Er zijn families waarbij voetbal iets is wat erbij hoort, maar bij de familie Waaksma lijkt SC Kootstertille bijna vanzelf mee te lopen in het dagelijks leven. De club, het dorp, de zaterdagen, de verhalen langs de lijn en de naam Waaksma zijn al jarenlang met elkaar verweven. Gerbrand en Jouke Waaksma groeiden op met een bal in de buurt, eerst achter huis en later op het veld van SC Kootstertille. Wat begon als spelen met vrienden, groeide uit tot jaren samen in het eerste elftal, promoties, doelpunten, regioteams en herinneringen die niet zomaar verdwijnen.

Gerbrand en Jouke begonnen allebei al op jonge leeftijd met voetballen. Dat gebeurde niet eens vanuit een echte voetbalachtergrond thuis, maar omdat de club spelers tekortkwam bij de pupillen. Vanaf dat moment veranderde voetbal al snel in een vast onderdeel van het gezin. “Tot die tijd hadden onze ouders niks met voetbal, maar dat veranderde daardoor snel,” vertelt Gerbrand. Achter huis lag een grasveldje waar dagelijks werd gevoetbald met vrienden. Er kwamen zelfs twee grote doelen en een muurtje voor vrije trappen. “Zo waren we altijd bezig.” Jouke herinnert zich vooral dat ze in de jeugd door het leeftijdsverschil niet altijd samen in één team speelden, maar dat Gerbrand wel regelmatig meedeed wanneer er te weinig spelers waren. In hun vrije tijd stonden ze alsnog voortdurend samen op het veld.

Het gezamenlijke doel was duidelijk: ooit samen in het eerste elftal van SC Kootstertille spelen. Jouke maakte al vroeg de stap naar de hoofdmacht en zat daar al een aantal jaren bij toen Gerbrand op zeventienjarige leeftijd aansloot. De club speelde op dat moment in de vijfde klasse, maar de broers maakten deel uit van een goede lichting die omhoog wilde. Dat lukte niet meteen. Meerdere keren ging het via de nacompetitie mis, maar uiteindelijk kwamen de successen alsnog. “Samen voetballen in het eerste was natuurlijk vanaf jongs af aan al het doel,” zegt Gerbrand. Jouke noemt die periode zelfs zijn mooiste tijd in het eerste elftal. “Fantastisch. Dat was altijd ons doel, en dan ook nog twee keer promoveren plus een nacompetitiewedstrijd spelen om naar de tweede klasse te gaan.”

Op het veld hadden de broers een vanzelfsprekende klik. Jouke stond bekend als een balvaste spits met scorend vermogen en een goed gevoel voor positie kiezen, terwijl Gerbrand hem vaak in stelling bracht. “Dat was voor mij altijd heerlijk bedienen,” vertelt Gerbrand. Later, onder trainer Pieter Santema, kwam Gerbrand zelf op linksbuiten te staan en begon ook hij veel te scoren. In die periode was er bijna wekelijks wel een Waaksma op het scoreformulier te vinden, vaak zelfs allebei. Jouke kijkt daar met veel plezier op terug. “Geweldig. Ook omdat je alle mooie en minder mooie momenten samen meemaakt op en naast het veld.” Volgens hem konden de twee elkaar goed vinden en is het bijzonder dat ze acht seizoenen samen in het eerste speelden.

Voor Gerbrand kwam er uiteindelijk een kans buiten Kootstertille. De overstap naar Harkemase Boys was groot: van de derde klasse naar de derde divisie. Clubs uit de regio hadden vaker interesse getoond, maar voor een club die maar één of twee klassen hoger speelde wilde hij SC Kootstertille niet verlaten. Bij Harkemase Boys lag dat anders. “Toen Harkemase Boys kwam, kon ik natuurlijk geen nee zeggen en dit moest ik proberen,” vertelt Gerbrand. In zijn eerste halfjaar groeide hij mee met het niveau en kreeg hij steeds vaker kansen. Na de winterstop scoorde hij bij twee invalbeurten, maar daarna sloeg het noodlot toe. In een wedstrijd tegen DVS scheurde hij zijn enkelbanden, waardoor hij de rest van het seizoen niet meer in actie kwam.

Na zijn periode bij Harkemase Boys koos Gerbrand voor Buitenpost. Daar was de kans op een basisplaats groter en achteraf noemt hij dat een goede keuze. “Ik ben een vaste basisspeler en speel er met veel plezier.”

Jouke kijkt ondertussen uit naar een nieuw seizoen met SC Kootstertille, waar een nieuwe trainer voor de groep staat. De eerste gesprekken zijn volgens hem positief verlopen en binnen de selectie leeft het nieuwe seizoen nu al. “Ik kijk hier wel echt naar uit,” zegt Jouke. “Ik verwacht dat wij een mooi seizoen gaan beleven, waar we beter gaan worden en misschien nog ergens een succesje gaan behalen.”

Ook het regioteam heeft voor beide broers een bijzondere betekenis. Gerbrand weet nog goed dat hij op achttienjarige leeftijd voor het eerst werd geselecteerd. Voor een speler van SC Kootstertille betekende dat ineens een week trainen en spelen met betere spelers uit de regio. “Ik genoot hier altijd heel erg van,” vertelt hij. Daarbij kwam nog dat de tegenstander SC Cambuur was, de club waarvan de broers fan zijn. Zijn hoogtepunt is duidelijk: scoren tijdens de eerste Rienk Waaksma Memorial. Jouke noemt spelen in het regioteam eveneens een eer. “Dat je mee mag doen is bijzonder. Je speelt tegen SC Cambuur. Of het nou Eredivisie of KKD is, het is fantastisch.” Hij geniet van het trainen met sterke spelers uit de regio, de manier waarop SC Kootstertille alles organiseert en het aantal toeschouwers dat op de wedstrijd afkomt.

De betrokkenheid van de familie Waaksma bij SC Kootstertille loopt als een rode draad door het verhaal. Gerbrand zegt het zonder omwegen: “Als je familie Waaksma zegt, zeg je ook SC Kootstertille.” Volgens hem gaat het thuis vaak over de club. Zijn ouders waren 25 jaar hoofdsponsor en zetten zich op allerlei manieren in, van de Club van 100 en de sponsorcommissie tot bardiensten. Jouke is daar trots op, maar benadrukt ook dat SC Kootstertille door veel meer mensen wordt gedragen. “Er zijn zoveel geweldige vrijwilligers die de club dragen, dat is nog wel het mooiste van de club.”

Binnen de familie veranderde er veel na het overlijden van Rienk Waaksma. Jouke vertelt dat Rienk voorzitter was en dat zijn vader daarna het voorzitterschap op zich nam. Ook trad hun neef Jouke Waaksma toe tot het hoofdbestuur. Zelf ziet Jouke zich later niet als voorzitter van de club, maar loslaten zal hij SC Kootstertille nooit. “Wel blijf ik, met wat voor functie dan ook, altijd betrokken bij SC Kootstertille.”

Zo is het verhaal van Gerbrand en Jouke Waaksma meer dan een verhaal over doelpunten, promoties en wedstrijden tegen SC Cambuur. Het is het verhaal van twee broers die opgroeiden met een bal, samen hun doel bereikten in het eerste elftal en nog altijd verbonden zijn met de club waar het allemaal begon. Een club die voor de familie Waaksma nooit zomaar een vereniging is geweest, maar een plek waar herinneringen, familie en voetbal samenkomen.