Op zaterdag 3 oktober 2026 moest het vlaggenschip van V.V. Dokkum aantreden tegen Friese Boys. De thuisploeg stond onderaan, dus Dokkum was min of meer verplicht om de punten mee te nemen. Maar op papier is nog nooit een wedstrijd gewonnen, zo ook vandaag.
De mannen onder leiding van trainer Wibo de Brouwer begonnen (wederom) uitstekend aan de wedstrijd. Men vond elkaar makkelijk, er was veel beweging en Friese Boys werd flink achteruit gedrukt. Grote kansen leverde dit echter niet op, maar Dokkum liet zien om voor niets minder dan de winst te spelen. Enig kritiekpuntje in deze fase was het weinig creëren van kansen. Een vrije trap van Sander van der Ploeg vloog tegen de paal en een schotje van Omer Dahir werd door de keeper gepakt. Verder dan deze speldenprikjes kwam Dokkum niet. Langzaam begon Dokkum de grip wat te verliezen, omdat het zelf enorm slordig was. Friese Boys putte hier moed uit en kwam er nu ook wat meer uit.
Het vele balbezit van Dokkum resulteerde in te weinig kansen en Friese Boys counterden inmiddels gevaarlijk. Na wederom slordig balverlies kwam de thuisploeg zelfs, tegen de verhouding in, op 1-0! Dokkum kon zich dit zelf aanrekenen. De wedstrijd was qua veldspel nu meer in evenwicht en Dokkum was de grip nu volledig kwijt. Vlak voor rust kwam de thuisploeg zelfs op 2-0, na wederom dom balverlies. Een goed uitgespeelde counter werd uiteindelijk goed binnen geschoten.
Met deze stand zochten de groen-witten de kleedkamer op. De supporters zochten (terecht) mopperend de kantine op. Het was tijd om een plan te smeden, voor de tweede helft. “Alhoewel we in de eerste helft best redelijk speelden, hielpen we Friese Boys zelf in het zadel.” We spraken af om na de rust wat directer te spelen en meer dynamisch te zijn, zodat we meer kansen zouden creëren. “Dat is wel aardig gelukt”, aldus Durk van der Veen.
Na ongeveer een uur spelen was het de ingevallen Jelle Okma die Dokkum het zetje in de rug gaf. Na een uitstekende actie van Omer Dahir tikte hij de afgemeten voorzet binnen. Okma viel sowieso ijzersterk in. Trainer Wibo de Brouwer: “Jelle zette de spitsen goed aan het werk, vanaf het middenveld, en maakte oorlog in het strafschopgebied. “Dat hadden we even nodig.” Tien minuten later was het wederom Jelle Okma, die een mooie aanval promoveerde tot doelpunt. Een goede combinatie tussen Corijn Wiersma en Nick de Bruin werd slim binnen getikt door Okma.
De achterstand was weggewerkt, maar zat er nog meer in voor Dokkum? Met nog twintig minuten te spelen zette Dokkum nu alles op alles. Wibo de Brouwer haalde er zelfs een verdediger af en gooide er een spits bij, in de persoon van Stefan de Vries. In plaats van een puntje te koesteren, na een 2-0 achterstand, werd er vol voor de drie punten gestreden. Het spel was niet zo vloeiend als de eerste fase van de wedstrijd, maar er werden wel meer kansen gecreëerd. Het sierde de ploeg, dat ze niet bij de pakken gingen neerzitten.
Omer Dahir probeerde het tot twee keer toe maar strandde op de uitstekende doelman én zag zijn inzet net naast gaan. Op de klok stond inmiddels de 90 minuten aangegeven en Dokkum zette nog eenmaal een aanval op. Corijn Wiersma, met wederom een knappe invalbeurt, slingerde de bal “de zestien” in. De bal smoorde en viel voor de voeten van Omer Dahir. Alle supporters van Dokkum veerden op en zagen het loeiharde schot van Dahir tegen de touwen spatten: 2-3! De comeback was een feit! Vlak voor het laatste fluitsignaal wist Durk van der Veen de eindstand zelfs nog op 2-4 te zetten. Een uitstekende actie van Corijn Wiersma werd afgesloten met een niet te missen intikker. Dat deed Van der Veen dan ook niet.
Na een uitstekend begin, een slechte tussenfase en een opportunistisch slot wist Dokkum toch nog de drie punten in de tas te spelen. Nu is het wel zaak om voortaan die slechte fase te skippen, zodat de mannen het zichzelf wat makkelijker maken én de supporters wat gerust weten te stellen. Want je kan niet altijd een achterstand goedmaken. De persoonlijke fouten moeten eruit en de organisatie moet in zo’n fase steviger staan.
Durk van der Veen was in zijn nopjes met de overwinning maar was ook schuldbewust. “Die laatste fase van de eerste helft was gewoon niet goed, dat weten we zelf ook.” Dat domme balverlies moet eruit. We speelden gewoon best aardig maar je maakt het jezelf moeilijk. Dat we alsnog een 2-0 achterstand ombuigen is een compliment voor de gehele ploeg. “We bleven erin geloven en dan dwing je het ook af.” Volgende week speelt Dokkum wederom een uitwedstrijd, in en tegen Birdaard.
Verslag: Jacob Kobus
- Gijsbert Zijlstra
