De grensrechter van Heerenveense Boys is de correctheid zelve vandaag. Waar zie je dat nog? Verderop in het stukje meer hierover.

In onze jeugdjaren stonden we tegen Heerenveense Boys wel eens vlot 1-0 achter. Een voorbijrijdende trein trok veel aandacht voor ons Drachtster mannetjes die geen spoorlijn in de buurt hadden lopen.

De wedstrijd speelt zich voor ons af vanaf het beregezellige terras van de thuisploeg. Het voetbal is voor ons een soort muzak, liftmuziek, muzikaal behang. Het is goed toeven uit de wind en in de zon.

De 1-0 is een fraai exemplaar. De Heerenveners tikken en slalommen door en langs de Drachtster verdediging. In de tweede helft doet Dylan wat terug. Hij raakt de bal lekker en deze zoeft in de bovenhoek. 1-1.

Daarna is het vooral verwarring bij ons als niet al te scherp oplettende toeschouwers. Er lijkt niks mis te zijn met het tweede doelpunt van Heerenveense Boys. Toch staat op een gegeven moment het scorebord weer op 1-1. We plagen thuistoeschouwers. “Het doelpunt is afgekeurd, buitenspel!” We roepen maar wat. Het doelpunt is afgekeurd om een andere reden.

Voordat de aanval van de thuisploeg uitmondt in een doelpunt is de bal over de zijlijn gegaan. De grensrechter vlagt, maar de scheids zie het niet. Na het doelpunt begint de bank van de Drachtsters te sputteren. De scheids checkt bij de Heerenveense grensrechter en die beaamt dat de bal uit was. Ingooi dus en geen doelpunt.

De 2-1 komt er iets later officieel. Rechtvaardigheid. De Heerenveners doen hiermee goeie zaken in de strijd tegen degradatie. Die andere Boys lijken de derde periode wel te kunnen vergeten.

Een puntje van kritiek is op zijn plaats. De voorbeschouwing van de thuisploeg lijkt toch verdacht veel op een door AI aangemaakte tekst. Foei! Er is toch vast een schrijverstalentje te vinden binnen de club?

Foto: Janice van der Griend