Op zondag 7 juni stond voor Blauwhuis de belangrijkste wedstrijd van het seizoen op het programma. Na de overtuigende 5-1 overwinning op Arum een week eerder was het vertrouwen volledig teruggekeerd. Er werd massaal en fanatiek getraind, waardoor de ploeg van trainer Yme Vonk zich optimaal had voorbereid op de finale tegen KSC om lijfsbehoud in de vierde klasse.

Met een volle bus vertrok de selectie om 11.30 uur richting Surhuisterveen. De sfeer zat er al vroeg goed in en onderweg werd duidelijk dat iedereen besefte wat er op het spel stond. Na aankomst werd eerst een korte inspectie uitgevoerd op het speelveld, dat er uitstekend bij lag. Vervolgens maakte de ploeg zich op voor de wedstrijdbespreking. Yme stuurde de volgende elf namen het veld in: Stefan onder de lat, Jitze en Jildert centraal achterin, Teake en Jelle als backs. Op het middenveld stond Marc op 6 en Ditmer op 10, met Bauke en Arjen op de flanken. Voorin moesten Willem en Arjan voor het gevaar zorgen. Op de bank namen Marcus, Jan Remmelt, Hidzer, Bouwe en Jurgen plaats.

Onder luid gezang, vuurwerk en een prachtige sfeer werd om klokslag 14.00 uur afgetrapt op een vol sportpark ’t Ketting. Het decor was alles wat je hoopt bij een nacompetitiefinale.

De eerste helft ging gelijk op. Blauwhuis had iets meer controle over de wedstrijd, maar beide ploegen waren aan elkaar gewaagd. KSC zocht regelmatig de snelle Finn Mulder, die het Teake meerdere keren lastig probeerde te maken. Gelukkig stond onze back zijn mannetje en wist hij het gevaar vaak vroegtijdig te neutraliseren.

Na acht minuten kreg Blauwhuis al een tegenvaller te verwerken. Jitze kwam ongelukkig ten val en kon niet verder. Jan Remmelt was zijn vervanger. Zoals altijd bracht Jan Remmelt direct rust, ervaring en vooral veel coaching binnen de lijnen.

Blauwhuis kreeg enkele mogelijkheden via Ditmer en Bauke, maar telkens werd een schot geblokt of stond de doelman van KSC op de juiste plek. Ook Willem en Arjan waren gevaarlijk, maar de openingstreffer bleef uit. Aan de andere kant hield Stefan zijn doel schoon met een aantal prima reddingen.

Het was misschien niet altijd een wedstrijd voor de fijnproever. Beide ploegen schuwden de lange bal niet en er werd vooral veel strijd geleverd. Voor de neutrale toeschouwer wellicht geen galavoorstelling, maar wel een duel waarin werkelijk iedere meter bevochten werd. Gelukkig heeft Blauwhuis onlangs nog een ballenactie gehouden, want naar verluidt liggen er nog steeds enkele exemplaren ergens in Surhuisterveen.

In de 40e minuut volgde het eerste grote moment van de middag. Marc draaide een corner rechtstreeks het doel in en liet daarmee de keeper kansloos: 1-0. De ontlading bij spelers, staf en supporters was enorm. Een mooier script voor zijn afscheidswedstrijd had de nummer tien van Blauwhuis bijna niet kunnen schrijven.

Met veel strijdlust wist Blauwhuis vervolgens de voorsprong vast te houden tot aan de rust.

De opdracht voor de tweede helft was duidelijk: scherp blijven en de nul houden. Dat plan kon echter al snel de prullenbak in. Kort na rust schoot Bjorn Phillips de gelijkmaker binnen voor KSC. De aanhang uit Kiel en Schoonoord vierde dit uitbundig, ondersteund door de bekende Bulldogs, die gedurende de middag meer hondengeluiden produceerden dan een gemiddelde hondenvereniging.

In deze fase had Blauwhuis het lastig. Gelukkig besloot Stefan Dijkstra dat dit niet de dag was om de handdoek in de ring te gooien. Met meerdere uitstekende reddingen, waaronder een spectaculaire save uit de kruising, hield hij zijn ploeg op de been.

Ook Jan Remmelt kwam vervolgens ongelukkig ten val en moest het veld verlaten. Samen met Ditmer maakte hij plaats voor Bouwe en Hidzer.

De wedstrijd werd steeds fysieker. Marc ontving geel na een iets te ongelukkige actie en Bouwe kreeg al snel dezelfde kleur voorgeschoteld nadat hij aan de noodrem trok om een gevaarlijke uitbraak van Finn Mulder te voorkomen. Ook aan de kant van KSC werden meerdere gele kaarten uitgedeeld. De scheidsrechter liet veel doorgaan, maar wilde af en toe toch even laten zien dat hij kaarten bij zich had.

Ondanks de vermoeidheid bleef Blauwhuis kansen creëren. Willem en Arjan bleven dreigend, terwijl ook Bauke en Marc dicht bij een treffer kwamen. Toch bleef het na negentig minuten 1-1 en volgde een verlenging.

Daarin werd duidelijk hoeveel energie beide ploegen inmiddels hadden verbruikt. Krampgevallen volgden elkaar in rap tempo op en sommige spelers liepen meer op karakter dan op spierkracht. Toch bleef het spannend. Willem zette met een schitterende actie nog een grote kans op voor Arjan, maar die kon de bal net niet goed raken. Ook KSC bleef gevaarlijk, waardoor de spanning tot het laatste moment aanwezig bleef.

Na 110 minuten moest ook Jelle het veld verlaten. Na meerdere krampaanvallen werd hij vervangen door Marcus. Jelle kon terugkijken op een sterke wedstrijd waarin hij zijn directe tegenstander vaak de baas was.

Omdat ook in de verlenging niet werd gescoord, moesten strafschoppen de beslissing brengen.

Een scenario waarop de ploeg zich de afgelopen weken nadrukkelijk had voorbereid.

Marc, Bouwe, Bauke en Willem schoten hun penalty’s feilloos binnen. Ook KSC bleef lang foutloos. Bij de vierde strafschop zat Stefan er al dichtbij, maar bij de vijfde was het wel raak. Met een fantastische redding kroonde hij zich tot held van de middag.

Daardoor kreeg Blauwhuis matchpoint.

Wie anders dan captain Hidzer nam vervolgens zijn verantwoordelijkheid? Zonder enige twijfel schoot hij de bal snoeihard tegen de touwen. De keeper kon alleen maar luisteren hoe de bal het net raakte. Op dat moment was het officieel:

Blauwhuis blijft vierdeklasser!

De ontlading was enorm. Na een seizoen waarin het niet altijd vanzelf ging, stond de ploeg er precies op het moment dat het moest. Dat verdient niets anders dan een groot compliment voor spelers, staf en supporters.

Zoals het hoort bij een dergelijke prestatie werd het succes uitgebreid gevierd. In de bus vloeiden de nodige biertjes en mixdrankjes rijkelijk, werden de bekende Blauwhuis-liederen weer eens van stal gehaald en werd koers gezet naar Café De Freonskip. Daar werd tot in de late uurtjes nagepraat, gezongen en geproost op een geslaagde dag.

Dank aan KSC en vv Surhuisterveen

Namens Blauwhuis willen we KSC bedanken voor een sportieve, spannende en waardige finale. Twee ploegen die elkaar weinig toegaven en tot het uiterste gingen. We wensen jullie veel succes in het komende seizoen.

Daarnaast een groot woord van dank aan FC Surhusterfean voor de uitstekende organisatie en gastvrijheid. Het prachtige veld, de faciliteiten en de ontvangst vormden het perfecte decor voor deze finale. Complimenten aan iedereen die heeft meegewerkt aan deze mooie voetbalmiddag.

Afscheid van drie vertrouwde gezichten

Naast de handhaving stond deze dag ook in het teken van afscheid nemen. Drie spelers trekken voorlopig de deur van het eerste elftal achter zich dicht. Gelukkig weten we allemaal hoe dat gaat in het amateurvoetbal: afscheid nemen is één ding, daadwerkelijk wegblijven is vaak een stuk lastiger.

Marc Frankena

Na maar liefst elf seizoenen in het eerste elftal neemt Marc voorlopig afscheid van het vlaggenschip. De nummer tien was jarenlang een vaste waarde op het middenveld en drukte op zijn eigen manier zijn stempel op het team. Voor deze wedstrijd was er zelfs een groot spandoek langs de lijn te bewonderen voor zijn “Last Dance”.

En eerlijk is eerlijk: mooier had hij zijn afscheidswedstrijd bijna niet kunnen schrijven. Met een rechtstreeks ingedraaide corner zette hij Blauwhuis op voorsprong in misschien wel de belangrijkste wedstrijd van het seizoen.

Marc, bedankt voor elf prachtige jaren, je inzet, je goals, je assists en alle mooie momenten. We hebben echter het vermoeden dat als er ooit spelerstekort is, één telefoontje voldoende zal zijn.

Stefan Dijkstra (De Neef)

Ook Stefan, beter bekend als De Neef, stopt voorlopig na twee seizoenen. De altijd goedlachse keeper uit Parrega groeide in korte tijd uit tot een publiekslieveling en hield Blauwhuis dit seizoen talloze keren op de been met belangrijke reddingen.

Dat hij zijn laatste wedstrijd afsluit met een beslissende penaltysave voelt bijna alsof het zo geschreven was. Als er ooit een perfect afscheid voor een keeper bestaat, dan komt dit aardig in de buurt.

Stefan gaat zich richten op zijn studie, maar weet dat je altijd welkom bent. En mocht er ooit een penaltyserie op het programma staan, dan weten we je te vinden.

Marnix

Ook Marnix neemt voorlopig afscheid. De creatieve middenvelder, dit seizoen overgekomen uit het pittoreske Berlikum, was helaas niet aanwezig bij deze finale. Toch heeft hij zijn kwaliteiten dit seizoen meer dan voldoende laten zien.

Met zijn fraaie linkerbeen, voetbalinzicht en typische nummer 10-kwaliteiten was hij een waardevolle toevoeging aan de groep. Velen zullen zich ongetwijfeld nog zijn schitterende vrije trap tegen Tijnje herinneren. Een doelpunt dat perfect liet zien hoeveel techniek hij in huis heeft en waar nog regelmatig over wordt nagepraat.

Daarnaast stond Marnix bekend om zijn vele weekendjes weg, waardoor hij soms meer kilometers maakte buiten het veld dan erop. Maar wanneer hij er was, bracht hij altijd kwaliteit, gezelligheid en een flinke dosis voetbalverstand mee.

Marnix, bedankt voor je inzet, je klasse aan de bal en alle mooie momenten. Ook voor jou geldt: de deur van Blauwhuis blijft altijd wagenwijd openstaan.

Trots

Na een lastig seizoen heeft Blauwhuis op het moment suprême laten zien wat deze ploeg kenmerkt: strijd, karakter, saamhorigheid en de wil om voor elkaar te vechten.

Met handhaving als beloning, een prachtig feest als afsluiting en een passend afscheid voor drie mooie clubmensen kan Blauwhuis terugkijken op ee

• Bronvermelding Foto: blauwhuisksc.nl