Slecht nieuws voor de Friese voetballiefhebbers en speciaal de volgers van de vijfde klasse D op zaterdag: de Friese clubs zullen dit seizoen geen enkele rol van betekenis gaan spelen. Ook SV Donkerbroek niet, ondanks een imposante doelman en een even imposante (Griekse) trainer met de typische Griekse naam: Tonny Kerstma. En ook al ondanks het feit dat de mooiste velden van tenminste Friesland in Donkerbroek liggen. Het is bijna zonde dat die velden elke week spelers uit de kelderklasse te verwerken krijgen. Maar dat terzijde.
Wat betreft de Friese titelkansen in 5D was alle hoop toch stiekem gevestigd op Donkerbroek. Niet vanwege de schitterende velden (met name veld 2 tegen de bosrand is een schilderij van een grootmeester waard) maar vooral vanwege de aanstelling van de Griekse grootheid en op Corfu geboren oefenmeester Tonny Kerstma. ‘’Hij kijkt naar de mens achter de speler’’, zo werd de trainer door de club omschreven bij zijn aanstelling in de zomer.
Dat beloofde dus nogal wat.
Liefhebbers die op zoek zijn naar een old school trainer en wars zijn van al die pseudo wetenschappers met schrijfblokken, VEO’s en iPads in de dug out raad ik een bezoek aan SV Donkerbroek van harte aan. Want alles aan Kerstma is old school: zijn voorkomen, zijn op bepaalde plaatsen (te) strakke kleding, zijn coaching en zijn speelwijze. Een bezoek aan Donkerbroek is genieten van hoe voetbal ooit eens was. Is terug in de tijd. Is kick and rush in optima forma. Is genieten van de eerste tot de laatste minuut.
Tonny Kerstma was in de thuiswedstrijd tegen het Drentse Nieuw Roden niet echt in zijn hum. De Griekse God leek zelfs wel wat humeurig. Hij was wat stil. De coach, die promoveerde met Waterpoort Boys, Bakkeveen, Workum, Oerterp en Delfstrahuizen, hield zich in de eerste helft namelijk volledig koest. Hij nam plaats op de bank en zag waarschijnlijk tot zijn grote tevredenheid dat zijn ploeg zijn opdrachten bijna tot in de perfectie uitvoerde: met elf man achter de bal bij balbezit tegenstander en in balbezit het spelen van de lange bal op de overal op lopende spitsen.
De speelwijze leverde Donkerbroek in de eerste helft zelfs een voorsprong op. In het wedstrijdverslag van de club stond perfect beschreven hoe de goal tot stand kwam: ‘’Tim Visser stuurde Siem Bosma met een dieptebal (opdracht van de trainer!) richting doel. De keeper wist de eerste inzet te keren, maar Jorn Drenth (de spitsen moeten sjouwen!) was alert en schoot de rebound binnen, 1-0 voor Donkerbroek’’
De Otto Rehhagel van Donkerbroek kwam zelfs na deze verrassende openingstreffer de dug-out niet uit om te juichen. Zelfs een gebald vuistje kon er niet af. Tonny keek vooral naar wat er voor hem op het biljartlaken gebeurde, ook toen zijn ploeg binnen twee minuten twee doelpunten om de oren kreeg. Daarvoor had de wat robuuste doelman Auke Jan van de Belt al een aantal keren goed gered, maar een complimentje kon er niet af van Tonny, die slechts roerloos toekeek en analyseerde.
Na de rust wilde Donkerbroek op dezelfde voet verder en zo jacht maken op de gelijkmaker: met lange halen, lekker vroeg thuis. En zowaar, het leverde wat kansen op. Halverwege de tweede helft kwam Kerstma voor het eerst uit de dug-out, toen doelman Van de Belt zich te buiten ging aan een frivoliteit. De doelman nam een doeltrap namelijk één keer kort en passte de bal richting een van de twee centrumverdedigers. Die speelde vervolgens breed, hetgeen meteen balverlies tot gevolg had. En toen trilde de zachte grond in Donkerbroek.
Kerstma kwam uit de dug-out, stapte een meter binnen de lijnen en riep:
‘’Die kant moeten we op! (daarbij wijzend richting doel van Nieuw Roden)
‘’Jullie staan toch niet voor het eerst op een voetbalveld?’’
Kerstma ging vervolgens weer zitten en zag tot zijn grote tevredenheid dat zijn ploeg doet wat hij zegt: Van de Belt piekerde er niet meer over om in het vervolg van de wedstrijd nog een keer voor opbouw van achteruit te kiezen en jakkerde – conform de opdracht van de trainer – alles naar voren: richting doel van Nieuw Roden. Die kant op!
In de stromende regen kwam vrijwel geen enkele lange bal meer aan. Pas in de slotfase kreeg Donkerbroek nog een klein kansje (vakkundig afgevlagd door de assistent-scheidsrechter van de gasten), daarvoor hadden de gasten al een keer of twee, drie moeten scoren. Van de Belt toonde zich echter ijzersterk op de lijn en redde een aantal keren miraculeus.
‘’We spelen dit seizoen altijd om te winnen en niet om niet te verliezen’’, zei Kerstma bij zijn aanstelling in Donkerbroek. Dat doet hij volgens het principe van de lange bal, overal op lopende spitsen en een team dat negentig keihard werkt. Het is leuk om te zien, maar een titel gaat het niet opleveren. Daarvoor zijn de Drentse en Groninger concurrenten net even te sterk. Wel opvallend: Kerstma heeft twee assistenten: Berthold Klooster en Allard Donker. Beiden hebben een verleden bij de club en de ambitie om dit seizoen het vak te leren van Kerstma.
Wat ze van hun leermeester in de wedstrijd tegen Nieuw Roden geleerd hebben? Dat een ploeg altijd zo snel mogelijk richting doel van de tegenstander moet, dat breedteballen in principe verboden zijn, dat een keeper zich niet te buiten moet gaan aan frivoliteiten (een korte doeltrap) én dat een verzorgde opbouw complete onzin is. Ze moeten ‘gewoon die kant op’.
Volgens de visie van Kerstma is voetbal eigenlijk maar een heel simpel spelletje.
Modderpoel
