Vorig jaar de kampioen van de 3e-klasse. Eén keer knipperen met de ogen, en het volgende seizoen is alweer teneinde. Een uitstekend debuut in de 2e klasse. De doelstelling was handhaving, en zo geschiedde. Sterker nog: er was nog kans op nacompetitie voor promotie. Maar dan moest er eerst nog afgerekend worden met een ploeg die zelf alles had om voor te spelen. Het tegen degradatie strijdende Hardegarijp. Helaas zou het uitdraaien op een Jouster-deceptie.
Zwaar door de ondergrens, die eerste helft. De hoofdingrediënten waarmee wij ons hebben weten te handhaven in deze competitie, was in geen velden of wegen te bekennen: energie en strijd. Blijkbaar al het kruit verschoten in de wedstrijd tegen Bolsward. Het was zo abominabel triest, dat ik er niet eens woorden aan vuil ga maken. 0-1 achter, en dus doooooor naar de 2e helft.
In de rust werd ingegrepen middels drie wissels in tutto: Sjerp, Sandro en Luca erin. Met name laatstgenoemde zorgde voor die broodnodige energie, felheid en strijd. Toen helaas onze starboy Rick geblesseerd geschopt werd, kwam ook Bent nog tussen de lijnen. Diezelfde Bent wist uiteindelijk de gelijkmaker te maken. Een afgeslagen corner werd vakkundig in het vijandelijke doel gewerkt: 1-1.
Hierop volgde nog een korte periode van druk vanuit de Jousters, totdat de puf er weer uit begon te raken. Het zat er niet meer in op een gegeven moment. En ook Hardegarijp leek niet bij machte er nog wat van te maken. Toch bleef het niet bij 1-1. Helaas voor ons wist Hardegarijp laat in de wedstrijd nog de winnende te maken, waardoor ook zij zich wisten te handhaven in deze competitie. Gefeliciteerd heren van Hardegarijp!
Hoewel de teleurstelling overheerste kort na de wedstrijd, en de vraag ‘hoe dan?’ zich opwierp, veranderde dit dankzij het bier en zanger Douwe Kamminga al gauw in ‘jaaaa, zomerstop!!’. Nee, zonder gekheid, de teleurstelling zat er goed in. Zo’n grote kans op nacompetitie, en je haalt dit niet door een gebrek aan inzet en strijd. Dan is dat balen. Maar al met al mogen wij tevreden terugkijken op dit seizoen. Gedurende het seizoen te maken gehad met heftige (en minder heftige) blessures, met veel tegenslagen in de laatste minuten van wedstrijden, en desondanks meedingen voor de nacompetitie. Dat is knap, en dat geeft hoop voor volgend seizoen.
Dus op naar volgend seizoen. Maar niet voordat er afscheid werd genomen van 3 personen. Allereerst hangt verzorgster Inez de watertas aan de wilgen. Daarnaast zet Sandro een (voorlopige) punt achter zijn Joure-carrière in verband met woon-werk-rommel. En ontzettend triest maar waar, ook zietJohannes zich genoodzaakt om te stoppen. Niet vanwege een gebrek aan wilskracht, maar dat verdomde lichaam werkt maar niet mee. En dus is het ook voor Cho (een voorlopig) einde voetbalcarrière. Namens iedereen ontzettend bedankt voor jullie inzet!
Dit was het alweer, het laatste verslag van dit jaar. Tot ieders vreugde. Ik zie jullie al genieten, even geen domme teksten. Maar niet voor lang, de zomer gaat net zo snel voorbij ‘as’ het seizoen. En dan zijn wij gewoon weer terug, dommer dan ooit tevoren. Supporters, bedankt voor weer een prachtig seizoen, met handhaving mede dankzij jullie steun. Een fijne zomervakantie toegewenst, en tot volgend seizoen!
