Na bijna twintig jaar in het seniorenvoetbal komt er een einde aan de lange en succesvolle loopbaan van Jordy Weijkamp. De laatste man met het geweldige linkerbeen en het verwoestende schot groeide in het Friese amateurvoetbal uit tot een vertrouwd gezicht bij FVC, SC Veenwouden en SC Stiens. Een speler die jarenlang belangrijk was met zijn ervaring, leiderschap en scorend vermogen van achteruit.
De basis voor zijn carrière werd al vroeg gelegd bij FVC in Leeuwarden. Hoewel veel mensen denken dat zijn doorbraak pas kwam in het kampioensseizoen 2007/2008, maakte Weijkamp al in seizoen 2003/2004 zijn eerste minuten bij de selectie onder leiding van Dicky Olivier. Dat hij uiteindelijk bijna twee decennia actief zou blijven in het amateurvoetbal, had hij toen niet kunnen voorspellen. Toch zegt hij nu met een glimlach dat hij vooraf direct had getekend voor zo’n loopbaan.
Als hij terugkijkt op zijn carrière, springt één prestatie er direct uit. Met iedere club waar hij speelde wist hij promotie af te dwingen. Een zeldzame statistiek waar hij trots op is. Zowel bij FVC, SC Veenwouden als SC Stiens beleefde hij succesvolle periodes, ieder met een eigen verhaal en karakter.
Voor Weijkamp waren die clubs namelijk veel meer dan alleen voetbalverenigingen. Bij FVC speelde het familiegevoel een grote rol. Zijn familie was jarenlang actief binnen de club, zowel op het veld als daarbuiten. De periodes bij SC Veenwouden en SC Stiens waren juist weer bijzonder omdat hij als “stadse jongen” direct werd opgenomen binnen de dorpscultuur. Niet alleen hijzelf voelde zich welkom, ook zijn ouders werden overal warm ontvangen terwijl zij hem jarenlang trouw volgden langs de lijn.
Zijn eerste periode bij SC Veenwouden leverde direct memorabele momenten op. In zijn tweede seizoen kroonde de club zich ongeslagen kampioen van de derde klasse. Een historische prestatie, want voor het eerst promoveerde SC Veenwouden daarmee naar de tweede klasse. Volgens Weijkamp zat de kracht van dat elftal vooral in de combinatie van teamgeest en individuele kwaliteit. De ploeg beschikte over spelers die in iedere wedstrijd weer het verschil konden maken.
Ook de promotie naar de eerste klasse in seizoen 2014/2015 staat nog altijd hoog op zijn lijstje met mooiste herinneringen. Onder leiding van trainer Germ de Jong gold SC Veenwouden destijds als underdog, maar via een periodetitel wist de ploeg alsnog promotie af te dwingen. Een prestatie die volgens Weijkamp perfect liet zien wat er mogelijk is wanneer een team volledig voor elkaar door het vuur gaat.
Dat hij later terugkeerde bij SC Veenwouden voelde voor hem dan ook logisch. De club bleef trekken. Niet alleen vanwege de warme clubcultuur, maar ook door de mensen binnen de vereniging. De verbondenheid met de club is altijd gebleven.
Na zijn periode in Veenwouden volgde een nieuw hoofdstuk bij SC Stiens. Die overstap kwam op het juiste moment. Bij SC Veenwouden stopten destijds veel spelers en Weijkamp was toe aan een nieuwe uitdaging. SC Stiens sprak direct de ambitie uit om te promoveren naar de tweede klasse en daar wilde hij graag onderdeel van zijn. Dat lukte direct in zijn eerste seizoen via de nacompetitie.
Eén wedstrijd staat daarbij nog altijd in zijn geheugen gegrift: de promotiefinale tegen Heerenveense Boys. Waar SC Stiens in de voorbereiding nog kansloos verloor van die ploeg, werd de finale overtuigend met 4-2 gewonnen. Daarmee was promotie naar de tweede klasse een feit. Voor Weijkamp blijft dat één van de absolute hoogtepunten uit zijn loopbaan.
Naast promoties kende hij ook andere bijzondere momenten. Met SC Stiens won hij de GroenLeven Cup, waarmee een oefenwedstrijd tegen een betaald voetbalclub werd afgedwongen. Ook zijn debuutwedstrijd voor SC Veenwouden zal hij nooit vergeten. In die eerste competitiewedstrijd scoorde hij direct drie keer, een droomstart bij zijn nieuwe club.
Later keerde hij opnieuw terug bij FVC, de club waar het allemaal begon. Eerst bij het prestatieteam op zaterdag en later bij FVC zondag in de eerste klasse. Juist dat maakte zijn carrière voor hem extra bijzonder: terugkeren op de plek waar alles ooit begon.
Toch voelt dit voor Weijkamp als het juiste moment om afscheid te nemen van het selectievoetbal. De geboorte van zijn dochter Noelle veranderde zijn kijk op de toekomst. De weekenden wil hij nu zoveel mogelijk besteden aan zijn gezin, zeker in combinatie met zijn werk bij SC Cambuur.
Dat betekent echter niet dat de sport hem helemaal loslaat. Onlangs bereikte hij nog een mooie persoonlijke mijlpaal door zijn 25e competitiedoelpunt te maken. Binnen het team werd daar eerder dit seizoen nog gekscherend over gesproken, maar uiteindelijk wist hij het doel daadwerkelijk te bereiken in de laatste competitiewedstrijd.
Ook sportief beleeft hij met SC Veenwouden opnieuw een bijzondere fase. Na een moeizame eerste seizoenshelft draaide de ploeg na de winterstop uitstekend. Alleen kampioen V en V ’68 bleek nog te sterk. Volgens Weijkamp kwam dat vooral doordat de volledige selectie eindelijk fit was en steeds beter op elkaar ingespeeld raakte.
Met de nacompetitie tegen Ternaard wacht mogelijk opnieuw een prachtig hoofdstuk. Binnen de spelersgroep leeft het duel enorm. Na enkele moeilijke jaren met degradaties kan promotie zorgen voor een nieuwe positieve impuls binnen de club.
Wanneer Weijkamp terugkijkt op zijn carrière overheerst vooral trots. Trots op de promoties, de kampioenschappen, de kleedkamers, de supporters en alle mensen die hij onderweg heeft leren kennen. Bijna twintig jaar amateurvoetbal leverden hem niet alleen sportieve successen op, maar vooral herinneringen die voor altijd blijven.
