Op zondagmiddag 4 oktober stond voor Blauwhuis de derby tegen Blauw Rood’20 op het programma. Beide ploegen konden een driepunter goed gebruiken en dus waren de belangen vooraf duidelijk. Daarnaast betekende deze wedstrijd ook nog eens een weerzien met de geliefde Bennie Zeilmaker. Genoeg ingrediënten dus voor een mooie voetbalmiddag.
Na de blamerende nederlaag van vorige week tegen Hoogersmilde was er voor Blauwhuis bovendien genoeg recht te zetten. In aanloop naar de derby werd er onder leiding van Yme Overwijk en Gerard Popma dan ook fanatiek en goed getraind. Dat de derby leefde, bleek zondagmiddag wel. Langs de lijn hadden zich behoorlijk wat mensen verzameld en tussen het publiek werd zelfs nog een hele bekende oud-keeper gespot.
Yme Vonk had na de nederlaag van vorige week een aantal wijzigingen doorgevoerd. Jelle van der Veen mocht vanaf het begin starten en dat ging ten koste van Ditmer. Daarnaast ontbrak Arjen Bogaard vanwege een blessure, waardoor Jelle Nauta zijn plaats achterin innam.
Jelle Bakker begon zoals vertrouwd onder de lat. Achterin stonden Jitze, Jelle Nauta, Jildert en Teake. Het middenveld bestond uit Jelle van der Veen, Bouwe, Hidzer en Bauke, terwijl Willem en Arjan voorin voor de doelpunten moesten zorgen. Op de bank begonnen Ditmer, Jurgen en Egbert.
Om klokslag 14.00 uur vond scheidsrechter Strampel het mooi geweest met de warming-up en kon er worden afgetrapt.
Vanaf het eerste fluitsignaal was het Blauw Rood’20 dat de wedstrijd dicteerde. De thuisploeg moest het deze middag doen zonder sterkhouder Dennis Niemarkt, maar daar was in de openingsfase weinig van te merken. Vooral via de linkerkant werd Blauw Rood’20 gevaarlijk. Matthijs Fontein zocht regelmatig de confrontatie met Jelle Nauta, die daardoor direct flink aan de bak moest.
Blauwhuis had moeite om onder de druk vandaan te komen. Wanneer de ploeg er een keer uit wist te komen, leverde dat aanvankelijk nauwelijks gevaar op. Aan de andere kant was het vooral aan Jelle Bakker te danken dat de brilstand op het scorebord bleef staan. De doelman keepte een ijzersterke wedstrijd en liet zich daarnaast voortdurend horen met de nodige coaching.
Ook het centrale duo Jildert en Jitze stond achterin een puike pot te verdedigen. Blauw Rood’20 kwam er een aantal keer gevaarlijk doorheen, maar telkens zat er wel een been, voet of ander lichaamsdeel tussen. Ook Teake had zijn handen vol aan zijn razendsnelle directe tegenstander, maar hield zich uitstekend staande. Tussendoor had hij zelfs nog tijd voor een balletje buitenkant rechts à la Ruben van Bommel. Zo zie je ze maar zelden op de amateurvelden.
Ondanks het overwicht van de thuisploeg kreeg Blauwhuis in de eerste helft zelf ook een uitstekende mogelijkheid. Hidzer haalde gevaarlijk uit, maar zag zijn poging uiteenspatten op het houtwerk. Het was een eerste serieuze waarschuwing van de bezoekers, al veranderde dat weinig aan het spelbeeld. Blauw Rood’20 was gedurende de eerste helft duidelijk de bovenliggende partij en maakte de meeste aanspraak op de openingstreffer.
De mannen van Vonk mochten dan ook niet klagen toen Strampel na 45 minuten voor de rust floot met een 0-0 stand op het scorebord.
Na de thee veranderde er in eerste instantie weinig. Blauw Rood’20 ging verder waar het gebleven was en werd vrijwel direct opnieuw gevaarlijk. Ditmaal leek zelfs Jelle Bakker geklopt en leek de 1-0 een kwestie van tijd. Maar was de ene Jelle gepasseerd, dan stond de andere Jelle alweer klaar.
Jelle ‘Flieber’ wist met een ware goalline clearance de bal van de lijn te halen en voorkwam daarmee de op dat moment verdiende openingstreffer voor Blauw Rood’20. Een redding die achteraf misschien wel hét kantelpunt van de middag bleek te zijn.
Vanaf dat moment sloeg de wedstrijd namelijk volledig om. Waar Blauw Rood’20 voor rust nog heer en meester was geweest, begon Blauwhuis ineens het spel te dicteren. De thuisploeg had steeds minder in te brengen en de bezoekers kregen meer en meer grip op de wedstrijd.
In de 55e minuut besloot Vonk vervolgens zijn eerste wissel toe te passen. Ditmer kwam binnen de lijnen voor Jelle van der Veen en Blauwhuis ging nadrukkelijker op zoek naar de openingstreffer.
Hidzer kreeg opnieuw een grote mogelijkheid en opnieuw stond het aluminium hem in de weg. Voor de tweede keer deze middag raakte hij het houtwerk. Je zou er moedeloos van worden, maar gelukkig voor Hidzer hoefde hij daar niet lang van wakker te liggen.
In de 63e minuut was het namelijk wél raak.
Na een fraaie aanval door het middenveld kwam de bal bij Arjan terecht. Die keek goed en leverde vervolgens een perfecte voorzet af op Hidzer. Ditmaal wist Hidzer het houtwerk te ontwijken en werkte hij de bal tegen de touwen: 0-1 voor Blauwhuis.
Net als een week eerder vonden Arjan en Hidzer elkaar dus opnieuw. Na twee pogingen op het houtwerk was driemaal scheepsrecht en uiteraard moest de treffer vervolgens even goed gevierd worden met zijn Bolswarder maatjes.
Na de openingstreffer rook Blauwhuis bloed. Blauw Rood’20, dat in de eerste helft nog zo dominant was geweest, leek ineens rijp voor de slachtbank. De thuisploeg probeerde met een aantal wissels nog iets aan het wedstrijdbeeld te veranderen, maar veel effect had dat niet. Blauwhuis bleef de bovenliggende partij en werd onder andere gevaarlijk uit goede vrije trappen en corners van Bouwe en Ditmer.
Ook in de omschakeling lagen er steeds meer ruimtes. Met de snelheid van Bauke en Willem kon Blauwhuis er meerdere keren razendsnel uitkomen. Vooral de jonge linksback van Blauw Rood’20 zal na afloop blij zijn geweest dat hij Bauke niet iedere week tegenover zich heeft staan, want hij had zijn handen vol aan de buitenspeler.
En Bauke zou Bauke niet zijn als er deze middag niet nog een ‘baldadig momentje van ús Bauke’ voorbij zou komen.
In de 80e minuut volgde de volgende wissel bij Blauwhuis. Jurgen kwam binnen de lijnen voor Arjan, die in de eerste helft een beste trap had gekregen en daar nog altijd behoorlijk van aangeslagen was.
Ondertussen bleef Blauwhuis jagen op de bevrijdende tweede treffer. En die leek er ook te komen.
Bauke dacht zijn sterke wedstrijd namelijk te bekronen met een doelpunt en eigenlijk had iedereen langs en op het veld de 0-2 al geconstateerd. Iedereen, behalve scheidsrechter Strampel. De leidsman, die tot dat moment overigens een prima wedstrijd floot, oordeelde tot verbazing van velen dat de bal niet volledig over de doellijn was geweest en liet doorspelen.
Een opmerkelijk moment, want langs de kant waren ze er toch echt van overtuigd dat de bal de lijn volledig was gepasseerd. Wellicht gunde de scheidsrechter van dienst ús Bauke simpelweg de reis naar zijn eerste felbegeerde ster op Voetbalnoord nog niet. Een andere verklaring voor het niet toekennen van de treffer leek op dat moment bijna niet mogelijk.
Bauke moest zijn doelpunt dus uit zijn hoofd zetten en Blauwhuis moest nog altijd op zoek naar de echte 0-2.
Lang hoefde daarop niet gewacht te worden.
In de 89e minuut schakelde Blauwhuis opnieuw razendsnel om. Bauke, Ditmer en Willem stormden met z’n drieën richting het doel van Blauw Rood’20. Bauke kreeg de bal aan de zijkant en leverde vervolgens een perfecte voorzet af op Willem. Die aarzelde geen moment en kopte de bal overtuigend tegen de touwen: 0-2!
Een ware ‘Folkertsma-goal’.
Dit zijn van die doelpunten waar op verjaardagen nog weleens aan wordt teruggedacht. En de verslaggever van dienst kan u mededelen: die verjaardagen zijn er nog weleens.
Met de 0-2 op het scorebord was de wedstrijd definitief gespeeld. Toch ontstond er in de absolute slotfase achter de grensrechter nog een hachelijk moment. Vanuit het niets leek daar een ware fatbike-invasie plaats te vinden. Gelukkig hield ook de grensrechter het hoofd koel en kon de wedstrijd zonder verdere problemen worden uitgespeeld.
Na negentig minuten en een beetje vond de verder goed fluitende Strampel het mooi geweest en klonk het laatste fluitsignaal.
Blauw Rood’20 – Blauwhuis: 0-2.
En zo was daar eindelijk weer die felbegeerde driepunter voor Blauwhuis. Misschien nog wel belangrijker: voor het eerst in lange tijd bleef ook de nul weer eens op het scorebord staan. Het betekende de eerste clean sheet sinds 9 juni 2025, toen de BVC met 3-0 won van GKC.
Om maar even aan te geven hoelang dat geleden is: destijds stonden talenten als Simme Dooper en Stefan Dijkstra nog op de groene weide en stond de ploeg onder leiding van Sjouke de Bos. Dat zegt dus wel iets over hoe lekker deze nul voelde.
Na het laatste fluitsignaal kon de overwinning gevierd worden en dat gebeurde dan ook goed. De kantine van Blauw Rood’20 stond stampvol en na zo’n overwinning smaakt een versnapering natuurlijk altijd nét even beter.
Toch moest er nog één belangrijke prijs worden verdeeld: de felbegeerde Man of the Match-bokaal.
De verslaggever van dienst had iemand gevonden die deze zware verantwoordelijkheid wel op zich wilde nemen. Na zijn ijzersterke optreden onder de lat zouden waarschijnlijk veel stemmen naar Jelle Bakker zijn gegaan. De doelman hield Blauwhuis vooral in de eerste helft meerdere keren op de been en speelde een belangrijke rol in de uiteindelijke clean sheet.
Maar Stefan Dijkstra, die deze grote award deze middag mocht uitreiken, had iemand anders op het oog.
Volgens Stefan was Bauke Rijpma de ‘beste fan ’t fjild’.
En dus mocht Bauke na een sterke wedstrijd, zijn snelheid, een eigenlijk-al-dan-niet-gemaakte goal, de assist op de 0-2 én natuurlijk zijn verplichte baldadige momentje de grote bokaal in ontvangst nemen. Die eerste ster op Voetbalnoord mag dan nog even op zich laten wachten, de bokaal kon in ieder geval gewoon mee naar café de Freonskip.
Door de overwinning meldt Blauwhuis zich na deze speelronde op plek 9 van de 13. Aankomende zondag wacht alweer de volgende wedstrijd. Dan komt Warga op bezoek in Blauwhuis en wordt er opnieuw om 14.00 uur afgetrapt.
Hopelijk zien we dan langs de lijn weer net zo’n mooie opkomst als deze middag. Want na zo’n derbyzege smaakt één ding natuurlijk het allerbeste: nog een driepunter.
- Ditmer Oppedijk
