Bron foto: Dijks media
Gorredijk wint eindelijk: lelijk voetbal, mooi resultaat!
Voor de voetballers van Gorredijk viel er zondag eindelijk weer eens wat te juichen. Na weken waarin de punten bijna uit liefdadigheid aan de tegenstander werden geschonken, was er in Sneek zowaar reden voor een feestje.
Dankzij een late treffer van Lars werd mededegradatiekandidaat LSC 1890 met 1-2 verslagen. Geen overwinning voor de schoonheidsprijs, maar daar maalt momenteel niemand om. Drie punten zijn drie punten. Zelfs als je er negentig minuten lang maagzuur van krijgt.
Voor de trouwe lezers: dit verslag is iets langer dan gebruikelijk. Niet omdat het voetbal daar aanleiding toe gaf, maar omdat de eerste overwinning van het seizoen ook bij de schrijver voor enige euforie heeft gezorgd. Na weken van chagrijn en voetbaltechnische zelfkastijding mag dat best een keer.
Vliegende start, daarna weer ouderwets bibberen
Op bezoek bij LSC 1890, de club met misschien wel de mooiste tribune en kantine van Nederland, wachtte Gorredijk een rechtstreeks duel met een concurrent onderin 2N. De belangen waren duidelijk: punten pakken. Want de ranglijst begon inmiddels verdacht veel op een slechte cijferlijst te lijken.
Door blessures van Yens, Gerben en Sil moest Johan opnieuw puzzelen. Jesmer was bovendien twijfelachtig. Ryan mocht zijn basisdebuut maken. Een snelle, behendige speler die niet al te groot is, maar dat compenseert met een tomeloze inzet. Een soort Duracell-konijn op voetbalschoenen: klein van stuk, maar voorlopig niet leeg te krijgen. Als de rest van het elftal zijn energie ook eens zou vinden, konden we nog wat beleven.
Gorredijk begon uitstekend en zette LSC direct onder druk. Al na zes minuten was het raak. Jesmer rondde prima af: 0-1. Wat een weelde! Voor de verandering eens niet achter de feiten aanlopen. Het leek zowaar op een voetbalwedstrijd waarin Gorredijk zelf de regie had.
Lang duurde dat sprookje niet. LSC nam het initiatief over en Gorredijk kreeg steeds meer moeite om de bal bij een medespeler te bezorgen. De Snekers hadden veel balbezit en Gorredijk beperkte zich steeds vaker tot verdedigen. De bal wegwerken werd langzaam maar zeker het belangrijkste tactische strijdplan.
Na twintig minuten moest Mark bovendien geblesseerd naar de kant. Thomas kwam hem vervangen. De druk van LSC nam toe. Hoekschoppen, voorzetten en vrije trappen volgden elkaar op. Gorredijk hield stand, maar ontspannen was anders.
In minuut 41 ging het alsnog mis. Balverlies op het middenveld, te veel spelers voor de bal en LSC maakte de gelijkmaker: 1-1.
Een tegenvaller, maar eerlijk is eerlijk: op dat moment was er weinig reden om daar verbaasd over te zijn. Tijd voor de thee. En voor een stevig gesprek met de eigen voetbalgedachten.
Na rust: angsthazenvoetbal met de handrem erop
De tweede helft begon zoals de eerste was geëindigd: voorzichtig, slordig en vooral met de blik op de eigen achterhoede. Beide ploegen leken bang om te verliezen. De wil om te winnen was ergens onderweg in de kleedkamer achtergebleven.
Het was voetbal met de handrem erop, de versnelling in z’n vrij en de bestuurder die bij iedere aanval eerst even op de rem trapte.
Thymo kreeg na een uitbraak een mogelijkheid, maar wipte de bal over het doel. Even later ging een voorzet van Gorredijk voor de goal langs. Werkelijk iedereen miste de bal. Een gezamenlijke inspanning om vooral niet te scoren. Als dit een ingestudeerde aanval was, mag de training hierop best een keer worden overgeslagen.
Aan de andere kant moest Jord een paar keer reddend optreden. Een gevaarlijke aanval van LSC werd bovendien uitstekend afgevlagd door de Gorredijkster grensrechter. Zijn bijnaam is Arendsoog. En terecht! Deze keer stond het vizier niet op Gorredijk, maar op buitenspel bij de Snekers.
De boekenreeks kan weer een nieuw hoofdstuk krijgen: Arendsoog en de buitenspelval.
De wedstrijd kabbelde voort en een gelijkspel leek het maximaal haalbare. Tot Gorredijk een levensgrote kans kreeg. De keeper van LSC verrichtte een wereldredding.
Gorredijk ontsnapte in de ogen van ondergetekende aan een strafschop en in minuut 88 belandde een schot van LSC via de paal over de achterlijn. Het geluk leek opnieuw bezig met een omweg, maar deze keer kwam het misschien toch onze kant op.
Joost en Lars: eindelijk eens geluk aan de goede kant
Voetbal blijft een vreemd spelletje. Soms krijg je precies wat je niet meer verwacht. En soms hoef je daarvoor niet eens goed te voetballen.
Diep in blessuretijd stuurde Joost met een prachtige pass de bal over de verdediging. Lars dook op het juiste moment op en wipte de bal beheerst over de keeper: 1-2!
Eindelijk! De ontlading was groot. Spelers, bank en supporters konden weer eens de armen in de lucht steken. Na weken waarin het geluk vooral bij de tegenstander op schoot zat, viel het kwartje nu eindelijk eens de goede kant op. Het werd ook wel tijd dat die voetbalgoden hun abonnement op Gorredijk eens verlengden.
Het was een beetje een Duitse overwinning. Niet altijd mooi, voetballend zeker niet overtuigend, maar wel met de drie punten in de tas. En daar zal niemand in Gorredijk wakker van liggen.
In de onderste regionen worden nu eenmaal geen schoonheidsprijzen uitgereikt. Daar telt maar één ding: punten. Hoe ze binnenkomen, is inmiddels bijzaak.
De eerste overwinning van het seizoen is binnen en Gorredijk klimt meteen twee plaatsen op de ranglijst. Dat leest toch een stuk prettiger dan de afgelopen weken.
Jesmer was na afloop realistisch. Voetballend had Gorredijk het moeilijk en vooral in de tweede helft maakte LSC meer aanspraak op een doelpunt. Maar deze overwinning hadden de Gordyksters nodig.
Volgende week komt Bolsward op bezoek. Opnieuw een rechtstreeks duel met een concurrent onderin. Een mooie gelegenheid om de ingezette opmars voort te zetten. Al zou het prettig zijn als dat dan gebeurt zonder de complete supportersschare aan een hartslagtest te onderwerpen.
Soms hoef je niet de beste te zijn, als je maar één keer vaker scoort dan de tegenstander. En na weken van punten uitdelen is het ook weleens lekker om zelf iets mee naar huis te nemen.
Gorredijk heeft gewonnen. En dat mocht ook weleens!
Ikke.
- Vv Gorredijk
