Eindelijk weer aanwezig. Na een kortstondige periode van ons in de steek gelaten te hebben, was het tijd voor de rentree. Inzet, strijd, passie, terug van weggeweest. En hoewel een teleurstellende uitslag, was het wel een genot om naar te kijken. De volle beuk erin en ontzettend veel energie. De wedstrijd kleurde uiteindelijk felgeel. Maar liefst 17(!) gele kaarten werden er uitgedeeld, en één rode prent.
Van niet te onderschatten belang: een warming-up coach, op dit bijna professionele niveau. Zo hoeft er nog minder zelf nagedacht te worden door voetballers, want zeg nou zelf: voetballers en enig nadenkend vermogen? Geen gelukkig huwelijk. En dus voltrok zich een opmerkelijk schouwspel, met een Stienser fysio die de moeilijkste oefeningen voordeed, waarna de Stienser equipe keurig volgde. Zou dit effect gaan hebben tegen ons?
Wie is ons in dit geval? Heel wat nieuwe namen passeerden de revue vanaf het papiertje van de omroeper. Jorrit van Os(Joris, stond niet eens op papier!), Leo Terpstra (Leon), DigoTerlouw (Diego), en zo nog een paar niet-kloppende namen. En dat allemaal onder leiding van trainer Sjonnie Boonstra(Jonne). Goed, het moge duidelijk zijn, een omroeper met dyslexie.
Dat de Stienser warming-up effect sorteerde bleek al na 2 minuten… een overduidelijke overtreding op Robin werd niet als dusdanig beoordeeld. Hierdoor kon Robin niet op tijd terugkomen in positie, waarna de nummer 10 van Stiens hard raak kon schieten. Belachelijke beslissing, en dus gedwongen om vanaf minuut 2 al in de achtervolging te gaan. In de 9eminuut was het Seth met een grote kans op de gelijkmaker na een goede actie van Diego en voorzet van Robin.
In de tussentijd was Stiens meer bezig met overtredingen maken dan voetballen. Almer Hietkamp stapelde de ene op de andere (kleine) overtreding, een optelsom leert dan dat je over het algemeen geel hoort te krijgen. Maar nee hoor, niets van dat alles. Binnenkort massaal op cursus ‘geel ontlopen’, aangeboden door Hietkamp. Desondanks vielen er in de 1ehelft zo uit het hoofd maar liefst 5 gele kaarten. Dit zouden er na rust nog veeeeel meer worden. Vrije trappen van Milan en Thomas sorteerden weinig effect, waardoor de tussenstand bleef steken op 1-0.
Na rust een zeer fel Joure, met de gelijkmaker en voorsprong tot gevolg. Maar helaas, wij vergeten vervolgens diezelfde voorsprong uit te breiden waardoor Stiens uiteindelijk toch nog langszij kon komen. In de 48e minuut was het al bijna raak. Een uitstekend schot van Diego werd nog net met de vingertoppen richting de lat gedirigeerd. Een minuut later volgde een vrije trap van Thomas die rakelings naast vloog. Een voorbode voor wat nog komen zou.
Tijd voor el alacrán rojo, de rode schorpioen. Een voorzet van Robin op Diego vanaf rechts werd wonderschoon afgemaakt. De bal iets achter Diego, het sterrenbeeld schorpioen op het netvlies, om vervolgens met heel veel gevoel de bal binnen te schorpioeneren. Toen even later Bent goed luisterde naar grootmeesters Derren en Tjalling aan de zijlijn was het feestje compleet. Bent werd vakkundig richting 2e paal gecoacht, de voorzet van Diego werd uiterst koelbloedig aangenomen en binnen gewerkt door mister muscle.
Op naar een krankzinnige slotfase. Een miljoen miljard gele kaarten en wonderbaarlijk laat de eerste rode prent. Kansen op de 1-3 waren er legio, maar helaas ontbrak het aan scherpte in de afrondende fase. En ja, dan zit de kans erin dat je alsnog de deksel op de neus krijgt. Uiteindelijk zou dit ook het geval zijn, met in de hoofdrol Maik.
Van held naar schlemiel. Een penalty werd gegeven na een bal tegen de hand van Jurre van der Werf. In de aanloop van de penal nog wat commotie: Almer Hietholle kon de actie van Thomas niet waarderen (penaltystip vernaggelen, heerlijk), en eeeeeeindelijk was daar de gele prent voor Almer (en voor Thomas), cursus ‘geel ontlopen’ van de baan. Circus klaar, penalty nemen maar. Maik de juiste hoek in, die brengt redding tot Jouster vreugde. Direct daarna een enorme kans op de 1-3, maar helaas wist de linksback van Stiens nog net de bal te toucheren. Uiteraard volgde hier geen corner op, de zoveelste belachelijke beslissing…
Helaas besloot Maik om vrij daarna de heldenstatus in te wisselen voor de schlemielen-bokaal. Het laatste woord was voor de klasbak Almer Hietkamp. Altijd scoort de beste man tegen ons, en ook nu was het weer raak. Half voorzet half schot, Maik heel even op het verkeerde been, waarna hij de bal heel simpel door de vingers laat glippen. Wij in mineur, Stiens in extase. De teleurstelling nog groter aan onze kant omdat er maar één ploeg verdiende te winnen deze zaterdag. Maar ja, als je de kansen niet afmaakt… Want ook ná de 2-2 nog een enorme kans op de winnende goal, maar Dylan kwam een voetlengte te kort.
Hele zure verliespunten dus. Maar zoals al aangegeven: eindelijk die inzet terug, eindelijk die passie terug, het erin klappen, die wil om te willen winnen. Vasthouden zo, dan gaan die punten vanzelf komen! Eerstvolgende mogelijkheid? Thuis tegen Hardegarijp, om 14:30 uur op Sportpark de Hoge Zomerdijk. Supporters bedankt, en tot volgende week!
- Milou Sjoerdsma
