Na 21 jaar mocht SDS zaterdag de kampioensvlag weer eens hijsen en wat was de vreugde onvoorstelbaar groot! De spanning was bij spelers, staf en supporters duidelijk zichtbaar en voelbaar, maar geheel in stijl maakten de trotse withemden (in het rode uitshirt) het karwei zakelijk af in Tollebeek. En zo keert ‘De parel fan de greidhoeke’ na twee seizoenen afwezigheid weer terug in de 3e klasse.

De opstelling was zoals verwacht met Mark Klijnsma op doel en Niels Hiemstra, Remco Hylkema, Gerwin Sybesma en Tim Sweering achterin. Op het middenveld Robin van der Weg, Gerbrand Kramer en aanvoerders Pieter Sijtsma en Matthijs Postma. Voorin begonnen spitsen Jelmer Brouwer en Ate Schaap. Verder een sterke bank met Jelte-Pieter Dijkstra, Wytze Lanting, Wiebe Heeres, Daniel Veenstra, Kees Sandstra en keeper Sven de Haan.

De spelers en begeleiding gingen in de auto richting de polder, maar achter hun aan kwamen twee volle bussen met supporters, die het team desnoods wel naar de overwinning wilden schreeuwen. Hierdoor was het gevoel al snel goed tijdens de wedstrijd, maar die eerste goal moest er natuurlijk nog wel even in. Pieter was er heel dichtbij, maar zag zijn mooie en harde vrije trap uit de bovenhoek worden getikt door keeper Jasper Nooren. Na ruim een half uur brak Ate de wedstrijd dan eindelijk open, door puur op karakter een strafschop te forceren. De goed leidende scheidsrechter wees resoluut naar de stip en Gerbrand schoot hard en hoog de 0-1 tegen de touwen. Hij had zijn zenuwen onder controle en koos een mooi moment uit om ijskoud zijn eerste doelpunt van het seizoen te maken. De eerste stap was gezet en het gevoel werd nog beter.

Tollebeek reageerde fel en SDS overleefde wat hachelijke situaties, waarna Ate aan de overkant verzuimde om de marge te vergroten. Hij kreeg een voorzet van links van dichtbij niet in het doel, want de bal bleef klem onder zijn voet haken. De eerste stap was dan misschien gezet, maar meteen na de rust bleek wel dat Tollebeek er nog alles aan ging doen de tweede helft. Daar kwam bij dat er met Willem Hulzebosch een opvallend goede speler bij de polderploeg op het middenveld ronddartelde en SDS kon maar geen grip op de vrolijk dribbelende nummer 11 krijgen. Gelukkig liep het altijd net goed af, maar de dreiging van een gelijkmaker was er zeker. Zo werd er ook tot een keer of vijf om een strafschop geschreeuwd door de thuisclub, maar de scheidsrechter bleef onbewogen en daar waren we erg blij mee. We wisselden na een uur Niels, Pieter en Jelmer voor Jelte-Pieter, Wiebe en Kees om wat nieuwe energie te brengen. Dat kan gewoon met een goede bank, drie wissels na een uur en dan er niet op achteruit gaan.

Sterker nog, SDS overleefde en kwam er na verloop van tijd weer regelmatig gevaarlijk uit, met de 0-2 als gevolg. Matthijs veroverde de bal door goed druk te zetten net buiten het strafschopgebied en gaf de bal mee aan Ate, die via de keeper de marge op twee doelpunten bracht. Het was de 25e goal in zijn nog prille carrière als spits van SDS 1 en dus is zijn eerste ster een feit. Het gevoel dat dit onze dag ging worden, groeide inmiddels met de minuut. Het mocht nu niet meer misgaan, toch? De vlag kon helemaal uit toen Ate een scherpe vrije trap van Wiebe hard tegen de touwen kopte, maar de grensrechter van Tollebeek had de vlag omhoog en het feest ging niet door. Er waren hierna nog twee beste kansen op een derde goal, maar een kiezelhard schot van Wiebe werd op zeer knappe wijze gered en keeper Nooren hield ook Ate van scoren af in een man tegen man duel. 

In de slotfase beperkte SDS zich tot verdedigen en middenvelder Wytze kwam Gerwin aflossen voor de laatste tien minuten, waardoor Matthijs naar achteren verhuisde. Tollebeek bleef inmiddels aanvallen of hun leven ervan hing en een paar minuten voor het einde was daar dan toch dé kans voor (natuurlijk) Hulzebosch. Hij had alleen geen rekening gehouden met Mark ‘De Paarse Muur’ die met zijn voet redding bracht en zijn team behoedde voor een hele vervelende slotfase. Zo bleef het 0-2 in Tollebeek en zette SDS de kroon op haar werk door de titel te pakken in de 4e klasse A. Uitzinnige vreugdetaferelen en groot feest in Tollebeek, in de bus, in Easterein, in Wommels en voor de echte doorzetters ook nog in Leeuwarden. Wat een seizoen en wat een feest!

Een diepe buiging voor de trainer van runner-up Creil-Bant die de trainer van SDS opbelde om hem te feliciteren. Zo kan het ook! Creil-Bant, Sleat en Delfstrahuizen gaan via de nacompetitie proberen om promotie af te dwingen. Wij wensen ze veel succes en misschien zien we volgend seizoen terug in de 3e klasse!