Zaterdag 24 oktober 2026
Na vier nederlagen op rij mogen de Sweltsjes vandaag aantreden tegen hekkensluiter Willemsoord. Een fijne en welkome tegenstander om het beschaamde blazoen weer wat op te poetsen, zou je zeggen, maar laten we niet vergeten: we staan niet voor niets in de onderste regionen. Van onderschatting mag dus absoluut geen sprake zijn. Nog een nederlaag en de rode lantaarn komt wel héél dichtbij. De Sweltsjes zijn er dan ook alles aan gelegen om vandaag een resultaat neer te zetten en de komende weken stap voor stap omhoog te klimmen op de ranglijst.
De donderdagtraining valt letterlijk én figuurlijk in het regenwater en ook vrijdag staan de hemelsluizen wagenwijd open. De jeugd wordt al vroeg afgelast en onder de selectiespelers begint de twijfel toe te slaan. Wordt het gokken op afgelasting en pilsjes wegtikken bij ome Geert, of toch mar betiid op bêd? Een lastige keuze….
Zaterdagochtend, rond de klok van 11:00 uur komt het verlossende bericht: de wedstrijd gaat door! Feldmeisters Wout en Cor zijn van mening dat it wol kin. Klasse, mannen! De hoeken van het veld zijn wat zacht, maar verder ligt de grasmat er prima bij. Het blijft de hele middag droog en tussen de stormen Austen en Boelo door heeft ook de wind besloten een adempauze in te lassen. De sinnebril kin sels op. Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een mooie pot voetbal.
De opstelling:
Feike verdedigt het doel. Steinar en Timon bezetten de backposities, terwijl Ruimer en captain Ivanhoe het centrum van de defensie vormen. William speelt op zes, AHH op acht en Murk Lelsz mag het vandaag eens op tien proberen. De Kam en Rowan staan op de flanken en Jorn is het speerpunt van de aanval.
Gert Hum, Jochum, Don Leo, Corné en der Bomber nemen plaats naast trainer Bakker op de bank. Een bank met voldoende ervaring, routine en in ieder geval genoeg materiaal om het na afloop gezellig te maken.
Eerste helft: veel balbezit, weinig spektakel:
Rond 14.30 uur fluit scheidsrechter Van Eijden voor de aftrap. Willemsoord vindt het prima dat de Sweltsjes de bal hebben en loert vooral op de tegenstoot. De gasten lijken er niet wakker van te liggen dat ze het spel grotendeels aan de blauwhemden moet overlaten.
De Sweltsjes hebben inderdaad veel balbezit, maar spelen in een versnelling die eerder bij seniorenvoetbal past dan bij een ploeg die vier nederlagen op rij wil wegpoetsen. De inspeelpass is bij sommigen te slap, terwijl de laatste bal vervolgens weer met de kracht van een vuurpijl wordt gestuurd en ook in de duels mag er best een tandje bij.
Kansjes zijn er wel, maar telkens smoort een schot in een mêlee van spelers of weet de doelman van Willemsoord redding te brengen. De grootste kansen zijn halverwege de eerste helft zelfs voor de bezoekers. De eerste wordt voorlangs gemikt en bij de tweede toont the Butterfly zijn klasse en houdt hij de Sweltsjes op de been. Moai Feike, do kinst it wol!!!
De Sweltsjes pakken het daarna weer op en komen tot enkele mogelijkheden, maar de openingstreffer blijft uit. Zo wordt met de brilstand de kleedkamer opgezocht.
Rust: balbezit is mooi, maar je koopt er niks voor:
Trainer Bakker is niet tevreden en laat dat duidelijk merken. Dat zorgt bij een aantal spelers voor enige verontwaardiging. Want ja, we hebben toch zeker 80 procent balbezit? Dat klopt, maar daar koop je precies niks voor als de tegenstander de beste kansen krijgt.
De boodschap is helder: het baltempo moet omhoog, er moet sneller van kant worden gewisseld en er moet meer variatie in het spel komen, alleen op die manier ontstaat er ruimte om Willemsoord echt pijn te doen. De trainer heeft gesproken. Of de boodschap is aangekomen, moet de tweede helft uitwijzen.
Gewisseld wordt er vooralsnog niet.
Tweede helft: de Sweltsjes vinden de turbo:
De eerste tien minuten na rust lijken verdacht veel op de eerste helft. De Sweltsjes hebben de bal, Willemsoord houdt stand en het publiek vraagt zich wellicht af of er vandaag überhaupt nog iets te vieren valt.
Maar dan gaat plots de knop om. Het baltempo waar trainer Bakker in de rust zo nadrukkelijk om heeft gevraagd, wordt eindelijk gevonden. De bal gaat sneller rond, de combinaties lopen soepeler en ineens begint het ergens op te lijken.
In de 54’e minuut volgt de beloning. Na een fraaie aanval wordt Jorn in stelling gebracht en die weet op handige wijze de openingstreffer binnen te werken: 1-0! Eindelijk kan de spanning er een beetje af.
Lang hoeven we niet op nummer twee te wachten. Wanneer er één schaap over de dam is… Na opnieuw een uitstekende aanval belandt de bal in een scrimmage voor de voeten van Jorn. Waar anderen misschien even zouden nadenken, blijft hij uiterst koel en tikt hij ook de tweede binnen, 2-0.
Pries heeft de smaak te pakken en binnen het kwartier completeert hij zijn hattrick. De tandem tussen de Kam en Jorn begint steeds beter te draaien en na wederom een fraai uitgespeelde aanval weet Robin zijn maatje opnieuw te vinden. In de 68’e minuut maakt Jorn er 3-0 van.
Willemsoord is inmiddels murw gespeeld en de Sweltsjes kunnen eindelijk weer eens met een glimlach naar het scorebord kijken.
Het koningskoppel Jorn en Kam mag na gedane zaken gaan rusten en maakt plaats voor Timo en Thijs.
Der Bomber: van misser naar meesterzet:
Koud in het veld krijgt der Bomber dé kans om zijn naam eer aan te doen. Na opnieuw een aanval over meerdere schijven belandt de bal op amper vijftig centimeter van het doel voor zijn voeten. De keeper is kansloos, het doel lonkt en het publiek houdt de adem in.
Maar dan… vliegt de bal over.
Vijftig centimeter, mensen. Vijftig! Zelfs met een meetlint valt deze kans nauwelijks nog te verdedigen. Tomme Timo!
Gelukkig krijgt hij in de 87’e minuut de gelegenheid om zijn blazoen weer op te poetsen. Op zijn kinky roze wondersloffen weet hij ditmaal wél raad met de bal en schiet hij de 4-0 op het scorebord. Eerherstel in stijl! De roze schoenen blijken dus niet alleen geschikt voor de modeshow, maar kunnen ook daadwerkelijk als voetbalschoenen worden gebruikt.
De Hoekstraboys en Corné zijn dan al binnen de lijnen gekomen voor Age Hessel, Steinar en William. De score had nog hoger kunnen uitvallen, maar na de moeizame eerste helft zijn de staf en spelers uiteindelijk dik tevreden met de eindstand en vooral met het spel van de laatste 35 minuten.
Overwinningsbier smaakt beter dan drinken om te vergeten:
Na vier nederlagen op rij is er eindelijk weer reden tot lachen. De drie punten zijn binnen, de nul is gehouden en er staan vier doelpunten op het scorebord. Vooral de manier waarop de Sweltsjes na rust het verschil maken, biedt perspectief.
Hierop zullen we de komende weken moeten voortborduren als we nog iets van dit seizoen willen maken. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar vier doelpunten helpen wel om de lucht wat op te klaren.
En dan is er natuurlijk nog het overwinningsbier. Het was alweer veel te lang geleden, maar wat smaakt dat goed! Soms is er niet veel nodig om een man intens gelukkig te maken.
We bedanken onze hondstrouwe supporters ook deze keer voor hun steun en hopen jullie volgende week opnieuw langs de lijn te zien. Dan reizen we af naar Wâldsein, waar om 15.00 uur wordt afgetrapt.
Oant dan!
Groet,
Selectie Oeverzwaluwen
Foto: Dijks Media
