Op zaterdag 11 april ontving titelkandidaat CVVO de paarshemden uit Wolvega. In de heenwedstrijd had CVVO van dit team verloren en de teleurstelling daarover was groot, ook omdat Wolvega tot dat duel nog maar één punt had. In de tweede periode draait Wolvega een stuk beter en dat ondervond CVVO op 11 april. De Lemsters gingen met een ontluisterende 0 – 5 nederlaag onder de douche. Natuurlijk, het complete middenveld ontbrak want Gerben Visser, Abel van Asch en Joute Pieter Visser waren geblesseerd, maar dan nog had de nederlaag niet zo hoog uit hoeven vallen. CVVO stapelde fout op fout, verdedigde slap en grossierde zeker in het begin in lange ballen met ‘bestemming onbekend’. Tije Heeres, gevaarlijk als hij vanaf de vleugel kan spelen, stond ‘op 10’, maar dat was geen succes zodat het technisch duo Talsma/Voest dit in de rust weer terugdraaide. CVVO keek toen al tegen een 0 – 3 achterstand aan. De 0 – 1 ontstond toen Wietze van de Heerik de bal terug speelde op de anders zo betrouwbare Lars Brouwer. Lars liet zich de bal ontfutselen door Sean de Ruiter die vervolgens simpel kon scoren. CVVO wilde dit meteen goedmaken en ging vanaf de aftrap in de aanval. Nick Buitenga leed balverlies op een ogenschijnlijk ongevaarlijke plek, maar nadat ook Wietze van de Heerik zijn duel verloor werd Sean de Ruiter de diepte in gestuurd. De Ruiter verschalkte achtereenvolgens Lammert Schut en Jelle Kok en tekende de 0 – 2 aan. CVVO kreeg kansen om wat terug te doen maar Job Zwager schoot naast na een vrije trap van Lammert Schut, Wietze van de Heerik schoot in het zijnet en Remco de Vries zag zijn schot gekraakt. In plaats van 1 – 2 werd de score nog wreder voor CVVO toen Wolvega na een vrije trap CVVO vrij voor mocht zetten vanaf de linkerkant van CVVO. Lammert Schut werd voor het eigen doel geklopt door Dirk de Koning: 0 – 3.
CVVO had de wedstrijd weer wat spannend kunnen maken als het na rust snel had kunnen scoren, maar een balletje van Tije Heeres toucheerde de lat en een schot van Nick Buitenga ging over. Daarmee vloeide het geloof bij CVVO (nog verder) weg en leek het redden van de eer het hoogst haalbare. Maar zelfs dat lukt niet. Balverlies van Tije Heeres leidde de 0 – 4 in. De linker vleugelspits van Wolvega was eerder bij de bal dan Lammert Schut en snelde ook voorbij Tije Heeres die probeerde zijn fout te herstellen. De linksbuiten bezorgde de bal bij wie anders dan Sean de Ruiter die zijn derde van de middag en de vierde van Wolvega aantekende.
De 0 – 5 was misschien wel symptomatisch voor deze middag. CVVO mocht zelf een corner nemen die door Wolvega uit de 16 werd gewerkt. Jari Schep onderschepte de bal maar leed balverlies, waarna Wolvega via een counter voor het slotakkoord zorgde. Het doelpunt was fraai en van de voet van Robin de Jong die onderweg Wietze van de Heerik met een fraaie schaarbeweging uitspeelde.
Door het verlies raakt CVVO achterop bij koploper VHK dat nu drie punten meer heeft dan CVVO met een wedstrijd minder gespeeld. AVC is inmiddels in punten gelijkgekomen met CVVO, maar CVVO is nog wel tweede dankzij een beter doelsaldo: + 26 voor CVVO om + 19 voor AVC.
Tennisser Rafael Nadal heeft eens gezegd dat hij niet verliest maar dat hij wint of leert. CVVO zal ook moeten leren. De ploeg zal zich op moeten richten in de uitwedstrijd tegen Nijland van 18 april. Thuis won het met maar liefst 7 – 0 van dit team, maar inmiddels kampt CVVO al twee wedstrijden met doelpuntendroogte. Maar er zit voldoende mentaliteit in de ploeg om hier een eind aan te maken opdat de punten mee gaan in de bus naar Lemmer.
