misschien wel de simpelste: “Het allermooiste vind ik nog gewoon met mijn vrienden voetballen.”
Die keuze pakte uitstekend uit. IJVC werd ongeslagen kampioen en kende een seizoen waarin vrijwel alles op zijn plek viel. “Je hebt heel veel kwaliteit in je ploeg, maar daarnaast ook gewoon de kracht van een vriendenteam. We waren echt een superleuk en gezellig team.”
Ook het seizoen daarna liet IJVC zien over veel veerkracht te beschikken. Na een moeizame eerste seizoenshelft klom de ploeg op en eindigde uiteindelijk als tweede. Volgens De Graaf veranderde vooral het vertrouwen.
“We hadden in het begin van het seizoen een beetje vergeten om onszelf te belonen. Dat kwam er in de tweede seizoenshelft wel meer uit. Als je wat wedstrijden gaat winnen, kom je ook meer in een flow.”
Dit seizoen wacht de derde klasse. De selectie veranderde op enkele plekken, maar de ambities zijn er niet minder om. “Ik denk dat wij zeker in de derde klasse bovenin mee kunnen en moeten draaien. Misschien stiekem naar die tweede klasse. Dat zou wel heel cool zijn.”
De sfeer rond IJVC helpt daarbij. De thuiswedstrijden trekken veel publiek en volgens De Graaf komt dat mede door het voetbal dat de ploeg laat zien. “Je merkt het qua sfeer en beleving op de club. Elke thuiswedstrijd staan er veel supporters langs de lijn. Dat komt denk ik ook doordat we echt wel mooi voetbal laten zien.”
Ook persoonlijk wil hij dit seizoen meer laten zien. De middenvelder speelt inmiddels op tien, nadat hij vorig seizoen vooral als acht speelde. Met Mick en Niels achter zich heeft hij meer vrijheid om richting het doel te trekken.
“Dat zijn echt twee pitbulls. We hebben een fantastisch mooi dynamisch middenveld staan. Dat geeft mij ruimte om meer voor die goal te komen. Ik wil dit seizoen gewoon belangrijker zijn met meer doelpunten en assists.”
Zijn doel is dan ook helder: IJVC helpen om bovenin mee te draaien én zelf zijn rendement op te krikken. “Ik vind dat ik vorig seizoen qua rendement niet het meest heb bijgedragen. Daarin verwacht ik dit seizoen gewoon wel meer van mezelf.”
De voetbalcarrière van De Graaf gaat inmiddels hand in hand met een nieuw hoofdstuk buiten de lijnen. Sinds kort is hij officieel ondernemer met Bright Future, een arbeidsbemiddelingsbureau voor de bouw, techniek, productie en logistiek.
De stap naar het ondernemerschap was al langer een doel. Na zijn studie koos De Graaf er bewust voor om eerst ervaring, kennis en een netwerk op te bouwen. “Dat is eigenlijk altijd wel een ambitie geweest. Ik wilde eerst een gedegen basis hebben om uiteindelijk die stap naar het ondernemerschap te maken.”
Waar hij voorheen actief was in de ICT, richt hij zich met Bright Future nu op vakmensen in verschillende praktische sectoren. De keuze om zelfstandig verder te gaan draait voor hem vooral om vrijheid en verantwoordelijkheid. “Ik wil gewoon echt zelf het stuur in handen hebben. Zelf keuzes kunnen maken.”
Dat gevoel merkt hij ook in de dagelijkse praktijk. Van het logo tot de website: alles draagt zijn eigen ideeën en stijl. “Dan voelt het echt eigen. En dat vind ik wel echt heel leuk.”
De Graaf ziet bovendien een duidelijke link tussen zijn nieuwe werk en de voetbalwereld. Arbeidsbemiddeling vergelijkt hij dan ook graag met het werk van een spelersmakelaar. “Eigenlijk is een arbeidsbemiddelaar vergelijkbaar met een spelersmakelaar.”
Bright Future probeert kandidaten zoveel mogelijk werk uit handen te nemen. Het bedrijf beschikt over een netwerk van werkgevers en vacatures die werkzoekenden niet altijd zelf tegenkomen. Van het zoeken naar een passende plek tot het plannen van gesprekken: De Graaf begeleidt kandidaten door het hele traject.
“Wij zien alle kansen in de markt en hebben vacatures die je anders misschien niet zou zien. Wat we eigenlijk kunnen doen, is jou volledig ontzorgen.”
De vergelijking met voetbal gaat volgens hem nog verder. “Spelersmakelaars weten wat er speelt en waar interesse is. Uiteindelijk moet de speler zelf het gesprek voeren. Dat is bij voetbal precies hetzelfde. Alleen wij ontzorgen de kandidaat daarin.”
De komende jaren wil De Graaf Bright Future stap voor stap uitbouwen. Zijn ambitie is duidelijk: binnen drie tot vijf jaar staat er wat hem betreft een intern team van minimaal vijf mensen. Daarna moet het bedrijf verder groeien. “De ambitie is wel gewoon echt lekker gaan groeien. En gewoon echt een mooie toko bouwen.”
Voor die groei neemt hij een belangrijke eigenschap mee uit het voetbal: doorzetten. “Gas geven, elke keer weer het maximale eruit willen halen, vallen en opstaan en leren van je fouten. Maar vooral doorzetten.”
Misschien heeft het ondernemerschap hem zelf ook al iets meegegeven. Op de vraag wat er aan hem als voetballer is veranderd, hoeft De Graaf niet lang na te denken. “Ik denk dat ik iets rustiger ben geworden.”
Zo komen twee werelden samen. Op het veld wil hij met IJVC verder omhoog, terwijl hij daarbuiten aan zijn eigen bedrijf bouwt. De route die De Graaf tot nu toe heeft afgelegd, kent de nodige omwegen, maar één eigenschap loopt als een rode draad door zijn verhaal: blijven doorgaan.
“Doorzetten is gewoon het allerbelangrijkste.”
