Op zondagmiddag 8 november stond voor Blauwhuis de zevende competitiewedstrijd van het seizoen op het programma. De Blauhústers, voorafgaand aan het duel terug te vinden op de zevende plaats, reisden af naar Boijl voor een ontmoeting met Trinitas. De thuisploeg, vorig seizoen gedegradeerd uit de derde klasse, bezette de elfde plaats en was voor Blauwhuis een nog onbekende tegenstander.
Een dag eerder werd er in Blauwhuis nog fanatiek gestreden om de felbegeerde titel bij het bedrijvenvolleybal, maar op zondag moesten de voetbalschoenen toch echt weer aan. Door de afwezigheid van Yme Vonk neemt Gerard Popma de komende tijd de honneurs waar. En dat is niet zomaar iemand. Met maar liefst 309 doelpunten achter zijn naam mag Popma zich de alltime topscorer van Blauwhuis noemen. Aan ervaring en scorend vermogen langs de lijn dus geen gebrek.
In aanloop naar de wedstrijd werd er met een schuin oog gekeken naar Heerenveen – Feyenoord. Ondertussen kwam via de groepsapp, met dank aan LC-verslaggever Jos Terpstra, het heuglijke nieuws binnen dat het derde elftal die ochtend met maar liefst 4-2 had gewonnen van Langweer. Een uitslag die natuurlijk ook bij de hoofdmacht in de smaak viel. De mannen van Popma waren dan ook vastberaden om een soortgelijk resultaat neer te zetten.
Veel te kiezen had de kersverse oefenmeester overigens niet. Met slechts twaalf man werd koers gezet richting Boijl. De basiself bleef grotendeels hetzelfde als een week eerder tegen De Blesse. Alleen de afwezige Jurgen en Jitze werden vervangen door Jelle van der Veen en keeper Jelle Bakker.
Bij aankomst viel één ding direct op: op het sportcomplex liepen meer Shetlandpony’s rond dan dat er toeschouwers langs de lijn stonden. Maar goed, er moest gevoetbald worden. Vooraf werd meermaals benadrukt dat Blauwhuis vanaf de eerste seconde scherp moest zijn. Dat advies bleek helaas niet aan dovemansoren, maar eerder aan compleet uitgeschakelde oren gericht. Want na amper vijftien seconden lag de bal al achter doelman Jelle Bakker in het net. Jeffrey Elsinga profiteerde optimaal en zette Trinitas op een razendsnelle 1-0 voorsprong.
Wie dacht dat Blauwhuis hierdoor een moeilijke middag tegemoet zou gaan, kwam bedrogen uit. De vroege tegentreffer werkte namelijk als een wekker. Vanaf dat moment waren de Blauhústers heer en meester en dicteerden ze het spel. Trinitas had werkelijk niets in de melk te brokkelen en beperkte zich voornamelijk tot verdedigen en het uitdelen van stevige tikken. De spelers van de thuisploeg kwamen er bij vlagen als scheermessen ingevlogen, maar de scheidsrechter wuifde opvallend veel overtredingen weg. Daarmee werd de thuisploeg behoorlijk in het zadel geholpen.
Ondertussen regen de kansen zich aaneen. Jelle van der Veen en Willem waren dicht bij de gelijkmaker, maar de doelman van Trinitas stond meermaals op de juiste plek. Toch mocht Blauwhuis vooral zichzelf verwijten dat de verdiende gelijkmaker uitbleef.
Na een halfuur werd Willem de diepte ingestuurd. Met zijn snelheid liet hij zijn directe tegenstander kansloos, waarna deze niets anders kon dan aan de noodrem trekken. Onder luid gejuich van de meegereisde Blauwhuis-aanhang trok de scheidsrechter eindelijk de eerste gele kaart voor de Boijler zijde. Het mocht ook weleens.
Niet veel later volgde misschien wel de mooiste aanval van de eerste helft. Arjan de Jong zette een schitterende diepteloopactie in, die door Ditmer perfect op waarde werd geschat. Arjan verscheen oog in oog met de doelman en lepelde de bal op fraaie wijze over hem heen. Iedereen stond al klaar om te juichen, maar de bal rolde tergend langzaam aan de verkeerde kant van de paal voorbij.
Ook Ditmer kreeg het nodige te verduren. Rond het strafschopgebied werd hij meerdere keren onreglementair naar de grond gewerkt. Bij de derde vrije trap in korte tijd was het Bauke die achter de bal ging staan. Zijn schitterende inzet leek de gelijkmaker op te leveren, maar de binnenkant van de paal stond een Blauwhuister feestje in de weg.
De grootste mogelijkheid van de eerste helft was echter voor Willem. Na een fantastische bal van Arjan kreeg hij de 1-1 op een presenteerblaadje aangeboden. Van dichtbij wist hij de bal echter naast te schieten. Niet veel later floot de scheidsrechter voor de rust.
In de kleedkamer heerste vooral ongeloof. Hoe kon Blauwhuis hier in vredesnaam nog achterstaan? Niemand had vreemd opgekeken als er een 1-7 ruststand op het scorebord had gestaan. Popma benadrukte dat de ploeg vooral op dezelfde voet door moest gaan. Met zoveel kansen konden de doelpunten toch onmogelijk uitblijven?
Na rust veranderde er weinig aan het spelbeeld. Blauwhuis pakte de draad direct weer op en was opnieuw heer en meester. De ene na de andere aanval rolde richting het doel van Trinitas. Kansen, kansen en nog eens kansen. Het leek soms meer op een schiettent dan op een competitiewedstrijd. Alleen was er één probleem: niemand wist de roos te raken.
Naarmate de tweede helft vorderde, begon langzaam het besef door te dringen dat dit weleens zo’n middag kon worden. Zo’n middag waarop je nog tien uur door kunt voetballen, maar de bal er simpelweg niet in wil. Iedere gemiste kans zorgde voor meer ongeloof en frustratie bij de Blauhústers.
Trinitas stelde daar aanvallend vrijwel niets tegenover. Toch was de thuisploeg één keer dicht bij een tweede treffer. Een invaller zag dat doelman Jelle Bakker iets te ver voor zijn doel stond en besloot vanaf een meter of dertig zijn geluk te beproeven. Zijn poging spatte uiteen op de lat, waardoor Blauwhuis opgelucht adem kon halen. Het zou ook wel heel wrang zijn geweest als die bal erin was gevlogen.
Aan de andere kant bleef Blauwhuis kansen aaneenrijgen, maar de bal weigerde simpelweg het net te vinden. Om alle mogelijkheden uit de tweede helft te beschrijven, zouden we nog wel even bezig zijn. En aangezien er vanuit Blauhúster zijde al meerdere verzoeken kwamen om het verslag deze week wat korter te houden, besparen we u de eindeloze opsomming van gemiste kansen. Geloof ons maar: het waren er genoeg om er drie wedstrijden mee te winnen.
Na negentig minuten en een beetje blessuretijd floot de scheidsrechter voor het einde. Trinitas mocht daarmee de eerste driepunter van het seizoen bijschrijven, terwijl Blauwhuis met lege handen achterbleef. Een nederlaag die de ploeg volledig aan zichzelf te wijten had. Wie zoveel kansen creëert en niet weet te scoren, krijgt uiteindelijk het deksel op de neus.
Waar Blauwhuis na de overwinning op Smilde’94 voorzichtig omhoog durfde te kijken en er zelfs al even werd gefantaseerd over weekendvoetbal en een toekomstige derby tegen IJVC, komen de onderste regionen nu weer wat dichterbij. Zeker omdat buurman Blauw Rood ’20 en Mildam hun wedstrijden wél wisten te winnen. Een bijzonder zure middag dus, waarin het spel misschien nog wel het minste probleem was, maar de afwerking des te meer.
Volgende week wacht in Blauwhuis een oude bekende: Oldemarkt. De nummers zeven en acht treffen elkaar in een duel waarin het draait om aanhaken of afhaken. Voor de mannen van Popma een uitgelezen kans om de kater van Boijl weg te spoelen en de punten ditmaal wél in eigen huis te houden.
Graag zien we u volgende week langs de lijn in Blauwhuis!
- blauwhuisshop.nl
