Aanstaande woensdag speelt FC Surhústerfean in de bekerfinale van de KNVB Beker Noord tegen HZVV. Daarin pakt Slotoffensief.nl uit met meerdere verhalen uit Surhuisterveen. Met in deel 3: het verhaal van Gert van Duinen, trainer van FC Surhústerfean.

Voor FC Surhústerfean is het aftellen begonnen. Woensdagavond wacht op Sportpark De Esserberg in Groningen de bekerfinale tegen HZVV, een wedstrijd waar binnen de club en het dorp al weken naar wordt uitgekeken. Trainer Gert van Duinen sprak vorige week donderdag al over de bijzondere dagen richting de finale en merkte toen al hoe sterk het duel leefde binnen de vereniging.

“Ik probeer echt wedstrijd voor wedstrijd te doen”, vertelde Van Duinen. “Maar je merkt wel de reuring die er is en hoe bijzonder dit moment eigenlijk is. Dat geldt voor mij, maar zeker ook voor de jongens. Woensdag is natuurlijk wel speciaal. Dat merk je overal op de club, op social media en bij die jongens. Zoiets maak je misschien maar één keer in je leven mee.”

Waar Van Duinen normaal gesproken pas na een competitiewedstrijd bezig is met de volgende tegenstander, merkte hij dat dat richting deze finale anders ging. Mede doordat hij toevallig wat vrije dagen had, begon hij al eerder met het bekijken van beelden van HZVV.

“Dat doe ik normaal eigenlijk niet”, zei hij daarover. “Als je te ver vooruit gaat kijken, word je gek. Maar dit is wel de eerste keer dat ik al wat wedstrijden van HZVV heb bekeken. Ik ben ook even bij ze geweest, al was dat meer omdat het tweede elftal daar speelde in de halve finale. Maar je bent er wel mee bezig. Je bent altijd met een volgende tegenstander in je hoofd bezig, daar word je ook een beetje mee wakker. Alleen nu word ik af en toe wakker met HZVV in mijn hoofd. Dan denk ik wel eens: shit, ik moet even terugschakelen.”

Dat de finale leeft binnen Surhuisterveen, hoefde niemand de trainer meer uit te leggen. Op en rond de club zag hij dagelijks hoe groot het enthousiasme richting woensdag werd.

“Je ziet mensen met sjaaltjes lopen, er staan rijen voor de kaartverkoop. Dat is geweldig om te zien. Het brengt zoveel teweeg bij de club, bij de mensen en in het dorp. Dan besef je wel dat je met elkaar iets bijzonders aan het doen bent. Dit hebben we hier allemaal nog nooit meegemaakt.”

Dat FC Surhústerfean in de finale staat, noemt Van Duinen allesbehalve toeval. De ploeg kreeg in het bekertoernooi keer op keer sterke tegenstanders voorgeschoteld, vaak clubs die hoger spelen.
“We hebben het zeker niet cadeau gekregen”, vertelde hij. “Volgens mij hebben we iedere ronde misschien wel de lastigste loting gehad. In het begin baal je daar wel van en denk je: het zal toch niet weer? Maar op een gegeven moment moet je er ook een beetje om glimlachen. Dan denk je: laat maar komen. We hebben het telkens laten zien.”

Volgens Van Duinen zat het soms mee, maar dwong zijn ploeg dat geluk ook af.
“Natuurlijk zijn er momenten geweest waarop het onze kant op viel. Maar ik kan niet zeggen dat we ergens onterecht gewonnen hebben. Dat gevoel heb ik helemaal niet. We hebben steeds met veel strijd en overtuiging gespeeld. Dat getuigt ook wel van veerkracht.”

Juist die wedstrijden tegen hoger spelende tegenstanders hebben het vertrouwen binnen de selectie vergroot.
“We zijn nergens bang voor”, zei Van Duinen resoluut. “We geven altijd vol gas op de manier waarop wij dat doen en ik denk dat iedere tegenstander het daar moeilijk mee heeft. We zijn wederom de underdog tegen een hoger spelend HZVV. Maar dat waren we tegen andere vierde divisionisten ook. Dat was tegen Olde Veste zo, tegen Flevo Boys, tegen PKC’83 en L.A.C. ”Frisia 1883”. Dus ja, zeg het maar.”

Veel wilde de trainer nog niet kwijt over het plan voor woensdagavond, maar hij wist wel wat mensen van zijn ploeg mogen verwachten.

“Zoals de meeste ploegen ons inmiddels wel kennen: veel strijd, veel passie en spelen met alles wat we hebben. Dat is hoe wij zijn als ploeg. Hoe de tactiek er precies uit gaat zien, houd ik liever voor mezelf.”

Voor Van Duinen persoonlijk voelt deze bekerfinale ook bijzonder. In zijn jaren als trainer leerde hij relativeren, maar hij beseft ook dat dit soort momenten zeldzaam zijn.
“Ik denk dat trainers en spelers vaker een keer promoveren dan een beker winnen”, vertelde hij. “Een bekerfinale maak je misschien maar één keer mee. Dit is mijn eerste finale bij de senioren. Hopelijk niet de laatste, maar je weet ook hoe moeilijk het is om zover te komen.”

Dat hij onlangs werd genomineerd voor trainer van het jaar, ziet hij niet alleen als gevolg van het bekeravontuur.
“Volgens mij stonden we nog niet eens in de finale toen die nominatie kwam”, lachte hij. “Ik denk dat het meer gaat over de afgelopen jaren. Over hoe we ons als ploeg ontwikkeld hebben, de speelwijze en de promotie van vorig seizoen. Die finale hoort daar nu natuurlijk wel bij.”

Dat de finale uiteindelijk op Sportpark De Esserberg wordt gespeeld, stemde hem tevreden. Niet alleen vanwege de uitstraling van het stadion, maar ook omdat FC Surhústerfean afgelopen weekend al op hetzelfde complex speelde tegen Be Quick 1887.

“Dat is eigenlijk wel mooi”, vond Van Duinen. “We kunnen alvast een beetje wennen aan het complex en hoe het daar is. De Esserberg spreekt natuurlijk veel meer tot de verbeelding. Het is een prachtig, nostalgisch stadion. En ik denk dat het voor beide clubs beter is qua supporters. Je merkt nu al hoeveel mensen ermee bezig zijn.”
Van Duinen kreeg de afgelopen dagen berichten uit allerlei hoeken van het amateurvoetbal.

“Ik krijg appjes van trainers en mensen die willen komen kijken. Dat maakt het extra mooi. Omdat het in Groningen is, leeft het ook meer in de regio. Dat merk je echt.”

Toch draait het voor hem uiteindelijk niet alleen om de uitslag. Natuurlijk wil FC Surhústerfean die beker winnen, maar belangrijker vindt hij het gevoel dat moet overheersen na afloop.

“Ik wil vooral dat de mensen van de club, van het dorp en wij zelf trots zijn op wat we hebben gedaan”, zei hij. “Dat ze trots zijn op het team, op de strijd en op de passie die we laten zien. Dat we er alles aan gedaan hebben om een goed resultaat neer te zetten. Als iedereen na afloop trots is op wat we hebben laten zien, dan ben ik blij. Al willen we natuurlijk ook gewoon die beker winnen.”

En terwijl woensdagavond steeds dichterbij komt, probeert Van Duinen ook bewust stil te staan bij het moment zelf.
“In het begin van je trainerscarrière beleef je zulke dagen soms als een waas”, vertelde hij. “Maar ik heb wel geleerd om bewust om me heen te kijken. Naar de mensen, naar de sfeer en naar alles wat er gebeurt. Dat probeer ik echt mee te maken. Want dit zijn de momenten waarvoor je het uiteindelijk doet.”