Met nog één wedstrijd te gaan staat SDS op de drempel van het kampioenschap in de vierde klasse A. Zaterdag wacht in Tollebeek de kans om het seizoen te bekronen. Winst betekent de titel. Trainer Douwe Posthuma merkt dat er binnen de selectie iets bijzonders leeft.

“Jawel, ik ben altijd wel wat zenuwachtig,” zegt Posthuma lachend. “Maar dit is natuurlijk wel een bijzondere wedstrijd.” De spanning is voelbaar, maar tegelijk overheerst de focus. Zelfs op Hemelvaartsdag wordt er gewoon getraind. “Normaal deden we dat niet altijd, maar je merkt aan deze groep dat ze er alles aan willen doen. Er was ook geen sprake van dat we niet zouden trainen.”

Volgens de trainer typeert dat de ploeg van dit seizoen: serieus, gedreven en bereid om alles te geven. “We willen gewoon heel graag. Dat zit heel erg in deze groep.”

SDS pakte vlak voor de winterstop de koppositie en staat daar nog altijd. Toch weigert Posthuma te spreken van een dominante kampioen. “Het zit allemaal dicht bij elkaar. Creil-Bant maakt veel indruk op mij en ook Sleat is een verrassing. Maar ook ploegen als Heeg, Makkum en Delfstrahuizen zijn gewoon heel goed. Ik vind niet dat wij er bovenuit steken.”

Toch staat SDS bovenaan en dat is volgens de oefenmeester geen toeval. “Misschien zijn we wel het meest stabiel geweest. Maar we hebben nog niks. Daar moet je voorzichtig mee zijn.”

Dat SDS nu meedoet om het kampioenschap is knap, zeker na een eerdere degradatie uit de derde klasse en de vierde plaats vorig jaar in de vierde klasse. Vorig seizoen was volgens Posthuma vooral een overgangsjaar. “We moesten opnieuw beginnen. Er stopten vijf jongens uit het eerste elftal, inclusief de keeper. Nieuwe jongens moesten worden ingepast en dat was best een uitdaging.”

Juist die jonge spelers maakten vervolgens enorme stappen. “Dat heeft mij echt verbaasd, in positieve zin. Jongens uit de tweede en zelfs uit de derde zijn nu basisspelers geworden.” Namen als Ate Schaap, Kees Sandstra, Tim Sweering en Robin van der Weg noemt hij als voorbeelden van spelers die zich sterk hebben ontwikkeld. “Het zijn allemaal eigen jongens. Dat maakt het ook mooi voor een dorpsclub.”

Waar SDS vooral in uitblinkt is organisatie en discipline. De ploeg kreeg veruit de minste tegengoals van de competitie. “Verdedigend zijn we gewoon heel goed. We zijn fit en fysiek sterk. Dat kun je trainen, daar heb je invloed op.”

Aanvallend ziet Posthuma nog wel ruimte voor verbetering. Dat heeft ook te maken met het zware blessureleed van topscorer Lourens van der Pol, die in november zijn kruisband afscheurde. “Vorig jaar maakte hij veertien goals en gaf hij elf assists. Zo’n jongen vervang je niet zomaar.”

Opvallend genoeg stond SDS lange tijd bovenaan met relatief weinig doelpunten voor. “Volgens mij hadden we twee wedstrijden voor het einde pas dertig goals gemaakt. Dat is eigenlijk heel vreemd voor een koploper.”

Toch draait het seizoen vooral om resultaat. En daarin slaagt SDS uitstekend, zeker op eigen veld. Uitwedstrijden blijven volgens Posthuma lastiger. “We winnen vaak nipt. 0-1 bij QVC, 0-1 bij Irnsum, 0-0 bij NOK. Dat maakt zaterdag ook spannend.”

Voor Posthuma zelf voelt deze periode speciaal. De trainer is inmiddels al jarenlang verbonden aan de club, met een korte onderbreking daargelaten. “Ik pas hier gewoon goed. Ik ken veel mensen persoonlijk en ik ken de jongens goed. Sommigen heb ik vroeger zelfs in de klas gehad.”

Hoewel hij in bezit is van de juiste papieren om hogerop te trainen, ligt zijn ambitie vooral bij plezier én presteren. “Ik heb wel gezien hoe intensief het wordt op hoger niveau. Vier keer trainen, veel reizen. Dan verdwijnt soms ook de gezelligheid. Voor mij moet dat in balans zijn.”

Die combinatie vindt hij bij SDS. “Het is hier gezellig, maar die prestatiedrang is er ook enorm. Ik zou er niet mee kunnen leven als het nergens om gaat. Waar train je anders voor? Er moet gewonnen worden.”

En dus kijkt heel SDS reikhalzend uit naar zaterdagmiddag in Tollebeek. En Posthuma zeker. “Ik hoop dat het de laatste wedstrijd van het seizoen is en dat we kampioen worden. Ik heb er vertrouwen in, maar het blijft voetbal.”