Op zondagmiddag 1 november stond voor Blauwhuis een flinke uitdaging op het programma. Op een goedgevuld Sportpark Blauwhuis kwam koploper De Blesse op bezoek. Een ploeg waar de Blauhústers de afgelopen jaren weinig plezier aan beleefden, want de onderlinge ontmoetingen eindigden regelmatig in forse nederlagen. Toch waren de verwachtingen ditmaal anders. Blauwhuis is de laatste weken bezig aan een sterke opmars en begon de wedstrijd als nummer zes van de competitie. De Blesse lijkt daarentegen samen met Tijnje te gaan uitmaken wie er aan het einde van de rit met de kampioensschaal vandoor gaat.
De voorbereiding op deze kraker was bij de mannen van Vonk in ieder geval uitstekend verlopen. Er werd tweemaal met het mes tussen de tanden getraind en vrijdagavond stond het vrouwenvoetbal op het programma. Het tempo lag daar ouderwets hoog en de ijskoude blikjes Bozu vlogen rijkelijk achter de kiezen. Ook op zaterdag werd er aan de teambuilding gewerkt. Een groot gedeelte van de selectie werd namelijk gesignaleerd in het Abe Lenstra Stadion. Want zoals iedereen weet: met een goede bodem kom je een heel eind.
Ten opzichte van de vorige wedstrijd voerde Blauwhuis één wijziging door. Jurgen begon op het middenveld, wat ten koste ging van Jelle van de Veen. Die laatste hoefde zich overigens niet te vervelen op de bank. Het trainersduo Sybren en Yme had namelijk twee bijzondere namen uit de hoge hoed getoverd: Egbert en niemand minder dan ‘Good Old’ Mike van Urk. Nadat vorige week Marc Frankena zijn rentree had gemaakt, stond er deze week dus opnieuw een echte BVC-legende bij het vlaggenschip.
Ook Jurgen had een bijzondere aanloop naar de wedstrijd. Na zijn uitstekende invalbeurt tegen Smilde’94, waarin hij zelfs het net wist te vinden, had hij zaterdagavond opnieuw van zich laten horen. Halloween was hem duidelijk niet ontgaan. Waar anderen kozen voor schmink en verkleedpartijen, besloot Jurgen de stoep eens van heel dichtbij te inspecteren. Het resultaat was een gezicht waarmee hij zonder verdere voorbereiding zo een Halloweenfeest had kunnen binnenwandelen.
Droomstart voor de Blauhústers
Op een bomvol Sportpark Blauwhuis, waar menig toeschouwer gelukkig de weg naartoe weer had weten te vinden, schoot de thuisploeg werkelijk uit de startblokken. Al in de derde minuut mocht Ditmer aanleggen voor een hoekschop. Zijn afgemeten voorzet belandde precies op het hoofd van Arjan, die de bal snoeihard tegen de touwen knikte: 1-0! Een droomstart voor Blauwhuis en voor menig toeschouwer was de middag nu al het geld waard.
Niet veel later had zelfs de 2-0 op het scorebord moeten staan. Willem stuurde met een schitterende actie twee verdedigers het bos in en bediende vervolgens Hidzer, die alleen op de doelman af kon. De keeper van De Blesse liet echter zien waarom hij daar onder de lat staat en wist met een knappe redding een tweede Blauwhúster treffer te voorkomen.
Na deze openingsfase nam De Blesse het initiatief over. De bezoekers hadden het meeste balbezit, maar kwamen erachter dat er in Blauwhuis tegenwoordig weinig cadeautjes meer worden uitgedeeld. De verdediging stond, net als de afgelopen weken, als een huis. Vooral Jildert en Jelle Flieber heersten achterin.
Laatstgenoemde had het aan de stok met Rens Kranendonk, die overgekomen is van FC Wolvega. Kranendonk vond het nodig om Jelle te vertellen dat hij de slechtste back was waartegen hij dit seizoen had gespeeld. Een opmerkelijke uitspraak, aangezien hij er zelf maar niet in slaagde om diezelfde Jelle voorbij te komen. Misschien toch maar eens een andere tegenstander uitzoeken om tegen te praten.
Ook op het middenveld werd er door de mannen van Vonk voor iedere meter geknokt. De ruimtes werden klein gehouden en De Blesse had grote moeite om door de Blauwhúster linies heen te voetballen. Vooral de bedrijvige Yannick Kemerink zorgde namens de Weststellingwervers voor dreiging. Eén keer kwam hij dicht bij een doelpunt, maar gelukkig voor Blauwhuis liep dat met een sisser af.
Aan de andere kant bleef Blauwhuis gevaarlijk via standaardsituaties en snelle omschakelmomenten. Helaas kreeg de verdediging van De Blesse daarbij regelmatig hulp van de eigen grensrechter, die op enkele cruciale momenten wel erg enthousiast met zijn vlag stond te zwaaien.
Bauke had ondertussen, net als vorige week, zo nu en dan de heupen weer lekker los. Met zijn inmiddels wereldberoemde ‘Folkertsma-passen’ slalomde hij langs meerdere tegenstanders alsof ze er niet stonden. Helaas ontbrak het bij de voortzetting aan de nodige precisie, waardoor een grote kans uitbleef.
Dat Blauwhuis tegenwoordig niet alleen voor elkaar werkt, maar ook bereid is om voor elkaar door het vuur te gaan, bleek vlak voor rust. De Blesse leek de gelijkmaker binnen te werken, maar daar was ineens de acrobatische Jildert. Met een haast onmogelijke staande omhaal wist hij de bal op miraculeuze wijze uit het doel te werken. Een redding waar menig turner jaloers op zou zijn geweest.
Zo werd er voor iedere centimeter gestreden en zocht Blauwhuis met een verdiende 1-0 voorsprong de kleedkamer op.
De Blesse voert de druk op
Na rust gooide het jeugdige De Blesse er nog een schepje bovenop. De koploper voerde het tempo op en probeerde Blauwhuis steeds verder terug te dringen. De thuisploeg bleef echter knokken en hield lange tijd stand. Toch viel uiteindelijk de gelijkmaker. Het was de sterk spelende Yannick Kemerink die de 1-1 op het scorebord zette.
Yme Vonk besloot direct in te grijpen. Jurgen, die ondanks zijn bijzondere zaterdagavond zijn steentje had bijgedragen, mocht het veld verlaten. Voor hem kwam Jelle van de Veen binnen de lijnen. Uiteraard had Jelle ook deze middag zijn trouwe aanhang weer meegenomen, want de bekende Kypmantsjes stonden weer keurig langs de lijn om hun favoriet aan te moedigen.
Na de gelijkmaker bleef De Blesse het meeste balbezit houden. Blauwhuis moest zich voornamelijk beperken tot snelle uitbraken en speldenprikjes, maar bleef vooral bij standaardsituaties gevaarlijk.
In de zeventigste minuut besloot Vonk opnieuw te wisselen. Aanvoerder Hidzer, die zoals altijd voorop was gegaan in de strijd, mocht naar de kant. En toen was het moment daar waar menig Blauwhúster op had gewacht: de rentree van de watervlugge Mike van Urk! De BVC-legende mocht samen met Willem proberen de verdediging van De Blesse in de slotfase nog in de luren te leggen.
Ondertussen werd het langs de lijn steeds gezelliger. Ook de spelers van Blauwhuis 2 hadden hun wedstrijd erop zitten en zochten massaal een plekje langs het veld. Met een steeds voller wordend sportpark werd de spanning met de minuut groter.
Bizarre beslissing en een late dreun
In de tachtigste minuut leek Blauwhuis dé mogelijkheid te krijgen om opnieuw op voorsprong te komen. Na een razendsnelle omschakeling stuurde Arjan met een schitterende steekpass Willem de diepte in. Willem leek alleen op de keeper af te kunnen, maar werd overduidelijk vastgehouden door de laatste verdediger van De Blesse.
Waar heel Blauwhuis rekende op een vrije trap en een rode kaart, besloot de scheidsrechter er een compleet andere draai aan te geven. Tot verbazing van alles en iedereen werd Willem bestraft voor een schwalbe. Een beslissing die, net als een week eerder, bij de Blauhústers voor het nodige ongeloof zorgde. Zelfs de meest creatieve scenarioschrijver had deze wending waarschijnlijk niet kunnen bedenken.
De koploper leek door dit moment wakker geschud en begon de bal steeds vaker richting het Blauwhúster strafschopgebied te pompen. Blauwhuis bleef verdedigen met alles wat het had, maar in de 86e minuut viel dan toch de pijnlijke 1-2. Bé van Ginkel kreeg de bal voor zijn voeten en drukte overtuigend af, waardoor Bouwe kansloos was.
Een enorme dreun voor de mannen van Vonk, die ruim tachtig minuten lang alles hadden gegeven om een resultaat uit het vuur te slepen.
Maar wie Blauwhuis de laatste weken heeft zien spelen, weet dat deze ploeg niet zomaar opgeeft. Ook na de achterstand bleven de Blauhústers vol voor een resultaat gaan.
Willem draaide zich met een schitterende actie vrij en vond Bauke, die een uitstekende mogelijkheid kreeg om de gelijkmaker binnen te schieten. Helaas was Bauke iets te wild in zijn afronding, waardoor de bal niet tussen de palen verdween.
En toen kwam in de allerlaatste minuut nog één mogelijkheid. Ditmer mocht aanleggen voor een vrije trap en slingerde de bal opnieuw met gevoel het strafschopgebied in. Daar torende de uitstekend spelende Jildert van der Meulen boven iedereen uit. Hij zette zijn hoofd tegen de bal en over het hele sportpark klonk het bekende ‘ooooeeeh’ en ‘aaaaah’. Langs de lijn stonden de Blauhústers al bijna bij elkaar in de armen, maar tot ieders ontzetting verdween de bal op een haar na naast het doel.
Niet veel later floot de scheidsrechter voor het einde van de wedstrijd. De Blesse nam de drie punten mee naar huis, terwijl Blauwhuis na een geweldige teamprestatie met lege handen achterbleef.
Opgeheven hoofd en door naar Boijl
Hoewel de teleurstelling na afloop groot was, kon Blauwhuis met opgeheven hoofd het veld verlaten. Waar er de afgelopen jaren regelmatig grote nederlagen werden geleden tegen De Blesse, had de ploeg deze middag laten zien dat het verschil inmiddels een stuk kleiner is geworden. Er werd gestreden voor iedere meter, de organisatie stond uitstekend en met een beetje meer geluk had er absoluut een punt, of misschien zelfs meer, ingezeten.
Het belangrijkste is misschien nog wel dat er opnieuw een écht team op het veld stond. Een ploeg die voor elkaar wil werken, elkaar helpt en ook tegen de koploper niet bang is om de strijd aan te gaan.
Lang de tijd om te balen hebben de mannen van Vonk niet. Volgende week wacht namelijk alweer de volgende uitdaging, wanneer Blauwhuis afreist naar Boijl voor de ontmoeting met Trinitas.
Maar voordat de focus volledig op die wedstrijd gaat, moest deze teamprestatie natuurlijk nog even op passende wijze worden afgesloten in de kroeg. Want ook dat hoort bij een hecht elftal.
Volgende week weer scherp trainen, het mes tussen de tanden en dezelfde strijdlust op de mat leggen. Want als Blauwhuis op deze manier blijft voetballen, kunnen de punten haast niet uitblijven.
- blauwhuisshop.nl
