De ontmoeting tussen VIOD en Anjum staat traditioneel garant voor spektakel, strijd en de nodige spanning. Dit keer stond er echter meer op het spel dan alleen eer: beide ploegen bungelen onderin de ranglijst en vechten om nacompetitie te ontlopen. Anjum begon met een voorsprong van vier punten, maar VIOD wist dat dit dé kans was om het gat te verkleinen.

En die boodschap leek goed aangekomen in Driezum, want VIOD schoot uit de startblokken alsof ze nog ergens anders een afspraak hadden. Binnen drie minuten opende Jelmer Roodhart de score, en nog geen drie minuten later verdubbelde Erik van der Veen de voorsprong. Het spel was misschien niet van hoogstaande kwaliteit, maar daar koop je uiteindelijk weinig voor — doelpunten tellen, en VIOD ging daar bijzonder efficiënt mee om.

Anjum deed iets terug via Douwe Dijkstra, die uit een scherp aangesneden corner raak kopte. Even leek de wedstrijd weer spannend te worden, maar VIOD had daar weinig zin in. Binnen een minuut lag de bal alweer in het net via Sytze Piter, die een rebound koelbloedig binnenschoof: 3-1.

VIOD rook bloed en ging door. Jelmer Roodhart, duidelijk de man in vorm, gaf een schitterende steekpass op Jacob Boersma. De spits, die op trainingen nog wel eens de buurt op scherp zet door ballen richting achtertuinen te lanceren, liet zien dat hij het ook netjes kan: 4-1. Een overtuigende ruststand voor de thuisploeg.

Na rust draaide het wedstrijdbeeld echter volledig om. Met de wind in de rug en hernieuwde energie nam Anjum het initiatief over. Het werd rommeliger, feller en ja, ook wat discutabel.

Een opvallend moment ontstond toen de bal duidelijk via een Anjum-speler over de achterlijn leek te gaan. (de grensrechter kon het zien en stond op 1 meter afstand) Iedereen maakte zich al op voor een doeltrap, maar scheidsrechter J. Zwerver had andere plannen en gaf een corner. Uit die situatie volgde een penalty wegens hands, al leek Pieter de Vries zijn armen vooral keurig bij zijn lichaam te houden. Maar goed, Zwerver zag het anders en zijn wil geschiede. Gerwin Dijkstra schoot de penalty binnen: 4-2.

Alsof het script al geschreven was, lag de 4-3 nog geen drie minuten later in het net. Slordig uitverdedigen van VIOD bracht de bal voor de voeten van Wieger Nutte Visser, die daar dankbaar gebruik van maakte. De spanning was volledig terug, en VIOD begon langzaam te beseffen dat het nog een lange middag ging worden.

Gelukkig stond daar weer Jelmer Roodhart. Na fel druk zetten wist hij de bal te veroveren en de bevrijdende 5-3 binnen te schieten. Even ademhalen dus — al duurde dat niet lang. Want wederom was het Douwe Dijkstra die de aansluitingstreffer maakte: 5-4.

De slotfase was er één voor de liefhebbers van nagelbijten. De tank bij VIOD raakte leeg, terwijl Anjum bleef drukken. Alsof het nog niet spannend genoeg was, kreeg Sake ook nog een rode kaart nadat hij een counter “iets te professioneel” onderbrak. VIOD moest verder met tien man en overleven werd het enige doel.

In de absolute slotminuten leek de gelijkmaker alsnog te vallen, maar Erik van der Veen besloot dat hij ook als tweede keeper prima uit de voeten kon en haalde de bal van de lijn. Of die bal er volledig over was? De meningen zijn verdeeld en zullen dat waarschijnlijk nog wel even blijven — een mooie discussie voor aan de bar.

Na zes minuten blessuretijd klonk het eindsignaal en was de opluchting enorm op sportpark Treffersheech. VIOD trok de wedstrijd met 5-4 over de streep en pakte drie broodnodige punten.

Zoals het hoort na zo’n wedstrijd, werd de overwinning nog uitgebreid gevierd. Onder leiding van Douwe Kamminga ging het feest door tot in de latere uurtjes, details over tactiek en conditie werden daar vermoedelijk even achterwege gelaten.

Over twee weken wacht de volgende finale in en tegen VV Dokkum.