Met 265 doelpunten achter zijn naam is Anton Holtrop al jarenlang een vertrouwd gezicht in het eerste elftal van DWP. De spits maakte lief en leed mee bij de club uit Sintjohannesga, maar is nog lang niet klaar. Na een moeizaam seizoen vol blessures is hij weer helemaal fit. Komende zaterdag wacht bovendien een bijzondere wedstrijd: de derby tegen Delfstrahuizen, ook wel ‘de Slag om het Tjeukemeer’ genoemd. Een ontmoeting die al meer dan tien jaar niet meer in competitieverband op het programma stond.
Op een herfstige avond melden we ons bij DWP, dat ook wel De Witte Peal wordt genoemd. De kantine ademt de sfeer van een echte dorpsvereniging: gezellig, knus en vertrouwd. Het past bij de club die al jarenlang knap standhoudt in de derde klasse. Een vereniging waar veel mensen elkaar kennen en waar de lijnen kort zijn. Holtrop voelt zich er al jarenlang thuis. ”Het is echt een dorpsclub. Bijna iedereen kent elkaar. Het is een relatief kleine vereniging, terwijl je bij andere clubs ziet dat ze fuseren. Wij houden makkelijk het hoofd boven water. Het is gezellig en knus.”
De derby leeft weer
Komende zaterdag staat er voor DWP een bijzondere wedstrijd op het programma. Delfstrahuizen komt op bezoek voor de derby om het Tjeukemeer. Beide dorpen liggen dicht bij elkaar en juist die geografische nabijheid maakt de ontmoeting speciaal. ”Ze zeggen altijd de derby van het Tjeukemeer, omdat dat er enigszins tussenin ligt. Dit is samen met de wedstrijd tegen Oudehaske een van de twee echte derby’s voor ons. Die steken er met kop en schouders bovenuit.”
Het is bovendien alweer lange tijd geleden dat beide ploegen elkaar in competitieverband troffen. „Volgens mij is die al meer dan tien jaar niet in competitieverband gespeeld. Misschien nog een keer in de beker en we hebben ook oefenwedstrijden tegen elkaar gespeeld.” Dat maakt de wedstrijd extra bijzonder. Al merkt Holtrop in de aanloop nog niet heel veel van de derbykoorts. ”Ik heb daar door de week nog niet zoveel last van. Zaterdagochtend heb je altijd gezonde spanning, maar bij zo’n wedstrijd net even iets meer dan bij een normale wedstrijd.”
Ook op de ranglijst staat er het nodige op het spel. De verschillen in de onderste regionen zijn klein en DWP wil graag aansluiting houden met de ploegen boven zich. ”Het zit heel dicht bij elkaar. Deze wedstrijd willen we wel over de streep trekken.”
Een doelpuntenmaker in hart en nieren
Met inmiddels 265 doelpunten is Holtrop een van de productiefste spitsen in de regio. Toch doet hij zelf niet alsof iedere treffer een hoogstandje is. „Het is niet dat ik heel veel spectaculaire goals maak.” Hij haalt een seizoen aan waarin hij maar liefst 45 keer scoorde. Dat had hij mede te danken aan de samenwerking met Martin Sietzema. ”Die was gewoon heel sterk aan de bal. Voor mij was het een kwestie van lopen. Als hij de bal had en hem diep gaf, was ik vaak één-op-één met de keeper. Dat zijn niet altijd hele mooie doelpunten, maar je moet er wel staan.”
Zijn eigen speelstijl is door de jaren heen wel veranderd. Waar hij vroeger vooral profiteerde van zijn snelheid en de ruimte achter de verdediging, moet hij tegenwoordig slimmer spelen. ”Ik moet me nu een beetje aanpassen, omdat ik niet meer de allersnelste ben. Vroeger was ik vrij snel en zocht ik vooral de ruimte achter de verdediging. Nu moet ik wat meer de slimmigheid in mijn spel krijgen.”
Die aanpassing werd vorig seizoen extra lastig door een reeks blessures. Holtrop kwam uiteindelijk slechts tot een handvol wedstrijden en maakte vier doelpunten. ”Meer het lichaam dat even stagneerde”, blikt hij terug. Hij liep onder meer een enkelblessure op en kreeg te maken met een andere blessure die hem zes à zeven wedstrijden aan de kant hield. „Je denkt eerst: ik heb gewoon een schop gehad, zondag en maandag ben ik stijf en dinsdag sta ik er weer. Maar toen kwam ik op zondag uit bed en moest ik de kruk erbij pakken. Dan denk je wel dat het wat langer gaat duren.”
Dit seizoen is het gelukkig een ander verhaal. Holtrop miste nog geen wedstrijd en staat alweer op vier doelpunten. Zijn doelstelling voor het seizoen was dan ook eenvoudig: fit blijven en meer wedstrijden spelen dan vorig jaar. ”Ik ben blij dat ik dit seizoen weer helemaal fit ben.” Om dat zo te houden, doet hij meer aan zijn conditie dan vroeger. „Waar je vroeger in de zomer lang ging feesten, trek ik nu regelmatig mijn hardloopschoenen aan. Je moet jezelf wel een beetje fit houden.”
Nog lang niet klaar
Aan stoppen denkt de spits voorlopig niet. Zolang hij fit blijft en iets kan toevoegen aan het elftal, gaat hij door. „Ik zeg altijd: zolang ik gewoon fit blijf en een meerwaarde ben voor het team, blijf ik doorgaan. Als dat niet meer zo is, of het plezier verdwijnt, dan stop ik.”
Toch heeft hij een duidelijke voorkeur voor de manier waarop zijn voetbalcarrière uiteindelijk eindigt. „Ik hoop dat het moment komt dat ze me aan de kant zetten. En niet dat ik zeg: ik kan er niet meer aan, dus ik stap ermee. Dan heb ik liever dat er iemand uit de jeugd komt en zegt: ouwe, je kunt wel gaan.” Het tekent de fanatieke spits, die graag nog van waarde wil zijn, maar ook hoopt dat de volgende generatie het stokje op een dag overneemt.
DWP blijft een stabiele derdeklasser
Dat Holtrop al zo lang bij het eerste elftal speelt, betekent ook dat hij de nodige trainers en generaties heeft zien voorbijkomen. DWP is ondertussen al jarenlang een vertrouwd gezicht in de derde klasse. De club promoveerde destijds als kampioen vanuit de vierde klasse en wist zich vervolgens lange tijd op dat niveau te handhaven. Volgens Holtrop is de continuïteit binnen de selectie daarvoor belangrijk geweest.
„We hadden een goede lichting, voornamelijk met wat oudere jongens. Daarna is er onder mij weer een generatie bijgekomen die het heeft opgepakt. Voor en na mij zat gewoon een hele goede generatie. Die houden het met elkaar voor elkaar om elk jaar in de derde klasse te blijven.”
Dat is bij een kleinere dorpsclub niet vanzelfsprekend. De jeugdopleiding is niet enorm en een goede lichting moet soms meerdere jaren mee. Toch zijn er ook positieve ontwikkelingen. Zo sluiten er momenteel enkele jonge spelers aan bij de selectie. „We hebben nu vier jongens van zeventien à achttien jaar erbij, die het prima doen. Maar dat gebeurt niet elk jaar.”
Voor dit seizoen is de ambitie duidelijk. DWP wil graag net onder de top meedraaien en mikt op een vijfde of zesde plaats. De trainer Gerard van de Kamp heeft bovendien een andere speelwijze geïntroduceerd. Waar de ploeg voorheen vaker inzakte en de ruimte achter de verdediging zocht, wil de huidige trainer hoger druk zetten en meer op de helft van de tegenstander voetballen. ”Hij is heel erg van de tactiek. Het is aan ons om dat uit te voeren.”
Voor Holtrop betekent dat ook een andere manier van spelen. ”Als je hoog druk zet, heb je veel minder ruimte. Ik moet me nu iets meer in de zestien positioneren om het doelpunt te maken.” De spits vindt het juist mooi dat hij op die manier nog nieuwe dingen kan leren. ”Elke trainer is verschillend. Deze trainer heeft een heel andere aanpak dan degenen die ik hiervoor heb gehad. Ik denk dat er een goede gedachte achter zit.”
Een echte dorpsvereniging
Ook buiten het veld is Holtrop nauw bij DWP betrokken. Met zijn eigen metaalbewerkingsbedrijf is hij inmiddels al een aantal jaar hoofdsponsor van de vereniging. Dat gebeurde nadat de vorige hoofdsponsor failliet ging en de club hem benaderde. De bijdrage van zijn bedrijf is belangrijk, maar hij benadrukt vooral de inzet van de vrijwilligers. Zo werd er binnen de vereniging hard gewerkt aan de verbouwing van de kleedkamers. ”Er zijn hier heel veel mensen die in die sector genoeg kunnen doen. Die hebben gewoon heel goed werk neergezet.”
Het typeert de club waar hij al zo lang speelt. DWP is misschien geen grote vereniging, maar weet met elkaar veel voor elkaar te krijgen. En juist dat maakt de club volgens Holtrop bijzonder.
Komende zaterdag komt alles even samen. De derby tegen Delfstrahuizen, de belangen op de ranglijst en de gezonde spanning die bij zo’n wedstrijd hoort. Voor Holtrop is het een mooie gelegenheid om zijn doelpuntentotaal verder op te schroeven. Na een seizoen waarin zijn lichaam hem in de steek liet, is hij weer terug op het veld. En zolang hij fit blijft, is de spits nog lang niet van plan om zijn schoenen aan de wilgen te hangen.
