Zaterdagmiddag 21 maart 2026, een winderig Delfstrahuizen gecombineerd met een Klein-Zwitserland veld en je krijgt een vreemde partij. Voor Oudehaske betreden Gerrit, Gerard, Jelte, Dani, Jaap, Pieter, Julian, Syb, Jens, Joran en Yvar het veld.
Oudehaske begint goed en na 5 minuten gaat de bal over de lijn. Alleen vlagt de grens niet en de scheidsrechter die deze wedstrijd z’n tentje had opgezet in de middencirkel, kon niets anders doen dan door laten spelen. Het is lastig spelen: speel je door de lucht dan heb je last van de wind, speel je over de grond dan hobbelt de bal alle kanten op. En die wind zorgde de rest van de eerste helft voor een foutenfestival bij Oudehaske. Nee het was niet alleen de wind want terugspeelballen die bijna een doelpunt werden of domweg tegen iemand aanschieten, etc, Oudehaske trok het hele foutenboek vanmiddagopen.
Een lange bal door de wind gedragen schiet door, een speler breekt door, Gerrit blijft maar achteruitlopen en daarna is de lob niet eens zo moeilijk. Daarna een Oudehaske speler die onder de bal door gaat en knap afgemaakt door een mooie lob. De verdediging gaat keer op keer in de fout en na 35 minuten is trainer Anne het zat en is Jelte “het slachtoffer”. Jurjan komt het veld in. Delfstrahuizen krijgt kans op kans maar uit een lange bal weet Oudehaske uit het niets 2 minuten voor rust de 2-1 te maken. Jens kopt bij de tweede paal keurig binnen.
Deze wedstrijd niet alleen de Oudehaske Ultra’s langs de lijn, maar ook de net zo luidruchtige Delfstrahuzien Ultra’s. Mooi hoor de jeugd die hun club, compleet met trommels, zo aanmoedigen. Alleen die bivakmutsen hoeven nog niet.
In de tweede helft een heel ander verhaal. Nu heeft Oudehaske de wind mee en staat Delfstrahuizen direct onder druk. Na weer een lange corner, kopt Pieter terug en kan Yvar van dicht bij inschieten. 2-2. (Dank je wel Jorrit). Oudehaske gaat door en een schot wordt van richting van veranderd en een ongelukkig eigen doelpunt. 2-3. Wat een wending in deze wedstrijd. De scheids probeert wat slaande bewegingen op te lossen met de tekst “als je dat nog een keer doet…..” De stukkieschrijver vult maar aan…. “dan ga ik op je zitten”. De supporters die de wedstrijd gezien hebben weten dat dat geen pretje is. Syb probeert met een hard schot van dichtbij deze scheids om te krijgen maar dat lukt niet. Oudehaske krijgt de kansen, onder andere een weergaloze solo van Circus Lars de Jong maar hij schiet naast. De scheids laat de blessuretijd maar duren en duren en in ongeveer de 10de minuut komt Delfstrahuizen weer gelijk. Wordt de doelman gehinderd in zijn 5 meter gebied of niet? De stukkie-schrijver staat net als de scheids, in z’n vertrouwde middencirkel, te ver weg. Protesteren levert een handje gele kaarten op voor Oudehaske.
Oudehaske verspeelt voor het tweede jaar op rij in de laatste minuut de winst in Delfstrahuizen. Klasse is de aanvoerder van Delfstrahuizen die zijn eigen “Ultra’s” terugfluit als ze uitdagend richting Oudehaske gaan. Minder klasse is de Delfstra grensrechter die aan een biertje in de kantine verkondigt dat de bal toch “misschien” wel over de lijn was in de eerste helft.
De let-op-de-wind Stukkieschrijver
