Foto’s: Leo Huijzer

Na een bloedstollende finale is Delfstrahuizen gepromoveerd ten koste van CEC. Lang leek er niet veel aan de hand. De ploeg van Pope Leffring zat op rozen na twee doelpunten van Ditmer Slump. In de slotfase van het duel keerde dit echter. Door een benutte strafschop rook CEC bloed en Tom Rengers maakte daarna op acrobatische wijze ook nog zijn tweede van de middag. Uiteindelijk werd er niet meer gescoord en moest strafschoppen de doorslag geven. Door twee missers aan de zijde van CEC en vier onberispelijke penalty’s aan de kant van Delfstrahuizen was promotie een feit.

Wie voorafgaand aan het seizoen had gezegd dat Delfstrahuizen zou promoveren was misschien wel voor gek verklaard. Het is al vaker vermeld, maar vorig jaar handhaafde Delfstrahuizen zich pas in de laatste minuut van de nacompetitie. Toentertijd was het Nick Berghout die Delfstrahuizen behield voor weer een jaar vierde klasse. Er moest dit jaar uit een ander vaatje getapt worden om niet weer te ‘zwijnen’. En dat gebeurde..

Na een lang en intensief seizoen moest Delfstrahuizen uiteindelijk zijn meerdere erkennen in kampioen SDS — daarvoor nog onze felicitaties. Door een late en zure nederlaag tegen Creil‑Bant, dat zelfs met negen man speelde, zakte Delfstrahuizen terug naar de vierde plek. De 1‑6 overwinning in de laatste competitiewedstrijd tegen Waterpoort Boys veranderde daar niets meer aan. Het betekende bovendien de minst gunstige loting voor de nacompetitie.

De eerste horde die genomen moest worden was Lions’66. De ploeg uit Leeuwarden had het kampioenschap volledig in eigen hand maar verloor in de laatste wedstrijd van Franeker. Delfstrahuizen hoefde echter alleen maar naar de ranglijst en het doelsaldo te kijken om te beseffen dat dit een zware dobber zou worden. Met man en macht werd er gevochten. Door een doelpunt van Ditmer Slump wisten de withemden echter – met hangen en wurgen – de finaleplaats te halen.

Voor deze finale werd er uitgeweken naar het prachtige complex van MSC. Wij willen de gastheren ook via deze kant nogmaals bedanken voor de faciliteiten. Op dit complex moest afgerekend worden met derdeklasser CEC. De nummer 11 uit de derde klasse R. Gezien de ranglijst en de resultaten van deze ploeg was ook hier wel duidelijk dat dit zeker geen makkelijke wedstrijd zou worden.

In de eerste helft waren beide ploegen qua veldspel redelijk gelijkwaardig. Delfstrahuizen was echter de ploeg met de kansen. Na ongeveer een half uur werd dit ook uitgedrukt in de score. Daan van Doorn stuurde Wisse Wierenga weg aan de linkerkant. Laatstgenoemde had een prachtige voorzet in de benen en wist Ditmer Slump te bereiken. Via een acrobatische halve omhaal zette hij zijn ploeg op voorsprong 0-1. Even daarvoor was de spits ook al dichtbij na een knap schot op de lat. CEC stelde hier aanvallend niet veel tegenover tot de laatste minuut van de eerste helft. Dani Janssen verscheen vrij voor doelman Robin Visser, maar schoof tot ieders opluchting naast.

Na rust ontplofte het duel direct in Delfstrahuizers voordeel. Daan van Doorn stuurde opnieuw Ditmer Slump weg, die de bal met zijn chocoladebeen over de verbouwereerde doelman stiftte. Daarna speelde het spel zich vooral op het middenveld af. Een terecht afgekeurde goal van Rutger Slump en een enorme kopkans voor CEC waren de schaarse hoogtepunten tot de 85e minuut. Toen kantelde het duel alsnog richting de ploeg uit Drenthe.

Een overtreding – door een hoog been – van Jelle Vaartjes zorgde er voor dat de bal op de stip ging. Tom Rengers wist wel raad met dit klusje. Niet veel later viel ook de gelijkmaker. Kean Bakker kon een poging van afstand nog van de lijn halen. In de rebound was het echter dezelfde Rengers die met een omhaal prachtig binnen schoot. Niet veel later floot de leidsman af en moesten beide ploegen zich opladen voor de verlenging.

Over die verlenging kunnen we kort zijn. Het was een slijtage slag waarbij beide ploegen op het tandvlees liepen. CEC had iets meer over maar kon ook niet heel gevaarlijk meer worden. Strafschoppen moest de beslissing brengen. Maar daarvoor ontstonden nog wat schermutselingen.

Een aantal supporters van CEC vonden het nodig om het veld op te komen. Deze gingen richting het doel van Delfstrahuizen (waar de strafschoppen werden genomen) om daar spandoeken van kinderen – de Ultras van Delfstrahuizen – weg te halen. Ook moesten er blijkbaar klappen worden uitgedeeld aan een aantal andere supporters. Doelman Robin Visser greep adequaat in door de grootste raddraaier van CEC op de grond te leggen. Het is jammer dat RTV Drenthe dit zo weet te framen tot een heel kort filmpje waardoor de doelman de hoofdrolspeler lijkt in dit treurige moment. Het is triest dat er vervolgens nog een vechtpartij ontstond tussen de supporters. Een smet op deze mooie middag.

Na een afkoelingsperiode werden uiteindelijk de strafschoppen afgewerkt achter een leeg doel. Doelman Robin Visser wist de tweede strafschop van Mike Grummel knap te stoppen. Doordat Mike Wilts de vierde strafschop van CEC over schoot stond Delfstrahuizen op matchpoint. Aan de kant van Delfstrahuizen schoten Kean Bakker, Jorrit Visser en Ditmer Slump namelijk feilloos raak. Aanvoerder en routinier Evert de Jong voltrok het vonnis door ook de vierde strafschop onberispelijk binnen te schieten.

Hierdoor mag Delfstrahuizen zich na een droomseizoen sinds tien jaar weer melden in de derde klasse. Een ongelofelijke prestatie die ook zeker op het conto geschreven mag worden van de gehele staf, met een bijzondere vermelding voor Pope Leffring. De hoofdtrainer stapte vorig jaar in en heeft het team weer op de rit gekregen met zijn ervaring en positiviteit. De overige staf, selectie en de gehele club willen Pope bedanken voor de afgelopen twee jaar. We zijn blij dat hij zijn trainerscarrière op deze manier prachtig kan afsluiten.

We zien elkaar volgend jaar weer. Wij zijn Delfstrahuizen, wij zijn derde klasser!