LEEUWARDEN – Soms doet de uitslag er nauwelijks toe. SC Cambuur verloor zondag in eigen huis met 2-5 van Feyenoord, maar het verhaal van de wedstrijd was toen al lang verteld. Niet door de 22 spelers op het veld, maar door een groep Feyenoord-supporters die het nodig vond om vanuit het uitvak zwaar vuurwerk af te steken en richting het naastgelegen thuisvak te schieten. Vijf mensen raakten daarbij gewond.

Het gebeurde in de twaalfde minuut. Tot dat moment waren Cambuur en Feyenoord aan elkaar gewaagd. Sterker nog: de Leeuwarders hadden in een energieke openingsfase zomaar op voorsprong kunnen komen. Maar voetbal werd plotseling bijzaak toen vanuit het uitvak enorme vuurpijlen door het Kooi Stadion vlogen. Ook op het veld kwam vuurwerk terecht.

Beschamend
Vooral de taferelen op Oost waren beschamend. Het vak naast de Feyenoord-aanhang, waar veel gezinnen zitten, werd meerdere keren getroffen. Ouders grepen hun kinderen vast en zochten een veilig heenkomen. Moeders en kinderen vluchtten naar hoger gelegen rijen op de tribune. Vanuit de Cambuur-vakken klonk massaal “Schaam je kapot” richting het uitvak.

Ook vlak voor Feyenoord-doelman Tjark Ernst ontplofte een vuurpijl. Juist de vraag of hij daadwerkelijk was geraakt, bleek uiteindelijk van doorslaggevend belang voor het vervolg van de wedstrijd. Scheidsrechter Danny Makkelie stuurde beide ploegen naar binnen en zocht tijdens de onderbreking contact met de KNVB.

De reden dat Makkelie de wedstrijd uiteindelijk toch hervatte, was even simpel als wrang. De regels van de KNVB schrijven voor dat een wedstrijd definitief wordt gestaakt wanneer een speler of scheidsrechter door een voorwerp uit het publiek wordt geraakt. Omdat geen speler was geraakt, kon er worden doorgespeeld. Dat er door het vuurwerk vijf supporters gewond waren geraakt, maakte volgens die regels voor de beslissing om de wedstrijd te hervatten dus niet uit.

Logischer om te staken
Makkelie vroeg daarom naar eigen zeggen nog expliciet bij de KNVB na of het raken van publiek wel of niet meetelde. Hij liet na afloop bij ESPN blijken zelf moeite te hebben met dat onderscheid. Want waarom zou het voor de ernst van een incident verschil maken of een vuurpijl een voetballer of een supporter raakt?

En daar wringt het. Want wie zondag in het Kooi Stadion zat, kon zich afvragen waarom er überhaupt nog gevoetbald moest worden. Het was volkomen duidelijk vanuit welk vak het vuurwerk kwam. Een definitieve staking had veel logischer gevoeld. En misschien zouden de voetbalregels zelfs zover moeten gaan dat in zo’n situatie de tegenstander reglementair met 3-0 wint. 

Maar zover gaan de regels dus niet. Na ruim een halfuur werd weer gevoetbald. Waar de Leeuwarders vóór de onderbreking uitstekend partij boden, sloeg Feyenoord na de hervatting genadeloos toe. Gjivai Zechiël maakte de 0-1, waarna Luciano Valente de marge verdubbelde. Een eigen doelpunt van Thijs Jansen en een strafschop van Ayase Ueda zorgden ervoor dat er bij rust een onthutsende 0-4 op het scorebord stond.

Maar Cambuur weigerde zich na rust neer te leggen bij een afstraffing. Rafik El Arguioui bracht met twee doelpunten de spanning zowaar nog enigszins terug: 2-4. Kort na de 2-4 maakte Zechiël met zijn tweede treffer van de middag uiteindelijk aan alle sportieve onzekerheid een einde: 2-5.

Geen woorden, maar daden!
Feyenoord won dus. De punten gingen mee naar Rotterdam en Cambuur bleef met lege handen achter. Maar eerlijk voelde het zondag voor veel Cambuur-supporters niet. Daarvoor was wat zich in de openingsfase had afgespeeld te ernstig.

Feyenoord veroordeelde het gedrag van de eigen aanhang na afloop scherp, al kun je afvragen of het helpt. De club noemde wat in het uitvak gebeurde “volstrekt onacceptabel” en stelde dat het afsteken en wegschieten van vuurwerk niets met support te maken heeft. Bovendien, zo stelde Feyenoord, wordt de club door het gedrag “in een kwaad daglicht gezet”. 

Het zijn woorden die iedere voetballiefhebber inmiddels kent. Clubs spreken er schande van, daders worden opgespoord, stadionverboden uitgedeeld en vervolgens hopen we dat het niet opnieuw gebeurt. Geen woorden maar daden, zeggen ze in Rotterdam graag. Laat Feyenoord die slogan nu waarmaken: spoor de daders op en zorg dat ze niet meer in een voetbalstadion komen. Want wat zondag 23 augustus in Leeuwarden gebeurde, had niets met support te maken. Het liet vooral zien hoe lelijk voetbal kan worden als een kleine groep alle grenzen overschrijdt.