Gorredijk recht de rug, maar laat de winst weer liggen
SC Stiens – Gorredijk 1-1
Na vorige week moest er wat worden rechtgezet.
Dat lukte.
Niet alleen richting de supporters, maar waarschijnlijk ook een beetje richting zichzelf. Want één punt uit twee wedstrijden was nou niet bepaald een start om een standbeeld voor op te richten.
Tegenstander SC Stiens had het na twee wedstrijden trouwens ook nog niet breed. Nul punten.
Wel een ploeg die al sinds 2016 in de tweede klasse speelt en tussendoor zelfs nog even aan de eerste klasse mocht ruiken.
Kortom: ervaring genoeg.
Bij Gorredijk ontbraken Sjack vanwege een blessure en Jeffrey was afwezig. Yens keerde terug in de basis.
Verder werd vastgehouden aan het inmiddels bekende systeem met drie man centraal achterin en twee wingbacks.
Een systeem dat bij balverlies soms verdacht veel weg heeft van
“iedereen terug, we zien wel wie er nog vrij staat.”
Maar in de eerste 25 minuten werkte het uitstekend.
Want die 25 minuten was Gorredijk zonder enige twijfel de betere ploeg.
Er werd druk gezet, duels werden gewonnen en Gorredijk kwam een paar keer met rechtstreekse zetten gevaarlijk naar voren. Geen eindeloos gebrei en geen balbezit om het balbezit.
Gewoon: bal winnen en naar voren.
Een eenvoudig idee, maar soms blijkt eenvoud in het voetbal al revolutionair genoeg.
Stiens kwam in die eerste 25 minuten nauwelijks in de buurt van de zestien.
Zoals een speler het na afloop mooi samenvatte:
“De eerste 25 minuten bin se tocht ik net 1x yn de 16 meter west.
Se krije in frije trap en dy jaagt dy vent sa tsjin de touwen.”
Precies.
Eén keer in de zestien. Eén vrije trap. Eén enorme poeier.
1-0.
Daar sta je dan 25 minuten de betere ploeg en toch achter.
Voetbal is wat dat betreft net het echte leven: je doet je best en iemand anders krijgt alsnog de rekening.
Gorredijk liet zich gelukkig niet van de wijs brengen en bleef zoeken naar de gelijkmaker.
Die kwam na een halfuur.
Volgens de commentator scoorde Thijs Herder.
Volgens de werkelijkheid was het Sander Bottema.
Of beter gezegd: Henk.
Want zo heet Sander op het voetbalveld. Waarom iemand een bijnaam nodig heeft als hij al gewoon Sander heet, weet niemand. Maar inmiddels is Henk blijkbaar officieeler dan Sander.
1-1.
Voor rust moest Jord nog een keer belangrijk optreden. In een één-tegen-één kwam hij uitstekend uit zijn doel en voorkwam hij dat Stiens opnieuw op voorsprong kwam.
Daarna was het tijd voor rust.
En langs de lijn had Hannes ondertussen zijn eigen tegenstander gevonden: de materiaalman van Stiens. Die had volgens Hannes inmiddels zoveel commentaar geleverd dat er bijna een extra wedstrijd uit voortkwam.
De analyse van Hannes was uiteindelijk kort en duidelijk:
“Ik bin klear mei die vent.”
Meer woorden waren kennelijk niet nodig.
Na rust werd het vooral een stevige wedstrijd met veel duels en veel arbeid. Gorredijk bleef proberen om via snelle, rechtstreekse aanvallen gevaar te stichten.
Sil kreeg de kans op de 1-2, maar zijn inzet eindigde op de paal.
Want een doelpunt maken is natuurlijk leuk, maar een paal raken geeft achteraf tenminste nog iets om over te praten.( ” Klinkt zo heerlijk” volgens Sil )
En dan Lars.
Lasserazzi.
Zijn oude bijnaam uit de jeugd deed hij vandaag volledig eer aan.
Harde, faire duels en vooral heel veel gewonnen duels. Links, rechts, middenin.
Lars leek vandaag te hebben besloten dat Stiens vooral niet te comfortabel mocht worden.
De tegenstander kreeg een gratis rondleiding door het begrip fysiek voetbal. Inclusief praktijkgedeelte.
De wissels brachten vervolgens nieuwe energie: Thijs Herder voor Sander Bottema (Henk), Jesmer De Vries voor Jelson Kooistra, Jeldert Bruinsma voor Mark Visser en Ferre Jasper voor Yens Arndt.
Gescoord werd er niet meer.
1-1.
Geen drie punten dus, maar wel een reactie na vorige week.
En dat was nodig.
Gorredijk liet zien dat de ploeg niet zomaar van plan is om zich na twee wedstrijden met één punt bij de afdeling ‘we zien wel waar het schip strandt’ neer te leggen.
De eerste 25 minuten waren in ieder geval duidelijk voor Gorredijk.
Daarna waren de verhoudingen minder eenvoudig te vangen. Uiteindelijk was een punt misschien niet waar vooraf op werd gehoopt, maar wel een resultaat waarmee de ploeg verder kan.
Zelf kon ik er door werk helaas niet bij zijn. Gelukkig werden de aantekeningen uitstekend verzorgd. Toch fijn als je overal contacten hebt.
Je hoeft tegenwoordig blijkbaar niet eens meer aanwezig te zijn om een wedstrijdverslag bij elkaar te krijgen.
Alleen de koffie mis je dan nog.
Volgende week wacht de eerste thuiswedstrijd op zaterdag.
Gorredijk – zaterdag 3 oktober, 17.00 uur.
Tegenstander Hardegarijp
Een merkwaardig tijdstip.
Maar na een vrije trap, een verkeerde doelpuntenmaker, Lasserazzi in volle glorie en Hannes die afscheid nam van de materiaalman van Stiens, kijken we nergens meer van op.
- Ik bin dr bei , jimme ek ??
- Vv Gorredijk
