We beginnen dit verslag met een terugblik naar juli 2026. Na een pijnlijke degradatie maakt TFS zich op voor een mooi en leuk seizoen tussen de Friese weilanden, mooie blondines op klompen en ruige grondwerkers met handen zo krokant als de kipstukjes van vleesbedrijf De Vries.
Niets was echter minder waar. Slechts twee Friese ploegen: Houtigehage en Stanfries, en voor de rest onbekende ploegen uit Drenthe en Groningen.
Door deze indeling mocht de groen-zwarte brigade dit weekend naar de geel-zwarte brigade van BSVV. Een club die totaal onbekend is. Het trainersduo Van Es-Smit doet zoals altijd goed zijn huiswerk en wist zo te vertellen dat het een club was die een tijdje in de 3e en 4e klasse heeft gespeeld en na twee degradaties weer bovenin meedraait in de 5e klasse.
Waren er dan spelers om op te letten? Jazeker! De Syrische broeders Mohammed zijn natuurlijk opvallende verschijningen, met onder meer een verleden bij Rolder Boys/ACV. Daarnaast springt spits Jordy de Groot eruit. De kleine, kalende spits weet het net de afgelopen jaren moeiteloos te vinden. Gasten om in de gaten te houden dus!
Dan naar TFS. Na vorige week een legio aan kansen te hebben gecreëerd tegen Donkerbroek en toch te hebben verloren, moest er deze week iets veranderen in beide zestienmeters. Immers: je kunt kansen creëren tot je een ons weegt en slidings maken tot je erbij neervalt, maar als je zelf (te) weinig scoort en (te) makkelijk goals tegen krijgt, heb je als ploeg altijd een uitdaging.
Robin van Es was de hele week geveld door ziekte, dus lagen de veldtrainingen deze week op de schouders van Harold Smit. Harold Smit, die inmiddels binnen drie maanden minstens drie bijnamen heeft verzameld (Nekje, Harald en BB), is een welkome en graag geziene kerel binnen TFS. Zodoende werd er deze week prima getraind bij afwezigheid van de hoofdtrainer.
De hoofdtrainer had zaterdag in zijn doorgaans uitgebreide besprekingen ook nu weer veel tekst en beeld. De ronde Haagse trainer had vandaag vooral één woord dat bij iedereen moest blijven hangen: URGENTIE. Wat we daarmee precies bedoelen, blijft achter de geheime gordijntjes van het MFC, maar de strekking “maugehh” duidelijk zijn.
Dan genoeg gelul: OP naar de wedstrijd. Op een pittig bespeelbaar veld (sompig en hobbelig) spelen gelukkig bijna alle TFS’ers op ijzeren pinnen. Het waren ook die ijzeren pinnen van de in kilo’s dalende spits Vlastuin die, na goed drukzetten van de keihard werkende Chris Visser, al na vier minuten voor de eerste goal zorgden. Een fantastisch begin! 0-1.
Het begin van BSVV was op zijn zachtst gezegd niet om over naar huis te schrijven. De ploeg had moeite met het spel van TFS en kwam niet door de verdedigende stellingen van TFS heen. Complimenten hierbij ook voor Tim Nijmeijer. Na drie maanden bijna geen minuut te hebben gespeeld, wilde trainer Van Es een ander slot op de deur op zijn 6-positie en vond deze bij Tim. Tim speelde een dijk van een wedstrijd, waarin hij constant aanvallen tegenhield om daarna de bal rustig in te leveren bij andere spelers. Een vaak onderschatte taak, maar absoluut onmisbaar.
Over onderschatting gesproken… De 0-2 viel na een fantastische crossbal van mooi-boy Jimte Smit op Daan, die ook liet zien als rechtsbuiten uit de voeten te kunnen. Hij vond zo Timmerman Nanne met een lage voorzet, die al slidend de bal keihard tegen de touwen timmerde. Wat een doelpunt!
Nadat uit een corner ook de 0-3 viel, door Chris Visser die attent reageerde op een corner, leek de wedstrijd al gespeeld. Er stonden echter nog 75 minuten op de klok en het blijft voetbal. Er kon nog van alles gebeuren.
Na wederom uitstekend drukzetten leek de 0-4 te vallen, maar de grensrechter van BSVV vlagde dit doelpunt af. Uiteraard vertrouwen we de grensrechters van de tegenstander volledig op hun woord. De grensrechter had bovendien een prachtig, serieus KNVB-pakje aan, waardoor dit wel een goede moest zijn… toch?
Ondertussen kreeg BSVV voetballend iets meer grip, maar leidde dit tot weinig kansen. Voorzetten werden wel gegeven, maar waren steeds een prooi voor de boomlange Hylcardo Bakker. Hylcardo, die vanuit Dokkum en nu vanuit Westerbork drie keer per week naar de club afreist, verdiende ook complimenten voor zijn wedstrijd. Hij had weinig te doen, maar deed wel goed mee om aanvallen onschadelijk te maken met zijn aanwezigheid in de lucht.
De 0-4 viel uit een corner… maar scheidsrechter Jerry keurde dit doelpunt op (nog steeds) onbegrijpelijke wijze af. Wij hebben de beelden als VAR nogmaals deskundig bestudeerd, maar zien alleen eigen spelers die hun eigen keeper hinderen.
0-3 dus, maar niet als het aan Wessel de Wagt ligt. De net van een blessure teruggekeerde speler had een pittige tijd achter de rug met het overlijden en de uitvaart van zijn opa, maar liet zich niet van de wijs brengen. Na vorige week al twee keer te hebben gescoord, liet hij ook nu weer zien dat hij scherp was en schoot vlak voor rust de 0-4 binnen.
In de rust werd vooral gehamerd op scherp blijven en het te verwachten offensief van BSVV temperen. Het tempo mocht wat lager, maar verder moesten we doorgaan waar we mee bezig waren. BSVV wisselde intussen twee keer en probeerde met combinatievoetbal door te breken.
Het centrale duo Arjen van der Wijk en Milan Nijboer stond echter wederom als een huis. Milan, ook een nieuwkomer die op de laatste transferdag nog is binnengehaald bij TFS, past als een jas in de groep en gaf deze middag een masterclass in verdedigen. Met zijn spelinzicht, tackles en degelijkheid was hij constant de ervaren De Groot de baas.
De tweede helft leek hierin wel een kopie van de eerste. BSVV had wel wat meer balbezit, maar creëerde weinig. TFS was erg scherp op de counters en bleef daarin gevaarlijk. Helaas was de grensrechter (geen mening, maar een feit op basis van de beelden) niet te vertrouwen en vlagde zo minstens drie à vier grote kansen af.
TFS liet zich daardoor niet van de wijs brengen en bleef doorgaan. Dat resulteerde ook in de 0-5 van wederom Chris Visser: een laag en bekeken schot in de benedenhoek waar de keeper geen antwoord op had.
TFS begon hierna wat te wisselen. Spelers met wat aanhoudende klachten werden eruit gehaald om anderen speeltijd te gunnen. Jorrit Tjassing viel in en gaf nog een prachtige assist op Daan Vlastuin voor de 0-6. Michiel Veenstra maakte ook weer zijn rentree in het eerste elftal als rechtsback.
Extra kudos voor Jan van der Lei, de speler uit het tweede elftal die vandaag meeging en ook tien minuten speelde, omdat een aantal teamgenoten in de A-selectie het lumineuze idee had om naar ‘Jannes’ te gaan in plaats van te moeten voetballen en zich daarmee na zo’n wedstrijd als vandaag aardig in de vingers snijden.
Zo eindigde de wedstrijd in 0-6, waarna de goed fluitende scheidsrechter affloot. Een flinke opsteker voor de ploeg uit Drachtstercompagnie en een flinke domper voor BSVV, dat nog steeds gedeeld bovenaan staat, maar Nieuw Roden en TLC officieel wel boven zich heeft.
Voor TFS een prachtige middag en een mooie opsteker voor de koude novembermaand. Alles klopte in deze wedstrijd. Er kon niet veel beter: een 10 met een griffel!
Volgende week wacht Pelikaan S, een ploeg die onlangs zijn eerste overwinning pakte en met een frisse, jonge ploeg een plek in de middenmoot ambieert. De kunstgrasploeg komt volgende week op bezoek bij TFS en zal er alles aan doen om de drie punten mee naar Oostwold te nemen en zo zijn tweede overwinning te pakken.
TFS daarentegen wil natuurlijk ook de wedstrijd tegen BSVV een mooi vervolg geven en zal er alles aan moeten doen om de pelikanen met lege handen terug te sturen naar Oostwold en zo door te stomen richting de begeerde top vijf.
PS: Bedankt voor alle steun vanuit het TFS-publiek. Er waren weer veel mensen mee. We weten dat de uitwedstrijden af en toe een opgave zijn qua afstand, maar willen als selectie iedereen bedanken die toch de moeite neemt om te komen kijken. Dat helpt ECHT!
- L. van der Meer
