Vroege voorsprong geen garantie: Gorredijk zakt door ondergrens. 

LVV Friesland – VV Gorredijk 3-2

Verslag van een wedstrijd waarvan je als verslaggever tydens de wedstrijd al denkt 

” Wat moet ik hier van maken”

Sterk begin, daarna vooral …….

Binnen zestig seconden: 0-1. Siedrik eroverheen, voorzet, Thys binnen.

Friesland moest komen en Gorredijk kreeg exact de wedstrijd die het wilde.

En besloot daar vervolgens niets meer mee te doen.

Na die openingsgoal leek het alsof Gorredijk collectief met de linkerschoen aan de rechtervoet speelde. 

Aannames sprongen alle kanten op, passes kwamen structureel net niet aan en het tempo lag zo laag dat Friesland rustig kon blijven ademhalen.

Er waren nog wat pogingen — Jesmer die doorkwam, Sil voor het doel — maar het voelde vooral als “we doen ook nog iets”.

Friesland hoefde niet beter te worden. Alleen wachten was genoeg.

De 1-1 was dan ook geen verrassing. Voorzet, kopbal, binnen. 

Verdediging aanwezig, ingrijpen optioneel.

Vlak voor rust liet Gorredijk nog één keer zien dat het wél kan. 

Tempo omhoog, combinatie door het midden en Thymo maakt de 1-2.

Even leek het weer op voetbal. 

Gelukkig was daar de rust om de puntjes op de I te zetten 

Na rust werd het spel niet beter, wel slordiger. Friesland kreeg meer balbezit en Gorredijk keek toe hoe de wedstrijd langzaam weggleed.

De 2-2 kwam uit een corner die er nooit had hoeven zijn. 

Geen verdedigende fout, maar een keeper die zich verkeek en de bal weggaf. 

En zoals bekend: cadeautjes worden niet teruggestuurd.

Van kijken naar achter de feiten aanlopen

Bij de 3-2 werd de buitenspelval omzeild en stond Gorredijk opnieuw vooral te constateren dat er gescoord werd.

Daarna volgde het bekende recept: haast, lange ballen en hopen dat er iets goed valt.

Slotfase: druk zonder plan

Gorredijk wilde wel, maar had geen idee hoe. Schoten waren wild, passes onnauwkeurig en overzicht ontbrak volledig.

Friesland deed daar vrolijk aan mee, maar had één voordeel: ze stonden voor.

In blessuretijd nog de kans op redding: bal op de paal van de Frieslandgoal 

Zelfs het geluk koos vandaag geen kant.

Conclusie

Na één minuut denk je: dit wordt professioneel uitgespeeld.

Na negentig minuten weet je: Gorredijk was vandaag de beste tegenstander van zichzelf.

Te slordig, te weinig automatismen en op cruciale momenten simpelweg niet scherp.

Trainer Johan van Slooten hield het nog netjes:

“Sa’t we hjoed spylje ha we in matige ploech.”

Dat is vriendelijk geformuleerd.

En toch…

Concurrent Olyphia verloor ook. 

Verschil blijft één punt. 

Zelfs op een slechte dag blijft het spannend.

Een week rust. 

Tijd om de schoenen weer aan de juiste voeten te doen.

En misschien ook om weer te onthouden hoe samenspelen werkt.

Volgende wedstrijd :

Read Swart thuis 

Sportpark Kortezwaag.