Foto: Bert Kleiker
Wat een ontlading afgelopen zaterdag in Peize rond twintig over vijf toen de uitstekend leidende scheidsrechter Yildiz voor het einde van de verlenging floot: VC Trynwâlden (VCT) terug in de derde klasse! En wat kunnen er veel mooie verhalen bij deze promotie worden verteld. Laten we echter beginnen met een groot compliment uit te delen aan VV Peize dat de vierdeklassers Onstwedder Boys en VCT gastvrij en tot in de puntjes verzorgd ontving op hun prachtige sportcomplex. Vanaf het eerste contact werd aan alle wensen tegemoet gekomen en op de finaledag zelf heerste er een prachtige sfeer. Dat was behalve aan VV Peize ook te danken aan de sympathieke tegenstander uit Onstwedde waarmee de verstandhouding uiterst prettig en sportief was.
Dan de wedstrijd zelf. Waar Onstwedder Boys het moest doen zonder hun geblesseerde aanvaller Gerko Scheper, was VCT compleet, zij het dat enkele basisspelers niet topfit aan de wedstrijd begonnen. VCT nam het initiatief vanaf het begin van de wedstrijd maar de eerste de beste aanval van Onstwedder Boys was meteen raak. De gevaarlijke linkervleugelaanvaller Anne Wilzing was twee verdedigers te snel af en stelde Sem Nieuwenhuis in staat te scoren. Dit was wel een tik voor VCT dat daarna weliswaar de overhand had, ook liet zien het betere voetbal in huis te hebben, maar niet tot veel uitgespeelde kansen kwam. In de tegenstoot was Onstwedder Boys niet minder gevaarlijk.
Na de pauze was er meer overtuiging bij VCT. Het draaide de duimschroeven aan en dat resulteerde na een kleine twintig minuten in de verdiende 1-1. Jehannes Hiemstra verplaatste het spel naar Hessel Breeuwsma die met een weergaloze actie twee verdedigers zijn hielen liet zijn en vervolgens uit een moeilijke hoek ook de talentvolle keeper Roan Stubbe kansloos liet. VCT verzuimde om daarna door te drukken en de wedstrijd raakte weer meer in evenwicht. Beide teams kregen nog een grote mogelijkheid, maar waar de onvermoeibare Wouter Bakker aan VCT-zijde miste, voorkwam Martijn Postma vlak voor tijd met een blok de winnende treffer aan Groninger zijde.
In de eerste helft van de verlenging was VCT de bovenliggende partij. Ook nu leidde dat niet tot veel uitgespeelde kansen, maar vlak voor de helftwissel scoorde Fedde Durk Kingma op knappe wijze de 2-1. Grote vreugde bij alles en iedereen met een geel-rood-zwart hart, maar er kwamen nog vijftien minuten aan. Die waren net als vorige week tegen RWF weer zenuwslopend. Onstwedder Boys ging alles of niets spelen en het lukte VCT niet om van de ruimte te profiteren. Daardoor bleef het tot letterlijk de laatste seconden spannend, maar met nu en dan kunst- en vliegwerk en een uitblinkende doelman Karst Veenstra hield VCT stand. Waar heel VCT het eindsignaal verwachtte, meende de assistent zijn scheidsrechter nog op een overtreding te moeten wijzen. De vrije trap werd in de zestien geslingerd waar doelman (!) Stubbe net over kopte. Meteen daarna floot Yildiz wel voor het einde en kon het feest losbarsten. Dat werd een uur lang bij onze gastheren in Peize gevierd, waarna het tot in de late uurtjes werd voortgezet in de bussen en vervolgens in de Trynwâlden zelf.
VCT is terug in de derde klasse. Voorzitter Jolt Andela verwoordde het mooi in het verslag in de Leeuwarder Courant(LC) van de wedstrijd in de eerste ronde tegen RWF: ‘niet arrogant bedoeld, maar de club is er wel aan toe’. Vier jaar geleden begon VCT opnieuw in de derde klasse op zaterdag. Een nieuwe trainer, Stefan Knobbe uit Leeuwarden, wilde het avontuur aangaan en dat was prijzenswaardig. Want een avontuur werd het. Bij het eerste gesprek over de samenstelling van de selectie stonden er slechts twee spelers op papier van wie het zeker was dat ze wilden aansluiten. De eerste die daarbij kwam was de van FC Burgum teruggekeerde Fedde Durk Kingma. Wat werd het een moeilijk jaar voor Stefan en de selectie, waarbij de trainer tandenknarsend moest accepteren dat het bestuur ervoor koos om een deel van het talentvolle JO19-team primair bij de JO19 te laten spelen om niet een lichting spelers kwijt te raken. Een degradatie kon dan ook niet uitblijven.
Er volgde een wisselvallig seizoen in de vierde klasse waarin uiteindelijk via de nacompetitie een tweede degradatie moest worden voorkomen. Dat kreeg de jonge selectie met de immer positieve Stefan en zijn staf voor elkaar. Daarna volgde de weg omhoog. Spelers keerden terug naar de club en de mix van ervaring en alleen maar verder in niveau groeiende jonge spelers wierp zijn vruchten af.
Werd vorig seizoen op enige afstand van Zwaagwesteinde en ONT de nacompetitie om promotie behaald, dit seizoen werd de kampioensrace met ONT lang volgehouden. Na de titel aan het net wat verder zijnde ONT te moeten hebben gelaten (wat leuk trouwens dat de selectie van ONT vertegenwoordigd was in Peize), werd alles op de nacompetitie gezet. En hoewel VCT in beide wedstrijden wat betreft voetballend vermogen niet liet zien wat het eigenlijk wel in zijn mars heeft, werd de winst dit keer op karakter en strijdlust binnengehaald. Diezelfde voorzitter werd dan ook fijntjes door de spelers op een ander citaat in hetzelfde artikel in de LC gewezen met de woorden: ‘wat no, keunstgersploechje?’. De eerlijkheid gebiedt ook te zeggen dat VCT dit seizoen geen enkele keer heeft verloren op natuurgras.
En waar het Fedde Durk Kingma was die – vier jaar na zijn terugkeer en op zijn 37e de 120 minuten vooropgaand in destrijd volmakend – VCT terug naar de derde klasse schoot, is het trainer Stefan Knobbe die afscheid neemt met promotie en de club weer in de derde klasse achterlaat met een selectie waarin veel toekomst zit. Iets met ronde cirkels pleegt men dan te zeggen. VV. Sint-Anna is de gelukkige club die nu de vruchten mag gaan plukken van de kennis en kunde van Stefan.
De grotendeels intact blijvende huidige spelersgroep, de komst van enkele (terugkerende) spelers en de doorstroming van veel talent uit de jeugd levert een selectie op die onder de nieuwe trainer Albert Wijbenga moet proberen in de derde klasse mee te kunnen waarin logischerwijs nogal wat meer wordt gevraagd. Albert heeft de afgelopen vier seizoenen bij het geweldig presterende Opende (en daarvoor bij V en V ’68) laten zien hoe een selectie zich kan ontwikkelen als die selectie de wil en de mentaliteit heeft om beter te worden. Dat laatste is dan ook aan de spelers zelf en zeker niet alleen aan de trainer en zijn staf.
Dat zal gebeuren in een derde klasse waarvan de indeling moeilijk te voorspellen is, mede door de introductie van het weekendvoetbal in de tweede en de derde klasse. Dat betekent dat zaterdag- en zondagclubs bij elkaar worden ingedeeld. En dat maakt nog meer nieuwsgierig naar volgend seizoen. In ieder geval wordt gerekend op een terugkeer van de derby tegen Rijperkerk. Mooi ook om te zien dat beide nacompetitiewedstrijden van VCT door veel spelers en andere betrokken van Rijperkerk werden bijgewoond.
VCT gaat een welverdiende zomerstop in en kijkt nu al uit naar de start van het volgende seizoen.
