Sommige voetballers worden na hun loopbaan vereeuwigd met een tribune, een straatnaam of een foto aan de muur van het clubhuis. Op Ameland kreeg Jan Bruin een eerbetoon dat misschien nog wel beter bij het eiland paste: er werd een worst naar hem vernoemd. Jarenlang lag de Jan Bruin-worst bij de plaatselijke slager in de toonbank, als een nuchtere en tegelijk bijzondere herinnering aan een jongen uit Hollum die het schopte tot het betaalde voetbal.
Bruin werd in 1969 geboren op Ameland en begon met voetballen bij SC Amelandia. Via FVC belandde hij begin jaren negentig bij SC Cambuur. Daar groeide de lange spits uit tot een bekende verschijning. In twee periodes speelde hij jarenlang in Leeuwarden, terwijl hij tussendoor ook uitkwam voor FC Zwolle en FC Volendam. Later volgde nog Stormvogels Telstar. Bruin maakte naam met zijn doelpunten, maar bleef altijd sterk verbonden met het eiland waar zijn voetbalverhaal was begonnen.
Juist daarom past het verhaal van die worst zo goed bij hem. Op Ameland hoefde een held niet op een sokkel te staan om herinnerd te worden. Bruin keerde na zijn profjaren terug naar het eiland, speelde weer voor Amelandia en bleef betrokken bij het voetbal. Er was jarenlang een Jan Bruin-toernooi en zijn naam bleef rondzingen in Hollum en ver daarbuiten. Dat een slager op het eiland uiteindelijk ook een worst naar hem vernoemde, lijkt bijna vanzelfsprekend in een omgeving waar grote verhalen vaak op een heel gewone manier worden bewaard.
Wie tegenwoordig op Ameland naar de Jan Bruin-worst vraagt, merkt echter dat zo’n stukje folklore ook stilletjes kan verdwijnen. Bij een bezoek van Slotoffensief.nl aan de huidige slagerij was de naam aanvankelijk onbekend. De zaak is inmiddels overgenomen door een nieuwe eigenaar en de medewerkster moest eerst navraag doen bij een collega. Na enig zoeken kwam de worst alsnog boven water. Volgens de medewerkers wordt hij nog altijd verkocht, maar tegenwoordig onder een andere naam. Op het etiket staat simpelweg ‘Naturel’.
Daarmee is de Jan Bruin-worst in zekere zin verdwenen, zonder werkelijk weg te zijn. Het product ligt er nog, maar de naam van de spits staat niet langer op het etiket. Wat overblijft is een klein verhaal uit de Amelander voetbalgeschiedenis, van het soort dat nergens officieel hoeft te worden vastgelegd om toch te blijven bestaan.
Misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste eerbetoon aan Jan Bruin. Hij vertrok van Ameland om doelpunten te maken in het betaalde voetbal, maar werd thuis nooit helemaal losgelaten. Zijn naam stond niet alleen in programmaboekjes en op wedstrijdformulieren, maar ooit ook gewoon bij de slager in de toonbank. Voor een Friese held van een Waddeneiland is het moeilijk een passender monument te bedenken.
